-Πρόσωπα:
Χαμόγελα ζεστά,
Λάμψη λευκής οδοντοστοιχίας,
Γέλιο απ’ το ανέκδοτο
Υγρασία χειλιών, κρασί, φιλί.
Το αστείο που βαριέσαι
Ώρα να πούμε αλήθειες,
Σπίθες, μάτια που χαμηλώνουν
Ρυτίδες έκφρασης που γίνονται σύνορα,
Δάκρυα, αναπόληση, μοναξιά
-Χέρια:
Έλξη, αμηχανία άπωση.
Αγκαλιές σφιχτές , απελπισμένες, φυλακές.
Χάδια, χτύπημα στην πλάτη
Χειραψίες ενθάρρυνσης , απουσίας, έπαινος..
Σφιγμένη γροθιά, παλάμη που χτύπησε το τραπέζι
Δείκτης που σημαδεύει : εσύ!
Δείκτης που τα αρνείται όλα. Οοοοχι!
Χαιρετισμός σα χάδι στον αέρα
Κάθε γειά δεν είναι αντίο…
-Χώροι:
Το τηλέφωνο! Μια στιγμή!.. Ναι Ωραία....!
Τοίχοι, ηχώ γνωστών βημάτων,
Καταρράκτης φωτός,
Λαμπιόνια αναβοσβήνουν στο δένδρο
Λάμψεις φλόγας,
Μυρωδιά ζεστού φαγητού
Βασιλόπιτα, βάλαμε φλουρί; Νάτο!
Θόρυβος, μουσική, ησυχία,
Κουβέρτα στον καναπέ ζεστή ακόμη,
χαρτιά, μικροί πύργοι βιβλίων.
Πεταμένα ρούχα, κουτιά του delivery.
Τηλεόραση που παίζει χωρίς ήχο, σκοτάδια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου