Vasia Secretlife Σηκωνω το κεφαλι μου ψηλα

Vasia Secretlife

 1/2/2014 ·
Σηκωνω το κεφαλι μου ψηλα. Αντικριζω καταματα το γκριζο προσωπο του ουρανου. Δε με τρομαζει πια. Ορκιστικα να κερδισω το προσωπικο μου στοιχημα να ...διασπαω απο το σκοταδι το φως που κρυβεται μεσα του και να το ντυνομαι κατασαρκα. Και ξαφνου σα ρωγμη, μια αχτιδα ηλιου διαπερασε τα συννεφα και τα χρωματισε στα χρωματα της ιριδας. Χαμογελαω... ΝΑΙ.. θα ειναι ενας ομορφος Φλεβαρης. Φτανει να διαλεξουμε το φως μεσα μας. Ακομα και αν φανταζει σαν ρωγμη στο σκοταδι, σαν μια στιγμη στο παντα, φτανει για να γεμισει τις αποθηκες της ψυχης μας με ελπιδα.

Λίνα Νικολακοπούλου Τα καρέλια

Κάπνιζες Καρέλια στη σκάλα

σήμερα θυμήθηκα κι άλλα

να σ' ενοχλεί που 'χα γίνει σκιά σου

τότε που η δική μου ευτυχία

ήταν η δικιά σου δυστυχία

κι απ' το ριγμένο μαντήλι

που 'χα στα μαλλιά.

Με έπνιγαν αγάπη μου οι φίλοι

φίλοι απ' τη δουλειά

με έκριναν παλιά τα δυο σου χείλη.

Θυμάμαι 

τίποτα δεν άξιζε να πάμε

τίποτα απ' τα πράγματα που τώρα

με έκανε η ζωή να μπορώ 

να τα λέω για δώρα.

Θυμάσαι 

ώρα σου καλή όπου και να 'σαι 

τίποτα δεν βρήκαμε ν' αξίζει

κι άφησε τη μνήμη ο καιρός 

να το συνεχίζει...

Θυμάμαι...

Το άσπρο κεντημένο σεντόνι

έγινε πανί για τη σκόνη

κι από τον καινούριο καθρέφτη

που 'χω φέρει εδώ

θα έβλεπες τον ήλιο να πέφτει

όπως βλέπω εγώ

το παλιό μου εγώ

να λέει στο φταίχτη.

Θυμάμαι 

τίποτα δεν άξιζε να πάμε

τίποτα απ' τα πράγματα που τώρα

με έκανε η ζωή να μπορώ 

να τα λέω για δώρα.

Θυμάσαι 

ώρα σου καλή όπου και να 'σαι 

τίποτα δεν βρήκαμε ν' αξίζει

κι άφησε τη μνήμη ο καιρός 

να το συνεχίζει...

Θυμάσαι... Θυμάσαι...

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Νίκος Αντύπας
Ερμηνεία: Χαρούλα Αλεξίου

Μανώλης Μεσσήνης "Ροές"

Μανώλης Μεσσήνης
1 Φεβρουαρίου

Ελισσαίος Βγενόπουλος ανάσα

Ελισσαίος Βγενόπουλος

1 Φεβρουαρίου ·

ανάσα 

ξεχορτάριασε προσεκτικά από το πρωινό

κάτι άγριες υποψίες

είχαν ξεφυτρώσει εδώ κι εκεί 

απειλώντας την ανυποψίαστη μέρα

που κατρακυλούσε στην κοιλάδα του ανυποχώρητου

κουρασμένος κάθισε στο βραχάκι 

της στρογγυλής ικανοποίησης

πήρε ένα κλαράκι καρτερικότητα

και το πέρασε ανάμεσα στα δόντια

του πιθανού

άφηνε μικρούς ήχους

και τους μάζευε πίσω

όπως το παιδί 

το δεμένο του κατοικίδιο

ταξίδευε στις λεπτόφλουδες 

διαστάσεις μιας εικόνας

κι επέστρεφε σαν κομμένη ανάσα

στο αδιαφανές ντουλαπάκι του ανεξήγητου

έφευγε για λίγο στην πλάτη

μιας αιχμάλωτης μυρωδιάς

και γλιστρούσε πάλι πίσω

σαν γνώμη ανοχύρωτη

και χανόταν στα βάθη

μιας ξεχορταριασμένης υποψίας 

μάζευε όσο φως μπορούσε

και το ‘κλεινε στις ραφές του πουκαμίσου του

γιατί είναι ένας μικρός θάνατος

να χώνεσαι στα βαθιά σκοτάδια της νύχτας

χωρίς ούτε μια σταγόνα φως στα δάχτυλα 

1.2.14

Τίτος Πατρίκιος

ΤΑ ΜΗ ΛΕΧΘΕΝΤΑ

Τα πράγματα που οι άνθρωποι και οι περιστάσεις
έλεγα πως δεν μ'άφηναν να ξεστομίσω
άραγε είχαν πάρει οριστικό περίγραμμα
ή έσβηναν πριν κάν σχηματιστούν
μέσα σε νοερές, μεταβαλλόμενες επαναλήψεις;


ΑΝΤΟΧΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Ίσως από το σώμα
εκείνο που περισσότερο ξεχνιέται
να είναι η ηδονή.


ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ

Οι απέραντες εκτάσεις μετρημένες
μ'έτη φωτός,δεν μου λένε τίποτα.
Εσύ ήσουνα λίγα μέτρα μακριά
και δεν μπορούσα να σ'αγγίξω
σαν απλησίαστο απλανή αστέρα.

http://www.sarantakos.com/kibwtos/s-patrikios.html

Bασίλης Σαμοίλης ΧΟΡΟΣ

Basilis Samoilis
1/2/2014

ΧΟΡΟΣ

Και χορεύει ο έρωτας

στης ηδονής τ αλώνια.

Σε ρυθμό ζεϊμπέκικο,τα

πάθη λικνίζονται. 

Μεθυσμένα τα κορμιά,

με τον οίνο να ρέει ποταμός.

Και οι κανάτες,σε χέρια 

καλλίγραμμων οινοχόων,

να ποτίζουν τα κύτταρα.Τα

όνειρα,ακόλουθοι,

να στενάζουν στον βωμό 

λάγνας θυσίας,στους

Θεούς. Και ματώνουν τα κορμιά,

σφαδάζουν οι καρδιές,οι

ματιές σαΐτες,τρυπούν,σε μια

πάλη,ξέφρενη,ατίθαση,στις

παλαίστρες του ουρανού,που

φτερά άνοιξε ο έρωτας

Φλεβαρης 2014

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αγαθή Γιολτζίδου Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

[αλλού απόψε γιορτάζουν την πρώτη του έτους,αλλού υποδέχονται τον μήνα των φλεβών πιστεύοντας ότι οι ψυχές θρονιάζουν στα γυμνά κλαδιά των δένδρων ,αλλού περιμένουν την Groundhog Day ______ ,το βαρομετρικό πάντως θα είναι χαμηλό και χιόνια θα πέσουν στις βουνοκορφές.....]

Οι κουρτίνες σε λίγο θα τραβηχτούν από ένα αόρατο χέρι κι εμείς θα τρομάξουμε από τον θόρυβο στα σκαλιά της νύχτας.

Αντί για κορμιά χαϊδεύουμε, πλήκτρα.

Αντί για το μπέρδεμα της πνοής ψάχνουμε το ψέμα που κρύβεται στην τάχα αλήθεια.

Αντί το πλημμύρισμα της ηδονής .

Αντί 

Αντί

Υπάρχει σωστό ή λάθος που αντί ρούχου φόρεσα απόψε το χάδι σου?

Κι ας βαδίζει γυμνή η ψυχή μου στο βρόχινο θόρυβο της πόλης.

Έμπνευση είναι ο Θεός κι ο Έρωτας σου φωνάζω.

Έμπνευση και δημιουργία .

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑Συμπάθα με για απόψε!!!!!!

Όχι από έρωτα.

Από μοναξιά τρελαίνεται ο άνθρωπος...

·Αγαθή Γιολτζίδου

 31/01/2014 ·