ανάσα
ξεχορτάριασε προσεκτικά από το πρωινό
κάτι άγριες υποψίες
είχαν ξεφυτρώσει εδώ κι εκεί
απειλώντας την ανυποψίαστη μέρα
που κατρακυλούσε στην κοιλάδα του ανυποχώρητου
κουρασμένος κάθισε στο βραχάκι
της στρογγυλής ικανοποίησης
πήρε ένα κλαράκι καρτερικότητα
και το πέρασε ανάμεσα στα δόντια
του πιθανού
άφηνε μικρούς ήχους
και τους μάζευε πίσω
όπως το παιδί
το δεμένο του κατοικίδιο
ταξίδευε στις λεπτόφλουδες
διαστάσεις μιας εικόνας
κι επέστρεφε σαν κομμένη ανάσα
στο αδιαφανές ντουλαπάκι του ανεξήγητου
έφευγε για λίγο στην πλάτη
μιας αιχμάλωτης μυρωδιάς
και γλιστρούσε πάλι πίσω
σαν γνώμη ανοχύρωτη
και χανόταν στα βάθη
μιας ξεχορταριασμένης υποψίας
μάζευε όσο φως μπορούσε
και το ‘κλεινε στις ραφές του πουκαμίσου του
γιατί είναι ένας μικρός θάνατος
να χώνεσαι στα βαθιά σκοτάδια της νύχτας
χωρίς ούτε μια σταγόνα φως στα δάχτυλα
1.2.14
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου