Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014

Λέων Τολστόι , : Исповедь / Η εξομολόγηση (1884) απόσπασμα


"Ούτε ένας δικαστής δεν θα είχε το θάρρος να στραγγαλίσει με τα ίδια του τα χέρια αυτόν που καταδίκασε σε θάνατο. Κανένας άρχοντας δε θα είχε τη δύναμη να πάρει με το στανιό ένα απλό χωρικό από μια γυναίκα και παιδιά που κλαίνε και να τον κλειδώσει στο μπουντρούμι. Κανένας στρατηγός ή και στρατιώτης δεν θα μπορούσε να μακελέψει εκατοντάδες τούρκους και γερμανούς και να κάψει τα χωριά τους.

Όλα αυτά γίνονται δυνατά χάρη σε ένα πολύπλοκο πολιτικό και κοινωνικό μηχανισμό που μόνο σκοπό έχει τη διάχυση της ευθύνης, ώστε κανένας άνθρωπος να μη μπορεί να αντιληφθεί πόσο αντίθετες με την ανθρώπινη φύση είναι οι φρικαλεότητες που διαπράττονται. Αν δεν υπήρχε η πειθάρχηση, οι όρκοι και ο πόλεμος ουδείς δε θα μπορούσε να βλάψει καποιον άλλο.



Κάποιοι γράφουν τους νόμους. Αλλοι τους εφαρμόζουν. Αλλοι πάλι μαντρώνουν τους συνανθρώπους τους και τους συνηθίζουν στην «πειθαρχία», δηλαδή την άκριτη και ανεύθυνη υποταγή. Αλλοι τέλος (οι ίδιοι που είχαν προηγουμένως μαντρωθεί) μπορούν πλέον να ασκήσουν κάθε είδους βία, ακόμα και φόνο, χωρίς καν να ξέρουν γιατί και με ποιο σκοπό".



 Λ. Τολστόι, : Исповедь / Η εξομολόγηση (1884)

Σεκλιζιώτης Θ.Καραθύμιος (Θανάσης Σεκλιζιώτης), Έλεγα...


Έλεγα ν΄άφηνα δυό καημούς κοντά σου,
μια νύχτα μ' ένα ολόφωτο φεγγάρι,
ν' άφηνα και δυό παράπονα στη ματιά σου,
λουσμένα στο φως του, να 'ρχόταν να τα πάρει.

Έλεγα πως θα 'ταν η νύχτα μιά ζωγραφιά,
με τα παράπονα στα δυό μελιά σου μάτια
κι' οι δυό καημοί σου, μιάν εσπερινή ομορφιά,
να τρέχουν τρελά σαν αφηνιασμένα άτια.

Έλεγα πως θα 'σουν όμορφη μες τη νυχτιά,
γιομάτη απ' του πόθου το ξαναμμένο αστέρι
κι' οι δυό σου καημοί να κρέμουν σαν μια ιτιά
και τα δυό παράπονά σου, να τα κρατάς στο χέρι.

Έλεγα πως πιότερο θα σε ποθούσα μες το φως,
με τα δυό παράπονά σου έτσι τυλιγμένη,
θα φάνταζες όμορφη μούσα ερωτευμένη,
μες την υπνοφαντασιά μου, έρμος σκοπός...

Θανάσης Σεκλιζιώτης
"ανατριχιές" υπό έκδοση 

Σαπφώ Τιθωνός και Ηώς



Aurora e Titone by Francesco de Mura. Aurora was the Roman equivalent of Eos and often substitutes her as Tithonus’s consort. http://en.wikipedia.org/wiki/Tithonus_(poem)


Στις Mούσες με τα βιολετιά ενδύματα, νιές μου να ενδώσετε,
στούς ήχους της χελωνόκαυκης λύρας να δοθείτε τoυς γλαυκούς
Όσο για μενα,δροσάτο, λυγερό ήταν το κορμί μου, πάνε χρόνια
Τώρα με κυρίεψαν τα γηρατειά, κι ασπρίσαν τα κατάμαυρα μαλλιά μου
Βαριά η καρδιά μου, ασήκωγη· πια τα πόδια μου δεν με σηκώνουνε,
κι ας σέρναν τότε ανάλαφρα χορό σαν ελαφάκια σβέλτα.
Θρηνώ κι αναστενάζω. Aλλά, προς τι;Τίποτα δεν αλλάζει.
Κανείς που να γεννήθηκε θνητός δεν νίκησε το γήρας.
Λένε πως κάποτε η Hώς η ροδοδάχτυλη έκλεψε τον Tιθωνό,
κι' έτσι στα πέρατα του κόσμου ο έρωτάς της τον οδήγησε.
Όμορφος ήταν. Λάμπαν τα νιάτα του. Μόνο που ο χρόνος έφερε
τα γκρίζα γηρατειά και τον σπαράξανε,κι' ας ήταν η συμβία του απέθαντη.


http://panosx.blogspot.gr/2010/04/tithonus-eos-new-poem-of-sappho.html

Γιάννης Ποταμιάνος , Με το πρόσωπο δεμένο για πανί


Με το πρόσωπο δεμένο για πανί




Με το πρόσωπο δεμένο για πανί


Το καράβι είναι ιστιοφόρο
και στο κατάρτι του δεμένο για πανί
το πρόσωπό μου
να κοιτάζει κατάματα την καταιγίδα
με προσμονή και δέος


Κάθε ταξίδι απαιτεί πέτρινο βωμό
θυσία απ’ το συκώτι σου
και στο χώμα σπονδή με αίμα και κρασί
Αλλιώς με το πανί σου ξεφούσκωτο
προσμένεις
και ποθείς το δειλινό
για ψεύτικο ταξίδι στ’ άστρα


Έτσι ακριβώς, αντί για προσμονή η θυσία
με τίμημα συκώτι κι αίμα
και πάλι αν σου τύχει το ταξίδι,
αφού ταξίδι
είναι ο στροβιλισμός των πόθων
στο κεφάλι σου
Κι όπως κάθε στρόβιλος εκτροχιάζει
τα τραίνα απ’ τις γραμμές
εξοκέλλει τα πλοία απ’ τις πορείες τους
Και βέβαια τα όρια!
Το ταξίδι αναθεωρεί τα όρια και τις πορείες,
αμφισβητεί τους ορισμούς
αναδιατυπώνει τα ερωτήματα
Ψάχνει στη κρυφή γλώσσα των πουλιών
τα μυστικά τους σμήνους


Το καράβι είναι ιστιοφόρο
και το πρόσωπό μου
δεμένο στο κατάρτι για πανί
κοιτάζει κατάματα την καταιγίδα
Ο πόθος και φόβος για τα όρια
Ας παίρνει ο καπετάνιος όλες τις ευθύνες
το ταξίδι είναι δικό μου,
κι οι άνεμοι δικοί μου
και τα νησιά που θα συναντήσω,
και τα βράχια που θα πέσω δικά μου


Για το πουλί σας μιλάω
που θέλει ν’ αφήσει τη φωλιά του
που φοβάται και ποθεί την άνοιξη
που περιμένει να ταξιδέψει
στις χώρες του Βορρά


Για τα πουλιά σας μιλάω, για το σμήνος
και τη μυστική του γλώσσα
που ετοιμάζεται επιτέλους να πετάξει


15 Φλεβάρη 2014
Γιάννης Ποταμιάνος

Τραγούδια Σαρακατσάνικα



1)
Βουνά μου Συρρακιώτικα
βουνά τ' Ασπροποτάμου
τους κλέφτες τι τους κάματε 
τους Σαρακατσαναίους
στα χειμαδιά τους στείλαμε
να παν να ξεχειμάσουν
2)
Αντώνη μου τι σκέφτεσαι
τ' είσαι συλλογισμένος
παιδιά μου μην με βιάζεται
θα σας το 'μολογήσω
εψές μου 'ρθαν δυο γράμματα
από τον γέρο Δήμο
κ' απ'όξω γράφ' τ' απόγραμμα
και μέσα λέει το γράμμα
ο Βεληγγέκας το σκυλί
τ' αγαρηνό ζαγάρι
πήρε γυναίκες και παιδιά 


3) 
Πήρεν ο Μάρτης δώδεκα
κι Απρίλης δέκα πέντε
βγήκαν' οι Βλάχοι στα βουνά
κι ούλα τα τσελιγγάτα
του Παναγιώτ' τα πρόβατα
δε φάνηκαν' να έρθουν
μείναν' στους κάμπους μοναχά
δίχως μ'τα κουδούνια
πήγε κι Παναϊώτινα
με το παιδί στα χέρια
νύχτα πήρε το άλογο
νύχτα το καλιγώνει
και νύχτα καβαλίκεψε
στα πρόβατα να πάει
από μακριά τούς ρώτησε
και τους καλημερίζει
παιδιά μου τι σας λείπετε
τι είστε ληρωμένα
ο Παναγιώτης λείπεται
εδώ και δέκα μέρες.
4)
Συχνορωτιούνται τα βουνά
και βαριαναστενάζουν'
Κύργιε μ' το τι να γίνηκαν' 
οι Σαρακατσαναίοι
τούτη τη μαύρη Άνοιξη
δεν φάνηκαν να έρθουν'
νούδε συγκέρια φάνηκαν'
νούδε τσιατούρες γίναν'
νούδε τα λάγια πρόβατα 
οι αμέτρητες χιλιάδες
που βαζαν' όλες οι πλαγιές
απ' τα λαμπρά τ'ς κουδούνια


5)
Ένας γέρος γέροντας
ν'ούδε τόσο γέροντας
402 χρονών
φάρο καβαλίκεψε
τα βουνά 'λο γύριζε
'σεις βουνά ψηλά βουνά
δεν με ξανανιώνετε
εμένα και τον φάρο μου
φάρος ξανανιώνετε
γέρος νιος δεν γίνεται.

6)
Να 'ταν ο Μάης χεινόπωρος 
Αντρέα Αντρέα
κι ο θεριστής χειμώνας
να κρουσταλιάσει η θάλασσα 
μη πλεύσουν τα καράβια
να μη περάσει η κλεφτουριά
και πάει και πάρει σκλάβους
Αντρέας πούθε πέρασε 
και πάει και πήρε σκλάβους.

7)
Καλότυχα είναι τα βουνά
καλότυχοι είναι οι κάμποι
το καλοκαίρι πράσινα
και το χειμώνα χιόνι
δεν καρτερούνε θάνατο
Χάρο δεν περιμένουν
μον' καρτερούν την Άνοιξη
το' μορφο καλοκαίρι
ν' ανθίσει ο γάβρος κι η οξιά
να ισκιώσουν τα λημέρια
να βγουν οι Βλάχοι στα βουνά
να βγουν οι Βλαχοπούλες
να βγουν τα λάγια πρόβατα.

8)
Όλες οι μάνες των παιδιών 
τα ευχιώνται να προκόψουν
και μένα η μανούλα μου 
βαριά με καταργιέται
κλέφτης να πας παιδάκι μου
κλέφτης να καταντήσεις
στ' αγριοβούνια ν' αγρυπνάς
να πολεμάς γιόκα μ' με τα στοιχειά.


9)
Βαστάτε Τούρκοι τ' άλογα
λίγο να ξανασάνω
να χαιρετίσω τα βουνά
και τις κοντοραχούλες
ν' αφήσω διάτα στα παιδιά
σ' όλα τα παλικάρια
παιδιά μου μην κιοτέψετε
πίσω να μην γυρίστε
όσο είναι ο Δίπλας ζωντανός

10)
Σ' όλον τον κόσμο ξαστεριά
σ' όλον τον κόσμο ήλιος
και στο Βραχώρι το πικρό
μαύρος καπνός κι αντάρα
καπεταναίοι το 'καίγαν.
Ο Τσόγκας κι ο Αλεξάκης
μια Μπεγιοπούλα φώναξε
από ψηλό σαράγι
τι κάνετε μπρέ χριστιανοί 
δεν είστε βαπτισμένοι!
Εμείς αντάμα ζήσαμε
τρανέψαμε αντάμα
γιατί τώρα μας καίγετε
μας χύνεται το αίμα!
Τέτοια παράπονα πικρά 
τις φλόγες δεν τις σβήνουν
τα γυναικόπαιδα πέσανε
στων ανταρτών τα χέρια.


11)
Εδώ στην πάνω γειτονιά
την παραπάνω ρούγα
μια λυγερή καθότανε
στ' αντρού της την αγκάλη
όλο τ' αντρού της έλεγε
όλο τ' αντρού της λέει
βαργιά κοιμάσαι Κώστα μου
βαρύν ύπνο μου κάνεις
η συντροφιά σου έφυγε.

12)
Σιγά Λιακού μ' μην βιάζεσαι
κάτσε να πάμε αντάμα
γιατ' έχουν χιόνια τα βουνά
κλείσαν' τα μονοπάτια
θα πέσεις Λιάκου μ' σε γκρεμό.


13)
Σε τούτη την τάβλα τη χρυσή
με τα χρυσά ποτήρια
κέρνα μας κόρη κέρνα μας
γλυκό κρασί να πιούμε
κέρνα τον πρώτο με μαστραπά
τον δεύτερο με κόφα
και στο δικό μου το γυαλί
βάλε φαρμάκι μέσα.

14) Γκουρμπανίσιο

Παιδιά μ' καλώς τον ήβραμαν 
αυτόν τον νοικοκύρη
με τα πολλά του τα φαγιά
Με τα γλυκά του λόγια
Παιδιά μ' να τον αξιώσουμε
Θεός να τον προκόψει.
όσα λουλούδια έχει η άνοιξη
και φύλλα από τα δέντρα
τόσα καλά στο σπίτι του
Θεός να του τα δώσει

15)
Μανά μου τα κλεφτόπουλα
τρώνε και τραγουδάνε
πίνουν και γλεντάνε
και ένα μικρό κλεφτόπουλο 
δεν τρώει δεν τραγουδάει
δεν πίνει δεν γλεντάει
μον' τ' άρματά του κοίταζε
του ντουφεκιού του λέει
πόσες φορές με γλίτωσες 
απ' των εχθρών τα χέρια
κι απ' των Tούρκων τα μαχαίρια
ντουφέκι μου περήφανο
σπαθί μου παινεμένο.

16)
Κωστά μ' τα χιόνια λιώσανε
και τα πουλιά το λένε
κι εσύ Κωστά μ' στη φυλακή
στα σίδερα δεμένος.

17) ΣΥΡΤΟΣ
Πέρα θε μικρή μου Παναγιούλα
πέρα θέλω να περάσω
το χορό σας να κοιτάξω
πως χορέ μικρή μου Παναγιούλα
πως χορεύει μια μικρούλα
που την λένε Παναγιούλα
πού 'χει τα μαλλιά μετάξι
και πλεγμένα με την τάξη.

18) ΣΥΡΤΟΣ
Άσπρη βαμβακιά η Παναγιώτα μου
άσπρη βαμβακιά είχα στην πόρτα μου
μου την πήρανε την Παναγιώτα μου
μου την πήρανε και μου την κλέψανε
σ' άλλη γειτονιά την επαντρέψανε
μου την πήρανε με τα λουλούδια της
μου 'μειναν και μένα τα τραγούδια της.

19) ΤΣΑΜΙΚΟΣ
Τρία καλά είναι στον ντουνιά 
και στον απάνω κόσμο
η νιότη και η λεβεντιά
και το καλό κορίτσι
τ' ακούτε εσείς ανύπαντροι
και 'σεις καλοί λεβέντες
λεφτά να μην ζηλέψετε
λίρες μην λιμπιστείτε 

20) ΤΣΑΜΙΚΟΣ
Ένας λεβέντης χόρευε
σε μαρμαρένιο αλώνι
κι η κόρη που τον αγαπά
κι η κόρη που τον θέλει
και με το μάτι έγνεφε
και με τα χείλη του λέει
που 'σουνα χθες λεβέντη μου
κι αντιπροχθές το βράδυ
χτες ήμουν στην μάνα μου 
προχτές στην αδερφή μου
κι απόψε στο σπιτάκι σου 
θα 'ρθώ στην αγκαλιά σου

21) ΚΛΕΦΤΙΚΟ
Το λεν' οι κούκοι στα βουνά
κι οι πέρδικες στα πλάγια
το λεν' και τα βλαχόπουλα
το λεν' στο μουχαμπέτι
πήγα και 'γω να τους ιδώ 
να τους καλοκαρδίσω
κι αυτοί μου λεν' να τραγουδώ
μου λεν' να πω τραγούδια
εγώ παιδιά μου δεν μπορώ
τραγούδια εγώ δεν ξέρω
σήμερα για τους φίλους μου
για τους καλούς γειτόνους
θα πω τραγούδι θλιβερό
μέσα απ' την καρδιά μου
για να τ' ακούσουν τα βουνά
να κλαιν' κι αυτά με μένα.

22)
Στον Κίσσαβο στον πλάτανο
και στις κρυοβρυσούλες 
πιάσαν' τον Γρίβα ζωντανό
και τον τουρκοπαιδεύουν
προσκύνα Γρίβα μ' τον Πασά 
προσκύνα τον Βεζύρη
Γρίβας δεν είναι νιόνυφη
κορίτσι συβασμένο
να προσκυνήσει τον Πασά
τον κακομαθημένο
ψιλή φωνούλα απόρησε
ψιλή κι αμπιστεμένη
που είστε παιδιά του Κοκαλιά 
παιδιά του γέρο Γρίβα
για πάρτε ζώστε τ' άρματα
και την Τουρκιά φαλάγγι
κι εγώ θα πάρω τον Πασά
σαν το τραγί απ' τα γένια.

23)
Λάμπει ο ήλιος στα βουνά
λάμπει και στα λαγκάδια
έτσι λάμπει και η κλεφτουριά
οι Κολοκοτρωναίοι
πού 'χουν τα ασήμια τα πολλά
τις ασημένιες πάλες
όπου δεν καταδέχονταν
την γης να την πατήσουν 
καβάλα παν' στην εκκλησιά
καβάλα προσκυνάνε
καβάλα παίρνουν αντίδωρο
απ'τού παπά το χέρι.

24)
Κορίτσια από τα Γιάννενα
γριά Τζαβέλενα
νυφάδες απ' το Σούλι
το Σούλι θα χαρατσωθεί
χαράτσι θα πληρώσει
Τζαβέλενα σαν τ' άκουσε
πολύ της κακοφάνει
παίρνει και ζώνει τ' άρματα.

25)
Κλείσαν' οι στράτες του Μοριά
κλείσαν' και τα Δερβένια
κλαίνε τα χάνια για άλογα
και τα τζαμιά για Τούρκους
κλαίει και μια χανούμισσα
κλαίει για τον υγιό της
το γιο της τον σκοτώσανε.

26)
Όλα τα κάστρα χαίρονται
και όλα καμαρώνουν
το κάστρο του Μεσολογγιού
αυτό δεν καμαρώνει
Kάστρο μ' γιατί δεν χαίρεσαι
γιατί δεν καμαρώνεις
μου σκότωσαν τον αρχηγό
τον καπετάν Θανάση
το τι καλό έχω να χαρώ
και τι να καμαρώσω.

27)
Οι κλέφτες μπερμπιρίζονταν
και στο γυαλί τηργιώνται 
για δες μαλλιά που έχουνε
και τσιγκελά μουστάκια
δεν πρέπουν' για τα Γιάννενα
να τά'νε σκλαβωμένα

28)
Ανάθεμα που έριξε 
τα μάγια στο πηγάδι
και μάγεψε τον άνδρα μου
και θε' να με χωρίσει
αν με χωρίσεις άντρα μου
εσύ θα μετανιώσεις 
θα φτιάξω το σπιτάκι μου
αντίκρυ στο δικό σου
στις δύο στις τρεις θα λούζομαι
στις τέσσερες θα αλλάζω
κι απάν' στις δεκατέσσερες
άλλον άντρα θα πάρω.

29)
Θέλω να ανέβω στ' Άγραφα
κι απάνω στα κατσάβραχα
για δυο ματάκια π' αγαπώ
να τα ξεχάσω δεν μπορώ
με δέρνει η νύχτα κι αυγή
με δέρνει και μια χαραυγή.

30)
Ο ήλιος βασιλεύει
κι η μέρα σώνεται
κι ο νους μου απ΄την αγάπη
δεν σημαζώνεται.

Έβγα να σε δω
να παρηγορηθώ

Το φεγγάρι κάνει κύκλο
στης αγάπης μου τον κήπο
το φεγγάρι κάνει βόλτα
στης αγάπης μου την πόρτα

Σγουρέ βασιλικέ μου
και μαντζουράνα μου
εσύ θα με χωρίσεις 
από την μάννα μου.

Το φεγγάρι κάνει κύκλο
στης αγάπης μου τον κήπο
το φεγγάρι κάνει βόλτα
στης αγάπης μου την πόρτα

Βασιλικός θα γίνω 
στα παραθύρια σου
για να γλυκοφιλήσω
τα μαύρα φρύδια σου

Έβγα να σε δω
να παρηγορηθώ

31)
Γλυκοχαράζουν τα βουνά
κι η αγάπη μου κοιμάται
σιγά παιδιά μ' διαβαίνετε
μην μου την εξυπνάτε
κι εγώ θα πάω στην πόρτα της
γλυκά να τραγουδήσω
ξύπνα περδικομμάτα μου 
κι ήρθα στην γειτονιά σου
χρυσά πλεξούδια σου 'φερα
να πλέξεις τα μαλλιά σου.

32)
Τι καπετάνιος είσαι εσύ
δε ρίχνεις δυο ντουφέκια
να μαζωχτεί τ' ασκέρι σου
κι όλος ο ταιφάς σου
να δει το ποιος σου λείπεται
από τον ταιφά σου
μου λείπει ένα κλεφτόπουλο
ο Kωσταντής λεβέντης.

33)
Να' μουν πουλί ν' ανέβαινα
να πήγαινα ψηλά ν' αγνάντευα
κατακαμπή στο κάμπο
το δόλιο Μεσολόγγι
πως πολεμάν' οι Έλληνες
Ελλάδα και Τουρκία.

34)
Βελούχι μου περήφανο
κι οξιά ζωγραφισμένη
λειώσε τα χιόνια γρήγορα
να χορταργιάσει ο τόπος
να βγουν' οι Βλάχοι στα βουνά
να βγουν' και οι Βλαχοπούλες
να βγουν' και τα Βλαχόπουλα 
με τα στραβά τα φέσια
να βγουν' τα λάγια πρόβατα
με τα λαμπρά κουδούνια
να βγουν' τ' αρνάκια παίζοντας
μπροστά από τις μάνες.


35)
Μανά μου τα κλεφτόπουλα
τρώνε και τραγουδάνε
πίνουν' και γλεντάνε
κι ένα μικρό κλεφτόπουλο
δεν τρώει δεν τραγουδάει
δεν πίνει δεν γλεντάει
μον' τ' άρματά του κοίταγε
του ντουφεκιού του λέει
πόσες φορές με γλίτωσες
απ' των εχθρών τα χέρια 
κι απ' των Τούρκων τα μαχαίρια
μα τώρα με παράτησες
σαν καλαμιά στον κάμπο
και δεν ξέρω τι να κάμω.

36)
Στου κυρ' γαμπρού την πόρτα 
τι δασιά είναι τα κυπαρίσια
τι δασιά είναι τα κυπαρίσια
καμαρέψτε τα μια ψύχα
του κυρ' γαμπρού η μάνα 
τι πολύ είναι αρματωμένη 
τι πολύ είναι αρματωμένη 
και στην πόρτα μπαίν' και βγαίνει
με τον ήλιο παραγγέλει
Ήλιε μου κι άσπρο φεγγάρι
έστειλα ένα νιο κλωνάρι
έστειλα ένα νιο κλωνάρι
καρτερώ ένα ζευγάρι.

37)
Λουλουδάκι θα' λα γίνω
που να πάω να φυτρώσω
πάω σε μια κρυόβρυση 
να 'χει νερό να με ποτίζει
και δροσιά να με δροσίζει.

38)
Το πως αποκοιμήθηκα 
τρεις χρόνους σ' ένα γρέκι
κι όντα ξυπνώ ο έρημος 
ναι πρόβατα ναι γίδια
παίρνω νερό και νίβομαι
μαντήλι και σφουγγιώμαι
και παίρνω δίπλα τα βουνά 
δίπλα τα κορφοβούνια.


39)
Τρεις σταυραετοί καθότανε
σ' ένα μαύρο λιθάρι
και λέγανε τον πόνο τους
και το παράπονό τους
ο ένας κλαίει πως γέρασε
και ο άλλος πως μεθούσε
και ο τρίτος ο μικρότερος
παρηγοριά δεν έχει

40)
Τρικαλινή μου πέρδικα βουνίσια μου τριγώνα
Σ' όλο τον κόσμο ήμερη σε μένα στέκεις άγρια
Ρίξε την αγριοσύνη σου κι έλα κοντά μου κάτσε.

Νάσο δεν είχες πρόβατα Νάσο δεν είχες γίδια
Νάσο δεν είχες κι άλογο καβάλα να πηγαίνεις
Και ζήλεψες την κλεφτουριά το έρημο ντουφέκι.

41)
Κλείσαν οι στράτες του Μωριά
Κλείσαν και τα Δερβένια
Κλαίνε τα Χάνια για άλογα
Και τα τζαμιά για αγάδες
Κλαίει και μια χανούμισα 
Κλαίει για τον γυιό της.

42) 
Όταν ήμουν στον καιρό μου κάτι μούρθε στο μυαλό μου
Μια μηλιά να πάω να κλέψω στην αυλή μου να φυτέψω
Την Δευτέρα πάω την κλέβω και την Τρίτη την φυτεύω
Την Τετάρτη βγάζει φύλλα και την Πέμπτη δίνει μήλα
Τα μαζεύω τα μετράω στην αγάπη μου τα πάω.

43)
Κλέφτης Χασιώτης ροβολάει
Από τα καραούλια
Στα καραούλια νύχτωσε 
Στα Χάσια ξημερώνει
Πάει στου Θούμα το μαντρί
Του Θούμα τα καλύβια
Καλημερά σου Θούμενα
Καλώς τα παληκάρια
Περάστε επάνω βρέ παιδιά 
Να φάτε και να πιείτε
Δεν ήρθαμε για φάει για πιεί
Ουδέ γλυκιά κουβέντα
Μας έστειλε ο Μπουλούπασας
Μ'ένα κομμάτι γράμμα
Δεν ειν' καν'άς γραμματικός
Να ξέρει να διαβάζει
Είναι το τσελιγκόπουλο
Που ξέρει να διαβάζει.

44)
Βρε χρυσό μου περιβόλι
Τ' είναι τ' άνθια πού'χεις μέσα
Πράσινα χρυσά 'ν'τα φύλλα
Κι αργυρένια τα κλωνάρια
Κόρη κάθεται στον ίσκιο
Κι αργιοπλέκ' χρυσό γαϊτάνι
Κι ένας νιος την ερωτάει 
Τι το κάνεις το γαϊτάνι
Τι το κάνεις το γαϊτάνι
Θα το κάνω τσαμαντάνι


45) Για τη γυναίκα του Μπότσαρη 
Όλες οι καπετάνισες
Καβούλι τό 'χουν κάνει
Μόνο η Ελένη Μπότσαρη 
Καβούλι δεν το κάνει
Παίρνει και ζώνει τ' άρματα
Τα φλωροκαπνισμένα
Στην βρύση πήγε για νερό
Να πιεί και να γιομίσει
Τρεις τούρκοι την καρτέρησαν
Ρίχνει και τους σκοτώνει.

Γιώργου Δουατζή Η άλλη λέξη Εκδόσεις Γαβριηλίδη






Γιώργου Δουατζή
Η άλλη λέξη
Εκδόσεις Γαβριηλίδη
Σελ. 208, διαστ. 12Χ17
Σχέδιο εξωφύλλου: Μιχάλης Αμάραντος
Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Γιώργου Δουατζή “Η άλλη λέξη” από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη. Πρόκειται για συλλογή εννέα διηγημάτων. Στο οπισθόφυλλο αναγράφεται:
Ο ένας πνίγεται στο μίσος του.
Ο άλλος ερωτεύεται την άψυχη. 
Εκείνος, έγινε νόμισμα στους υπονόμους. 
Εκείνης εξαερώθηκε η ομορφιά.
Εκείνο μιλάει χωρίς αποδέκτη. 
Αυτός παλεύει να μην ξυπνήσει το ζώο μέσα του.
Αυτή βούτηξε σιωπηλή στην παραφορά.
Αυτό είναι εσαεί παρόν.

Όλοι μαζί, συνθέτουν τον άγνωστο εαυτό. 
Τον δικό μας και των άλλων.

Γιώργος Δουατζής
9 Μαρτίου

Κυριακή 9 Μαρτίου 2014

Αναστασία Καλλιοντζή, Παράνοια








Οι Εκδόσεις Διόπτρα και το Ρότα Αrt Coffee Bar σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Αναστασίας Καλλιοντζή "Παράνοια" τη Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014 στις 8:00μ.μ. στο χώρο του Ρότα Αrt Coffee Bar (Πολυχώρος Άγκυρα).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η ηθοποιός Αλίκη Παπαχελά και ο συγγραφέας Μιχάλης Σπέγγος.

Αποσπάσματα θα διαβάσει ο ηθοποιός Δημήτρης Μηλιώτης.

Η συγγραφέας θα συνομιλήσει με το κοινό για το έργο της.




Ρότα Art Coffee Bar (Πολυχώρος Άγκυρα), Σόλωνος 124, Αθήνα, 210-3801033.





Ρότα Art Coffee Community #Rota

Σόλωνος 124, 10681 Athens, Greece

Εμφάνιση χάρτη · Λήψη οδηγιών





Παράνοια

Αναστασία Καλλιοντζή

Διόπτρα, 2011

607 σελ.

ISBN 978-960-364-448-4,

Νεοελληνική πεζογραφία - Μυθιστόρημα [DDC: 889.3]


Ο Σπύρος Παπασπύρου κάποτε βρισκόταν στην κορυφή του κόσμου. Γόνος ιστορικής οικογένειας, πάμπλουτος, ικανός επιχειρηματίας απολάμβανε την αίγλη των ισχυρών και μια ζωή χωρίς προβλήματα.

Ο Ροτίμι γεννήθηκε και μεγάλωσε σ' ένα χωριό της Αφρικής, μακριά από τον πολιτισμό των δυτικών, αλλά γεμάτος από εκείνα τα αγαθά που μόνο η επαφή με τη φύση και τη μάνα Γη μπορεί να προσφέρει.

Αυτοί οι δύο άνθρωποι συναντιούνται στο σήμερα, χάρη σ' ένα μυστηριώδες σχέδιο που μόνο η μοίρα θα μπορούσε να εξυφάνει. Μια συνάντηση που θα πυροδοτήσει συγκλονιστικές εξελίξεις που θα σημάνουν το τέλος του κόσμου τους, όπως τον ήξεραν...

Κριτικές - Παρουσιάσεις

Μυρτώ Τσελέντη, Παράνοια, "Ο Κόσμος του Επενδυτή"/ Ένθετο "Έργα και Ημέρες", 13.8.2011Γιόλα Αργυροπούλου, Παράνοια, Περιοδικό "Τηλέραμα", 6.8.2011Ευμορφία ΖήσηΣύγχρονες παρανοϊκές αλλά απόλυτα ρεαλιστικές καταστάσεις, www.diavasame.gr, Ιούλιος 2011



Καλλιοντζή, Αναστασία

Η Αναστασία Καλλιοντζή γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης το 1995 και από το 1997 ασκεί τη μαχομένη δικηγορία, διατηρώντας δικηγορικό γραφείο στην Αθήνα. Είναι παντρεμένη και έχει ένα γιο.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2011) Παράνοια, Διόπτρα

(2010) Αγαστή συνεργασία, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

(2009) Χαμένο χτες, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

(2006) Θυμάσαι;, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

(2005) Έσχατοι καιροί, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

(2003) Πες πως ήταν όνειρο, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

(2001) Όλα ήταν τόσο μα τόσο υπέροχα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

(2000) Μη μου λες αντίο, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη




Μεταφράσεις

(2013) Gibbins, David, Total War Rome: Καταστρέψτε την Καρχηδόνα, Διόπτρα

(2013) Yeldham, Peter, Γράμμα από το Τόκιο, Διόπτρα

(2013) Miller, Madeline, Το τραγούδι του Αχιλλέα, Διόπτρα

(2012) Rogan, Charlotte, Λέμβος 14, Διόπτρα

Κριτικογραφία

Το στοίχημα των ανθρώπων [Μιχάλης ΣπέγγοςΤο στοίχημα των ανθρώπων], booknights.gr, 3.8.2011Κράτα με... η κιβωτός σαλπάρει [Θάλεια ΚουνούνηΚράτα με... η κιβωτός σαλπάρει], booknights.gr, 15.7.2010




Περισσότερα- πηγές :


http://www.biblionet.gr/author


https://www.facebook.com/events/258226811026948/?ref_dashboard_filter=upcoming