Γαβριλης Ιστικοπουλος
8/5/2014 ·
Ένα σου λέω
Ένα σου λέω
Ομορφιά...
Όταν συναντηθούμε
μη κάνεις τον κόπο
να με... πείσεις...
Θα σου παραδοθώ
αμέσως
Γαβρίλης Ιστικόπουλος / 8 - 5 - 2014
Παρασκευή 9 Μαΐου 2014
Παρουσίαση ποιητικής συλλογής ΚΛΙΝΙΚΑ ΑΠΩΝ της Χλόης Κουτσουμπέλη Εκδόσεις Γαβριηλίδη 2014
.jpg)
Στο πλαίσιο της 11ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου στην Θεσσαλονίκη οι εκδόσεις Γαβριηλίδη παρουσιάζουν την καινούργια ποιητική συλλογή της Χλόης Κουτσουμπέλη με τίτλο
ΚΛΙΝΙΚΑ ΑΠΩΝ,το Σάββατο 10 Μαΐου 2014 και ώρα 5:00 μ.μ. στην 11η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (Φιλολογικό καφενείο, περίπτερο 13, 2310 291167).
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν: ο συγγραφέας Παναγιώτης Γούτας και η ποιήτρια Βικτωρία Καπλάνη. Θα επακολουθήσει συζήτηση.
https://www.facebook.com/events/256194707896960/?ref_dashboard_filter=upcoming
Κλινικά απών
Ποίηση 2014
ISBN: 978-960-576-105-9
συγγραφέας : Κουτσουμπέλη Χλόη
σελ. 56 διαστ. 16,5x24
1η έκδοση
Απόσπασμα από το βιβλίο
ΜΑΤΑΙΩΣΗ Θα ήμουν εκείνη την ημέρα συνεπής μα ένα κοράκι καταβρόχθισε το μονοπάτι και χάθηκα στο δάσος ύστερα κάποιος μετατόπισε τους δείκτες στο κουρδιστό ρολόι στο σαλόνι κι άργησα είκοσι χρόνια. Θα σε ειδοποιούσα σίγουρα αλλά τα ταχυδρομικά περιστέρια καθηλώθηκαν υπέρβαρα στα σύρματα. Και όταν ερχόμουν θα σ' αγκάλιαζα αν δεν υπήρχε το σιδερένιο τραπεζάκι ανάμεσα. Γι' αυτό σου λέω. Μην λυπάσαι. Και στείλε αυτήν την τενεκεδένια απουσία για ανακύκλωση.
http://www.gavrielidesbooks.gr/showtitle.aspx?vid=1732
Διαβάστε ποιήματά της Χλόης Κουτσουμπέλη στο ιστολόγιό μου Λογοτεχνικά Αναλόγια :
http://poihtikakailogotexnikaanalogia.blogspot.gr/search/label/%CE%A7%CE%BB%CF%8C%CE%B7%20%CE%9A%CE%BF%CF%85%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%AD%CE%BB%CE%B7
Kαθώς και ένα προηγούμενο αφιέρωμα μου για την ποιήτρια : : http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2013/04/blog-post_9047.html
Κουτσουμπέλη, Χλόη
Χλόη Κουτσουμπέλη
Η Χλόη Κουτσουμπέλη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1962. Σπούδασε νομική στο Α.Π.Θ. Πάθος της η ποίηση. Διαβάζει, γράφει, εκδίδει, δημοσιεύει. Έχει γράψει το μυθιστόρημα "Ψιθυριστά".
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2012) Στον αρχαίο κόσμο βραδιάζει πια νωρίς, Γαβριηλίδης
(2009) Η αλεπού και ο κόκκινος χορός, Γαβριηλίδης
(2006) Η λίμνη, ο κήπος και η απώλεια, Νέα Πορεία
(2002) Ψιθυριστά, Παρατηρητής
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2013) 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών, Κύκλος Ποιητών
(2007) Το θηλυκό πρόσωπο της ποίησης στη Θεσσαλονίκη, Ερωδιός
Κριτικογραφία
Οδυσσέας, τρόπον τινά [Κούλα Αδαλόγλου, Οδυσσέας, τρόπον τινά], diastixo.gr, 11.3.2014H Κατερίνα Καριζώνη στον αργαλειό [Κατερίνα Καριζώνη, Το τραγούδι του ευνούχου], http://bibliotheque.gr, 29.12.2013Οι περαστικές [Ελένη Λόππα, Οι εμιγκρέ], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 30, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2013Ο θρίαμβος της ποίησης απέναντι στο τέλος και στο πένθος [Κώστας Θ. Ριζάκης, Επιτάφιος δρόμος], Περιοδικό "Πόρφυρας", τχ. 147, Απρίλιος-Σεπτέμβριος 2013Γυναικείο, www.e-poema.eu, τχ. 18, Φεβρουάριος 2013Ο χάρτης των ονείρων[Κατερίνα Καριζώνη, Ο χάρτης των ονείρων], diastixo.gr, 14.1.2013Αυτουργοί ποίησης [Στέλιος Θ. Μαφρέδας,Υπόκλιση στον αυτουργό], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 27, Ιανουάριος-Μάρτιος 2013[6 στάσιμα για τη συλλογή του Μάρκου Μέσκου "Άνθη στο καταραμένο φίδι"] [Μάρκος Μέσκος, Άνθη στο καταραμένο φίδι], Περιοδικό "Εμβόλιμον", τχ. 67, Χειμώνας 2012-Άνοιξη 2013Ανάσκελη με πυρετό [Νίκη Χαλκιαδάκη, Ανάσκελη με πυρετό], www.vakxikon.gr, τχ. 20, Δεκέμβριος 2012Η πρώτη πανσέληνος στον κόσμο [Χλόη Κουτσουμπέλη, Στον αρχαίο κόσμο βραδιάζει πια νωρίς], www.e-poema.eu, τχ. 17, Οκτώβριος 2012Τυφλοί λυτρωτές; [Διονύσης Μαρίνος,Χαμένα κορμιά], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 23, Ιανουάριος-Μάρτιος 2012Για την Ευρυδίκη [Μαρία Κέντρου - Αγαθοπούλου, Η Ευρυδίκη με το τσιγάρο στο μπαλκόνι], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 21, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2011Για τα πάθη του λόγου και του έρωτα [Νίκος Μυλόπουλος, Ξημερώνει στο γέλιο σου], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 21, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2011Γιατί κάνει τόσο κρύο στο δωμάτιό σου; [Μαρία Κουγιουμτζή, Γιατί κάνει τόσο κρύο στο δωμάτιό σου;], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 20, Απρίλιος-Ιούνιος 2011Τα αινίγματα του Ν' γκόρο [Πόλυ Χατζημανωλάκη, Τα αινίγματα του Ν’γκόρο], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 20, Απρίλιος-Ιούνιος 2011Διηγήματα [Γιώτα Αργυροπούλου, Διηγήματα], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 19, Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος 2011Επιτύμβια [Πάτροκλος Λεβεντόπουλος, Επιτύμβια], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 19, Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος 2011Η μικρή χορεύτρια [Ζέφη Δαράκη, Σε ονομάζω θα πει σε χάνω], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 17, Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2010Πεπρωμένο και Νέμεση [Αργυρόπουλος Παναγιώτης, Πέντε λεπτά πριν το ηλιοβασίλεμα], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 17, Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2010O έρωτας του Pied de Coq [Νίκη Χαλκιαδάκη, O έρωτας του Pied de Coq], Περιοδικό "Παρέμβαση", τχ. 153, Καλοκαίρι 2010Η Ελευθερία πλαγιάζει σε μαύρο γραφείο [Θέμης Λιβεριάδης, Η Ελευθερία πλαγιάζει σε μαύρο γραφείο], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 16, Απρίλιος-Μάιος 2010Αβλαβής διέλευση [Μαρία Καρδάτου, Αβλαβής διέλευση], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 15, Ιανουάριος-Μάρτιος 2010Αναφορά σε πρόσωπα και κείμενα [Δημήτρης Χρ. Μποσινάκης, Αναφορά σε πρόσωπα και κείμενα], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 15, Ιανουάριος-Μάρτιος 2010Το άλμπουμ των αποκομμάτων [Ορέστης Αλεξάκης, Το άλμπουμ των αποκομμάτων], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 15, Ιανουάριος-Μάρτιος 2010Ασανσέρ [Βασιλική Γεροκώστα, Ασανσέρ], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 15, Ιανουάριος-Μάρτιος 2010Ταξίδια εσωτερικού [Διονύσης Καρατζάς, Ταξίδια εσωτερικού], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 15, Ιανουάριος-Μάρτιος 2010Όρος Αιγάλεω [Σωτήρης Παστάκας, Όρος Αιγάλεω], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 15, Ιανουάριος-Μάρτιος 2010Κυκλώνιο [Ιωσήφ Βεντούρας, Κυκλώνιο], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 15, Ιανουάριος-Μάρτιος 2010Αναγνώσεις, Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 14, Οκτώβριος Νοέμβριος Δεκέμβριος 2009Αποικία κοχυλιών [Μελίτα Τόκα - Καραχάλιου, Αποικία κοχυλιών], Περιοδικό "Ένεκεν", τχ. 13, Μάιος 2009
http://www.biblionet.gr/author/
Άννα Νιαράκη ΣΦΡΑΓΙΔΑ
.jpg)
ΣΦΡΑΓΙΔΑ
Ξαγρυπνώ καπνίζοντας. Συλλογιέμαι τα χέρια σου. Θηρίο ανήμερο η ο νους, ανυπότακτη η σκέψη σκορπίζεται σε χίλιες μεριές γιατί δεν μπορεί να καρφωθεί επάνω σου. Γιατί τα μάτια σου είναι πια χιλιόμετρα μακρυά.
Γιατί έχουν κλείσει όλα τα μπαρ, τα φαρμακεία και τα περίπτερα. Γιατί δεν έχει νόημα να σε ακούω να μου μου μιλάς για λογική.
Γιατί εγώ θέλω να επαναστατήσω. Κι εσύ να τακτοποιείς. Πώς γίνεται να ερωτευτείς χωρίς να αυξήσεις την εντροπία του σύμπαντος; Και χωρίς την φλόγα πώς θα καείς; Μου ζητάς να είμαι λογική. Να μη νιώθω. Να τακτοποιώ τις δουλειές μου. Να εκτιμώ το ρίσκο, να σκέφτομαι τις πιθανότητες, να αναλύω τα δεδομένα. Μα δεν θέλω να αγοράσω οικόπεδο. Να κάνω αυτό που δεν γίνεται θέλω. Να καταπιώ όλα τα άστρα της νύχτας και να τα ξεράσω το πρωί μεθυσμένη στο πλατύσκαλο.
Να πατήσω το γκάζι στην εθνική χαράματα καθώς θα φεύγω από το σπίτι σου μετά το πρώτο φιλί- ναι μόνο ένα φιλί, συμβαίνουν κι αυτά τα θαύματα- και να τραγουδάω δυνατά – the light will stay on. Αυτό είναι η ζωή. Να την τραβάς από τα μαλλιά και να σε τραβάει κι αυτή. Να είναι καλοκαίρι, να σε ανατριχιάζει η πρωινή δροσιά, τα μαλλιά σου να ανεμίζουν από το ανοιχτό παράθυρο και να νιώθεις ένα με τα πάντα. Μόνος σου και πολλαπλός όσες κι οι επιλογές που χάσκουν ανοιχτές πάνω από το χάος.
Το ξέρω, οι θεωρίες τα λένε αλλιώς. Μα πες μου αλήθεια. Χωρίς στρατηγική δεν έκανες ποτέ τίποτα; Αυθόρμητα, ενστικτώδικα και ίσως χωρίς καμία λογική εξήγηση. Αλήθεια, όλη σου η ζωή είναι γεμάτη δικαιολογημένες πράξεις; Γιατί εγώ ακόμα προσπαθώ να καταλάβω. Αλήθεια. Να μάθω ποιά είμαι και γιατί έκανα ό,τι έκανα. Ένα σωρό λάθη ξέρεις. Και με επανάληψη μέχρι εμπεδόσεως. Να σκορπίζεσαι σαν την άμμο που τινάζει ένα κορίτσι από την πετσέτα του. Καμία πιθανότητα επανασύνδεσης.
Να κολυμπάς κόντρα στο ρεύμα μόνο και μόνο γιατί λαχταράς να περάσεις απέναντι. Έχεις λαχταρήσει ποτέ κάτι;
Τόσο πολύ που να χάσεις τον εαυτό σου μέσα του;
Όλα είναι ένα παιχνιδάκι επιβεβαίωσης. Υπάρχουμε μέσα απο τους άλλους. Κάπως έτσι μου το πες. Υπάρχουμε αν θες να ξέρεις μέσα μας πρώτα. Εκεί κατοικούν όλοι οι φόβοι. Όχι απέναντι. Οι άνθρωποι που τα λένε αυτά, στους άλλους κοιτάνε μόνο το αντικαθρέφτισμά τους. Εσύ που μετράς τι θες να δώσεις- στο λέω και μάθε το. Αν δεν ξοδευτείς δεν θα γεμίσεις. Με το τεφτέρι δεν πρόκοψε κανείς. Τουλάχιστον όχι στον έρωτα.
Μπορείς να μη με θες. Είναι κι αυτό μια πιθανότητα. Αλλά δεν μπορείς να με θες υπό προϋποθέσεις. Να με ταιριάξεις κάπου που χωράω. Να μου πάρεις τα μέτρα και να με ράψεις στο σαλόνι σου. Να με κλειδώνεις φεύγοντας ήσυχος πως δεν θα αλλάξω θέση. Να με ξεχνάς και να με θυμάσαι όταν δεν αντέχεις μόνος σου.
Να λες φύγε αν δεν θες- φύγε. Αλλά να μην κάνεις βήμα να φύγεις μόνος σου.
Φοβισμένοι και αστείοι, και ταυτόχρονα ατρόμητοι. Και την ίδια στιγμή υπέροχοι.
Κάπως έτσι, μες στα συμπλέγματα, την ασυννενοησία, τις παραξηγήσεις.
Χαμένοι μες στην ορθή χρήση της γλώσσας και τον κυνισμό να σώζει τα προσχήματα.
Μα πες μου αλήθεια. Πες μου. Ποιός θέλει να σωθεί όταν καίγεται;
Η ήττα δεν σημαίνει τίποτα λιγότερο από το ότι κάποιος έπαιξε και έχασε. Όπως θα μπορούσε και να είχε κερδίσει. Το παιχνίδι είναι πάντα αμφίρροπο και αυτή είναι η γοητεία του.
Δεν παίζεις με την τράπουλα σημαδεμένη.
Ας συζητήσουμε ξανά- ας μιλήσουμε, ας βάλουμε λέξεις τη μία δίπλα στην άλλη, αφού δεν μπορούμε να βάλουμε τα κορμιά μας δίπλα δίπλα. Έλα, ας το λύσουμε πολιτισμένα, ας εξηγήσουμε, ας υποστηρίξουμε τις θέσεις μας με επιχειρήματα, ας αναλύσουμε τα κίνητρά μας, ας αποδώσουμε δικαιοσύνη, ας πάρει κάποιος το πάνω χέρι, ας επιβεβαιωθούμε. Και μετά ας πατήσουμε το διακόπτη, ας κατεβάσουμε ρολά κι ας πάμε στις δουλειές μας.
Κι όταν συναντηθούμε ξανά μετά από χρόνια, να μην ξεχάσουμε να κοιταχτούμε με αυτό το βλέμμα της συγκατάβασης. Να βάλουμε στην ήττα μας σφραγίδα.
Ξαγρυπνώ καπνίζοντας. Συλλογιέμαι τα χέρια σου. Θηρίο ανήμερο η ο νους, ανυπότακτη η σκέψη σκορπίζεται σε χίλιες μεριές γιατί δεν μπορεί να καρφωθεί επάνω σου. Γιατί τα μάτια σου είναι πια χιλιόμετρα μακρυά.
Γιατί έχουν κλείσει όλα τα μπαρ, τα φαρμακεία και τα περίπτερα. Γιατί δεν έχει νόημα να σε ακούω να μου μου μιλάς για λογική.
Γιατί εγώ θέλω να επαναστατήσω. Κι εσύ να τακτοποιείς. Πώς γίνεται να ερωτευτείς χωρίς να αυξήσεις την εντροπία του σύμπαντος; Και χωρίς την φλόγα πώς θα καείς; Μου ζητάς να είμαι λογική. Να μη νιώθω. Να τακτοποιώ τις δουλειές μου. Να εκτιμώ το ρίσκο, να σκέφτομαι τις πιθανότητες, να αναλύω τα δεδομένα. Μα δεν θέλω να αγοράσω οικόπεδο. Να κάνω αυτό που δεν γίνεται θέλω. Να καταπιώ όλα τα άστρα της νύχτας και να τα ξεράσω το πρωί μεθυσμένη στο πλατύσκαλο.
Να πατήσω το γκάζι στην εθνική χαράματα καθώς θα φεύγω από το σπίτι σου μετά το πρώτο φιλί- ναι μόνο ένα φιλί, συμβαίνουν κι αυτά τα θαύματα- και να τραγουδάω δυνατά – the light will stay on. Αυτό είναι η ζωή. Να την τραβάς από τα μαλλιά και να σε τραβάει κι αυτή. Να είναι καλοκαίρι, να σε ανατριχιάζει η πρωινή δροσιά, τα μαλλιά σου να ανεμίζουν από το ανοιχτό παράθυρο και να νιώθεις ένα με τα πάντα. Μόνος σου και πολλαπλός όσες κι οι επιλογές που χάσκουν ανοιχτές πάνω από το χάος.
Το ξέρω, οι θεωρίες τα λένε αλλιώς. Μα πες μου αλήθεια. Χωρίς στρατηγική δεν έκανες ποτέ τίποτα; Αυθόρμητα, ενστικτώδικα και ίσως χωρίς καμία λογική εξήγηση. Αλήθεια, όλη σου η ζωή είναι γεμάτη δικαιολογημένες πράξεις; Γιατί εγώ ακόμα προσπαθώ να καταλάβω. Αλήθεια. Να μάθω ποιά είμαι και γιατί έκανα ό,τι έκανα. Ένα σωρό λάθη ξέρεις. Και με επανάληψη μέχρι εμπεδόσεως. Να σκορπίζεσαι σαν την άμμο που τινάζει ένα κορίτσι από την πετσέτα του. Καμία πιθανότητα επανασύνδεσης.
Να κολυμπάς κόντρα στο ρεύμα μόνο και μόνο γιατί λαχταράς να περάσεις απέναντι. Έχεις λαχταρήσει ποτέ κάτι;
Τόσο πολύ που να χάσεις τον εαυτό σου μέσα του;
Όλα είναι ένα παιχνιδάκι επιβεβαίωσης. Υπάρχουμε μέσα απο τους άλλους. Κάπως έτσι μου το πες. Υπάρχουμε αν θες να ξέρεις μέσα μας πρώτα. Εκεί κατοικούν όλοι οι φόβοι. Όχι απέναντι. Οι άνθρωποι που τα λένε αυτά, στους άλλους κοιτάνε μόνο το αντικαθρέφτισμά τους. Εσύ που μετράς τι θες να δώσεις- στο λέω και μάθε το. Αν δεν ξοδευτείς δεν θα γεμίσεις. Με το τεφτέρι δεν πρόκοψε κανείς. Τουλάχιστον όχι στον έρωτα.
Μπορείς να μη με θες. Είναι κι αυτό μια πιθανότητα. Αλλά δεν μπορείς να με θες υπό προϋποθέσεις. Να με ταιριάξεις κάπου που χωράω. Να μου πάρεις τα μέτρα και να με ράψεις στο σαλόνι σου. Να με κλειδώνεις φεύγοντας ήσυχος πως δεν θα αλλάξω θέση. Να με ξεχνάς και να με θυμάσαι όταν δεν αντέχεις μόνος σου.
Να λες φύγε αν δεν θες- φύγε. Αλλά να μην κάνεις βήμα να φύγεις μόνος σου.
Φοβισμένοι και αστείοι, και ταυτόχρονα ατρόμητοι. Και την ίδια στιγμή υπέροχοι.
Κάπως έτσι, μες στα συμπλέγματα, την ασυννενοησία, τις παραξηγήσεις.
Χαμένοι μες στην ορθή χρήση της γλώσσας και τον κυνισμό να σώζει τα προσχήματα.
Μα πες μου αλήθεια. Πες μου. Ποιός θέλει να σωθεί όταν καίγεται;
Η ήττα δεν σημαίνει τίποτα λιγότερο από το ότι κάποιος έπαιξε και έχασε. Όπως θα μπορούσε και να είχε κερδίσει. Το παιχνίδι είναι πάντα αμφίρροπο και αυτή είναι η γοητεία του.
Δεν παίζεις με την τράπουλα σημαδεμένη.
Ας συζητήσουμε ξανά- ας μιλήσουμε, ας βάλουμε λέξεις τη μία δίπλα στην άλλη, αφού δεν μπορούμε να βάλουμε τα κορμιά μας δίπλα δίπλα. Έλα, ας το λύσουμε πολιτισμένα, ας εξηγήσουμε, ας υποστηρίξουμε τις θέσεις μας με επιχειρήματα, ας αναλύσουμε τα κίνητρά μας, ας αποδώσουμε δικαιοσύνη, ας πάρει κάποιος το πάνω χέρι, ας επιβεβαιωθούμε. Και μετά ας πατήσουμε το διακόπτη, ας κατεβάσουμε ρολά κι ας πάμε στις δουλειές μας.
Κι όταν συναντηθούμε ξανά μετά από χρόνια, να μην ξεχάσουμε να κοιταχτούμε με αυτό το βλέμμα της συγκατάβασης. Να βάλουμε στην ήττα μας σφραγίδα.
Ελένη Ζάχαρη Μύθοι και Λίθοι/ Λήθη...
Ελένη Ζάχαρη
8/5/2014 ·
Μύθοι και Λίθοι/ Λήθη...
κάτω απ' το αίμα της Πανσελήνου
Ποια οχλοβοή κλείνει τ' αυτιά των άστρων
κι όλες οι ευχές σκορπίζονται άηχα
σε στάχυα διχασμένα και διψασμένα
να καμπυλώνουν ισότιμα την ερημιά
Ανεβαίνω στην κορφή σκονισμένων ιχνών
δικάζω τη μεροληψία της σιωπής
λέω να πέσω στο κενό, πέτρα ομιλούσα
κι ύστερα πάλι επιστρέφω, αλλότρια λάμψη
Δεκατρείς φορές με συνέπεια υπηρετώ
θητεία ιεροπρεπή άνεϋ όρων ή ενστάσεων
τώρα εις χείρας σου παρατίθημι λογισμούς
βαδίζω με τα ά- λογα, ένδυμα επίσημο ηλίου
Στο παρα ένα του χαμού ακριβοδίκαια
με μοιράζουν στα δυο, με καλούν Ιππολύτη
βάπτισμα άδικο, γελάνε αδέξια οι μνήμες
ακόμα και σ' αυτό άγριο ξέσπασμα χαράς
Ε*
©Λένη...
Πέμπτη 8 Μαΐου 2014
Αντώνης Περδικάρης, ΤΡΕΜΟΣΑΛΕΜΑ Από την σειρά βιβλίων Ονειρο - Κατασκευαστής
, ΤΡΕΜΟΣΑΛΕΜΑ ,, ,, ,, ,,
Μάζεψα το γκρίζο της θάλασσας, τα μεγάλα κόκκινα κύματα,
αστέρια αγρύπνιας, θροΐσματα κυμάτων,
και τον ορίζοντα άφησα να με πυρπολήσει.
Κάποιες λευκές, εποχικές νύχτες,
καθώς η απουσία της άδειάζει τον ουρανό,
ψάχνω το ανθισμένο της χάδι.
Πουλιά που βυθίζονται οι στίχοι,
συνωστίζονται στο κατώφλι της.
Σκοτάδι τρυπά τα βλέφαρα.
Τα άστρα απορούν μες τα μάτια της
και το χλωμό της σκληρό μετάξι.
Το σβησμένο πρωί
έχει στα χέρια του το τραγούδι της σιωπής.
Μια κίτρινη ζωγραφιά με χλωμές μπούκλες στην άμμο.
Ξέφτια πρωινά τα δάκρυα
αφήνονται στην πιο μεγάλη θάλασσα,
και μες την αιωνιότητα πικρή, κοφτερή η ανάσα του ήλιου.
- AntoniS -
Από την σειρά βιβλίων
Τετάρτη 7 Μαΐου 2014
Γιώργης Π. Δρυμωνιάτης το πιο απλό μου ποίημα Από την «ΕΝ ΠΛΩ»
το πιο απλό μου ποίημα
Μπορώ να γράψω ένα ποίημα για τα μάτια σας, της είπα.
Κι εκείνη τ’ ανοιγόκλεισε με τέτοιαν τρυφεράδα,
που κόπηκαν τα άκρα μου
και μόνο ένα -τόσο δα, ...μικρό, πολύ μικρό-
με την καρδιά μου μπόρεσα στα μάτια να της γράψω.
Το πιο μικρό που έγραψα ποτέ.
Το πιο ωραίο δίλεξο κι απλό ποιηματάκι
που όλοι μπορούν με την καρδιά κάποτε να το γράψουν.
γ.π.κ-δρ.
Από την «ΕΝ ΠΛΩ»
Μαίρη Γκαζιάνη
Μαίρη Γκαζιάνη
6/5/2014 ·
Όλες οι σκέψεις μου πλεγμένο γαϊτανάκι που μιλούν για σένα. Η αύρα σου εξακολουθεί να στραγγίζει τις φλέβες μου, τα χνάρια σου παντού στο κορμί μου εξακολουθούν να γυρεύουν το στίγμα σου. Η εύθραυστη μνήμη προκαλεί παλινδρομήσεις σε εικόνες, που άσαρκες πλέον καταλήγουν σε ξηλωμένο τάπητα κοφτερού ιλίγγου, ξαρματωμένης θέλησης.
Μαίρη Γκαζιάνη (απόσπασμα από κάτι έτοιμο προς έκδοση)
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)