Κυριακή 22 Μαρτίου 2015

Παρουσίαση του βιβλίου Ουίσκι μπλε της Τέσυς Μπάιλα



Το Βιβλιοκαφέ ΕΝΑΣΤΡΟΝ και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Τέσυς Μπάιλα, στον χώρο του Βιβλιοκαφέ ΕΝΑΣΤΡΟΝ (Σόλωνος 101, Αθήνα, τηλ.: 210 38 28 161).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι συγγραφείς Μάνος Κοντολέων και Διονύσης Μαρίνος.



Ουίσκι μπλε
Μυθιστόρημα
Τέσυ Μπάιλα
Ψυχογιός, 2014
491 σελ.
ISBN 978-618-01-0786-9,
Νεοελληνική πεζογραφία - 
Μυθιστόρημα [DDC: 889.3] 
Ο σύγχρονος Οδυσσέας ονομάζεται Μιχάλης, γιος της Βιργινίας και του καπετάν Βαγγέλη. Το οδοιπορικό του ξεκινά από το Πορτ Σάιντ και η ανάγκη τον φέρνει στη Σαντορίνη και στον Πειραιά των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων.

Ακολουθώντας το όνειρο για μια καλύτερη ζωή, θα δοκιμαστεί στα ανθρακωρυχεία της πόλης Μαρσινέλ στο Βέλγιο και στις αποβάθρες του λιμανιού της Νέας Υόρκης, προτού αποδεχτεί αμετάκλητα τη θαλασσινή του μοίρα.

Θα αναζητήσει τη δική του Πηνελόπη στο πρόσωπο της Εριέττας, θα συνοδοιπορήσει με παράξενους συντρόφους όπως ο Αρτέμης και ο Αποστόλης, θα δει να ανοίγουν και να κλείνουν κύκλοι ζωής στη μεγάλη σκηνή του κόσμου.

Σ’ αυτό το έπος της φτώχειας και του καθημερινού αγώνα πρωταγωνιστεί η ελληνική ψυχή ζυμωμένη με τη θάλασσα, στη θέα της οποίας ο απλός άνθρωπος βρίσκει ξανά τη δύναμη να ονειρεύεται.
Το "Ουίσκι μπλε" είναι μια μυθιστορηματική ματιά στον αιώνα που αφήσαμε πίσω μας, στις μικρές και μεγάλες στιγμές που συνθέτουν την οδύσσεια ενός Νεοέλληνα.

Διαβάστε Κριτικές - Παρουσιάσεις
Πασχάλης ΠράντζιοςΟυίσκι μπλε, http://literature.gr,΄ 10.1.2015

Δημήτρης ΣτεφανάκηςΟυίσκι μπλε, "Athens Voice", 6.11.2014


Μπάιλα Τέσυ

Η Τέσυ Μπάιλα κατάγεται από τις Κυκλάδες αλλά γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε ιστορία ελληνικού πολιτισμού και μετάφραση λογοτεχνίας. Ασχολείται με τη φωτογραφία και ατομικές της εκθέσεις έχουν φιλοξενηθεί στο πανεπιστήμιο Gakugei της Ιαπωνίας και στην Αθήνα. Είναι συντάκτρια του λογοτεχνικού περιοδικού "Κλεψύδρα". Παράλληλα δημοσιεύει δοκίμια σε εφημερίδες και περιοδικά. Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη συγγραφέα στο ιστολόγιο: http://tbailavaila.blogspot.com

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2014) Ουίσκι μπλε, Ψυχογιός
(2013) Το μυστικό ήταν η ζάχαρη, Ψυχογιός
(2013) Το μυστικό ήταν η ζάχαρη, Ψυχογιός
(2013) Το πορτρέτο της σιωπής, Έναστρον
(2011) Το παραμύθι της βροχής, Δοκιμάκης
(2009) Το πορτρέτο της σιωπής, Ελληνική Πρωτοβουλία

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2010) Ερωτική αστροφεγγιά, Ελληνική Πρωτοβουλία

Κριτικογραφία

σελ. 1 2 ... Η κρύπτη των Καπουτσίνων [Joseph RothΗ κρύπτη των Καπουτσίνων], http://www.culturenow.gr, 10.3.2015Τα άγρια περιστέρια [Νίκη ΑναστασέαΤα άγρια περιστέρια], http://www.culturenow.gr, 20.2.2015Ο κόσμος μας όταν ο Κόσμος καταρρέει [Σάρα Κοέν ΣκάλιΜαξ], "Fractal", Φεβρουάριος 2015Η τρομοκρατία της Δύσης [Νόαμ ΤσόμσκιΗ τρομοκρατία της Δύσης], http://www.culturenow.gr, 29.1.2015Το καλό θα 'ρθει από τη θάλασσα [Χρήστος ΟικονόμουΤο καλό θα 'ρθει από τη θάλασσα], http://www.culturenow.gr, 12.1.2015Η τέχνη της αγάπης [Γιώργος - Ίκαρος ΜπαμπασάκηςΑγάπη / Love], "Fractal", Ιανουάριος 2015Μπαλζάκ: «Η αλήθεια παραλείπει πάντοτε κάτι για να το μαντέψει κανείς» [Ονορέ ντε Μπαλζάκ,Συνταγματάρχης Σαμπέρ], http://literature.gr, 29.12.2014Ο θησαυρός του χρόνου [Μένης ΚουμανταρέαςΟ θησαυρός του χρόνου], http://www.culturenow.gr, 9.12.2014Εν ονόματι [Αντώνης ΣαμαράκηςΕν ονόματι], http://www.culturenow.gr, 24.11.2014Σαντορίνη, η αμπελόεσσα νήσος, http://www.culturenow.gr, 3.11.2014Λογοτεχνική αλληλογραφία [Νίκος ΚαββαδίαςΑλληλογραφία Νίκου Καββαδία - Μ. Καραγάτση], http://literature.gr, 2.11.2014Και τα βουνά μίλησαν [Καλέντ ΧοσεϊνίΚαι τα βουνά μίλησαν], Περιοδικό "Κλεψύδρα", τχ. 7, Νοέμβριος 2014Endgame: Το κάλεσμα [Τζέιμς ΦρέιEndgame: Το κάλεσμα], http://www.culturenow.gr, 20.10.2014219 ημέρες βροχής [Αφροδίτη Βακάλη219 ημέρες βροχής], http://www.culturenow.gr, 13.10.2014Πιο ψηλά κι απ’ την Ιστορία, αν γίνεται [Μαριλένα ΠαπαϊωάννουΝικήτας Δέλτα], "Fractal", Οκτώβριος 2014Λίλιθ [Ελένη ΓκίκαΛίλιθ], http://www.culturenow.gr, 10.9.2014Τα ποιήματα [Μαρία ΠολυδούρηΤα ποιήματα], http://www.culturenow.gr, 1.9.2014Η φωτεινή εκδίκηση της Ποίησης [Γιώργος ΛίλληςΜικρή διαθήκη], http://literature.gr, 13.8.2014Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο [Ισίδωρος ΖουργόςΣκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο], http://www.culturenow.gr, 23.7.2014Διαβάσαμε και σας προτείνουμε βιβλία για το καλοκαίρι [Μίλαν ΚούντεραΗ γιορτή της ασημαντότητας], http://literature.gr, 17.7.2014Η γοητεία της αλλαγής [Θέμης ΠαρλαβάντζαςΌλα έγιναν άλλα], http://literature.gr, 14.7.2014Αμίλητη αγάπη [Λότη Πέτροβιτς - ΑνδρουτσοπούλουΑμίλητη αγάπη], http://www.culturenow.gr, 1.7.2014Βαλς στην ομίχλη [Κατερίνα ΚαριζώνηΒαλς στην ομίχλη], http://www.culturenow.gr, 10.6.2014Άπαντα τα πεζά, http://www.culturenow.gr, 28.5.2014Συλλαβίζοντας τους λογοτεχνικούς προορισμούς του φωτός [Δημήτρης ΣτεφανάκηςΣυλλαβίζοντας το καλοκαίρι], http://literature.gr, 22.5.2014Η παιδική ηλικία του Ιησού [Τζ. Μ. ΚούτσιΗ παιδική ηλικία του Ιησού], http://www.culturenow.gr, 5.5.2014Μάρτυς μου ο Θεός [Μάκης ΤσίταςΜάρτυς μου ο Θεός], http://www.culturenow.gr, 22.4.2014Το παραμύθι της λήθης [Παντελής ΚυραμαργιόςΤο παραμύθι της λήθης], http://www.culturenow.gr, 14.4.2014Η ποιητική μνήμη του έρωτα [Σόνια ΖαχαράτουMadre Dolorosa], http://literature.gr, 10.4.2014Αλεπούδες στην πλαγιά [Ιάκωβος ΑνυφαντάκηςΑλεπούδες στην πλαγιά], http://www.culturenow.gr, 7.4.2014Και γύρω τους η θάλασσα [Αφροδίτη ΒακάληΚαι γύρω τους η θάλασσα], http://www.culturenow.gr, 28.3.2014Ουζερί Τσιτσάνης [Γιώργος ΣκαμπαρδώνηςΟυζερί Τσιτσάνης], http://www.culturenow.gr, 5.3.2014Στα χρόνια της ομίχλης: Χατισέ [Νίκος ΓούλιαςΣτα χρόνια της ομίχλης: Χατισέ], http://www.culturenow.gr, 25.2.2014Γράμματα σ’ έναν φίλο Γερμανό [Αλμπέρ ΚαμύΓράμματα σ' ένα φίλο Γερμανό], http://www.culturenow.gr, 10.2.2014Το σπίτι στον Βόσπορο [Ζουλφού ΛιβανελίΤο σπίτι στον Βόσπορο], http://www.culturenow.gr, 27.1.2014Γεύσεις με νοσταλγία [Θωμαΐς-Ισμήνη ΧαρίλαΓεύσεις με νοσταλγία], http://www.thinkfree.gr, 7.1.2014'55 [Θωμάς Κοροβίνης'55], http://www.culturenow.gr, 7.1.2014Ο ένοικος [Χαβιέρ ΘέρκαςΟ ένοικος], http://www.culturenow.gr, 30.12.2013Η ζωή μας δεν θα είχε κανένα νόημα, αν βρίσκαμε τελικά, το νόημα… [Ντίνα ΣαρακηνούΜέσα σου, μόνο], http://www.thinkfree.gr, 7.12.2013Τις μικρές ώρες [Χαρούκι ΜουρακάμιΤις μικρές ώρες], http://www.culturenow.gr, 4.12.2013Άρια [Δημήτρης ΣτεφανάκηςΆρια], http://www.culturenow.gr, 22.11.2013Ένας μικρός σχολιασμός για τον «Ζητιάνο» του Καρκαβίτσα, http://www.thinkfree.gr, 5.11.2013Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο [Άλκη ΖέηΜε μολύβι φάμπερ νούμερο δύο], http://www.culturenow.gr, 4.11.2013Αρχαίο φως [Τζων ΜπάνβιλΑρχαίο φως], http://www.thinkfree.gr, 23.10.2013Η κλοπή [Σάουλ ΜπέλοουΗ κλοπή], http://www.culturenow.gr, 22.10.2013Σύνδρομο Fregoli [Μανόλης ΠρατικάκηςΣύνδρομο Fregoli], http://www.culturenow.gr, 14.10.2013Αλέμ Τσιγκί [Θωμαΐς-Ισμήνη ΧαρίλαΑλέμ Τσιγκί], http://www.thinkfree.gr, 8.10.2013Το μπολερό δεν ήταν του Ραβέλ [Ελένη ΓκίκαΤο μπολερό δεν ήταν του Ραβέλ], http://www.culturenow.gr, 7.10.2013Μονόδρομος [Walter BenjaminΜονόδρομος], http://www.culturenow.gr, 24.9.2013Σερενάτα [Ζουλφί ΛιβανελίΣερενάτα], http://www.culturenow.gr, 17.9.2013
Διαβάστε περισσότερες κριτικές της Τέσσυ Μπάιλα στη βάση της  βιβλιονέτ http://www.biblionet.gr/author

Σάββατο 21 Μαρτίου 2015

Δημήτρης Χίου, 21 Μαρτίου παγκόσμια ημέρα της ποίησης... Ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος στα δοκίμια και στη ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη...



21 Μαρτίου παγκόσμια ημέρα της ποίησης...
.
Ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος στα δοκίμια και στη ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη...
.
[Ανοίγοντας το δοκίμιό του «Σχέδιο για μια εισαγωγή στο χώρο του Αιγαίου» ο Ελύτης γράφει: «Μπροστά στη ράχη της Σέριφος, όταν ανεβαίνει ο ήλιος, τα πυροβόλα όλων των μεγάλων κοσμοθεωριών παθαίνουν αφλογιστία...»] !!!
.
Με το μικρό αυτό σημείωμα επιθυμώ όχι να αποτιμήσω με λεπτομέρειες το έργο και την πνευματική προσφορά του – κατά πολλούς - αξιότερου ποιητή μας, αλλά απλώς να ξεδιπλώσω λίγα λόγια για την φιλοσοφική μήτρα που γέννησε, σε κάποιο βαθμό, τις ποιητικές και δοκιμιακές καταγραφές του. Λατρεύω τον ποιητικό και δοκιμιακό λόγο του Οδυσσέα Ελύτη. Ένα λόγο που “αποτύπωσε” μια εποχή, που έκλεισε εντός του έναν οραματισμό, που συνδέθηκε με τους ύμνους του στο Αιγαίο μας και τα ολοφώτεινα νησιά του…

Όμως όχι μόνον γι΄αυτά. Αλλά γιατί εξέφρασε κατά τον καλύτερο και πιστότερο τρόπο, τα ιδανικά και την βαθύτερη πίστη του σε ορισμένες αμετάθετες αξίες ζωής, καθώς και την υπαρξιακή του αγωνία να σταθεί στα πόδια του αυτός ο καθημαγμένος λαός, και να ξαναβρεί τον καλύτερο εαυτό του. Με αυτήν την έννοια, σήμερα, την εποχή της απόλυτης κοινωνικής αδιαφορίας και αφασίας καθίσταται επίκαιρος όσο ποτέ…

Επίσης, γιατί επιθυμώ, αυτές τις ώρες της πολιτισμικής ανυπαρξίας, να προκαλέσω - προσκαλέσω τ ο υ ς ν έ ο υ ς μας να τον αγκαλιάσουν, να μελετήσουν και να φέρουν στο στόμα τους λίγους στίχους και γραφές του… Αυτές τις ώρες της αγωνίας τους για το αύριο, της δοκιμασίας που βιώνουν στους έσχατους τούτους καιρούς… …

Για όσους, [και δυστυχώς είναι οι περισσότεροι] είναι θύματα, άρα και οπαδοί του δυτικοευρωπαϊκού ορθολογισμού, έχω να πω τούτα για να τους προσγειώσω και προετοιμάσω:

Ο Οδυσσέας Ελύτης, αν και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αιολική Λέσβο, μαθήτευσε επιτυχώς στην Ιωνία και συγκεκριμένα κοντά στον Ηράκλειτο. Ο Εφέσιος αναφέρεται στο έργο του Ελύτη πολλές φορές. Ας τον συναντήσουμε σε μερικές από αυτές πρώτα στα δοκίμιά του:

Α] - “… βρίσκομαι, τη στιγμή που βγαίνω από το παράξενο αυτό κολύμπημα, πολύ μακρυά, κάποτε χωρίς να ΄ χω καν αγγίξει εκείνο που ζητούσα. Για να είμαι πιό ακριβής, τότε μόνο ξέρω τι πρέπει να πω. Αλλά είναι κιόλας αργά, γιατί δεν μπαίνει κανείς μέσα στην ίδια ροή του ποταμού, για να θυμηθώ κι εγώ με τη σειρά μου τον μεγάλο Εφέσιο” [“Ανοιχτά Χαρτιά”]. Η αναφορά στο fragmentum 39b Β “ποταμώι γαρ ουκ έστιν εμβήναι δις τωι αυτώι» είναι προφανής.
.

- Στο ίδιο frag., όπως και στο frag. 6.1 [Πλάτωνος Κρατύλος 402a] “Λέγει που Ηράκλειτος ότι πάντα χωρει και ουδέν μένει» στηρίζεται ασφαλώς και η περικοπή από το κείμενο “Τέχνη-Τύχη-Τόλμη” {“Ανοιχτά Χαρτιά”]: “… Όμως, αν από την εποχή του Ηράκλειτου δεν έσβησε ποτέ η συνείδηση της διαμάχης ανάμεσα στη συντήρηση και τη μεταβολή, ανάμεσα στη φυσιολογική και τη μη φυσιολογική ζωική εξέλιξη πρέπει να ομολογηθεί ότι η διαμάχη τούτη σήμανε πρώτη φορά στον αιώνα μας μ΄ όλο το βάρος της σημασίας της επιβάλλοντας στους σύγχρονους καλλιτέχνες να τοποθετήσουνε το αιώνιο στοιχείο της ομορφιάς στο α ε ί μ ε τ α μ ο ρ φ ο ύ μ ε ν ο σημείο της ανθρώπινής της ροής”.

- Σε ένα άλλο πασίγνωστο frag. του Ηρακλείτου αναφέρεται ο Ελύτης, όταν γράφει για τον ομότεχνό του P. Reverdy [«Ανοιχτά Χαρτιά»]: «Φοβούμαι μόνον ότι ο ποιητής αυτός που μπόρεσε να επισημάνει με ακρίβεια το τέρμα του ταξιδιού του κατατεμάχισε τον εαυτό του ‘καθ΄ οδόν’, παίζοντας επάνω σε δύο διαφορετικές ταχύτητες, ακολουθώντας την ‘άνω’ και την ‘κάτω’ οδό, πλάθοντας έτσι, χωρίς να το θέλει, το ξεχωριστό δράμα της ποίησης και της ύπαρξής του. Η αναφορά γίνεται στο frag. 60 B «οδός άνω και κάτω μία και ωυτή». To ίδιο frag. απαντά, με ονομαστική αναφορά στον Ηράκλειτο, σ΄ ένα γράμμα του ποιητή προς τον Κ. Φράιερ «Από την ‘άνω’ ή την ‘κάτω οδόν’ του Ηρακλείτου, στο σημείον όπου η ζωή και ο θάνατος, το φως και το σκοτάδι παύουν ν΄ αποτελούν αντιθέσεις».

- Τέλος, στην ομιλία του στην Ακαδημία της Στοκχόλμης κατά την τελετή απονομής του βραβείου Νομπέλ Λογοτεχνίας ο Οδυσσέας Ελύτης αναφέρει:

«... Να γιατί μας χρειάζεται η διαφάνεια. Για να διακρίνουμε τους κόμπους στο νήμα που μέσα από τους αιώνες τεντώνεται και μας βοηθεί να σταθούμε όρθιοι πάνω σ΄ αυτή τη γή. Από τον Ηράκλειτο έως τον Πλάτωνα και από τον Πλάτωνα έως τον Ιησού διακρίνουμε αυτό το «δέσιμο», που φτάνει κάτω από διάφορες μορφές ως τις μέρες μας και που μας λέει περίπου το ίδιο: ότι εντός του κόσμου τούτου ανασυντίθεται ο άλλος κόσμος, ο «πέραν», η δεύτερη πραγματικότητα, η υπερτοποθετημένη επάνω σ΄ αυτήν όπου παρά φύσιν ζούμε. Είναι μια πραγματικότητα που τη δικαιούμαστε και από δική μας ανικανότητα δεν αξιωνόμαστε. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι σε εποχές υγιείς το Κάλλος ταυτίσθηκε με το Αγαθόν και το Αγαθόν με τον Ήλιο. Κατά το μέτρο που η συνείδηση καθαίρεται και πληρούται με φως, τα μελανά σημεία υποχωρούν και σβήνουν, αφήνοντας κενά που – όπως ακριβώς στους φυσικούς νόμους – τα αντίθετά τους έρχονται να πληρώσουν τη θέση τους. Κι αυτό, με τέτοιον τρόπο, που τελικά το δημιουργημένο αποτέλεσμα να στηρίζεται και στις δύο πλευρές, θέλω να πω στο «εδώ» και στο «επέκεινα». Ο Ηράκλειτος δεν είχε ήδη μιλήσει για μιαν «εκ των διαφερόντων καλλίστην αρμονίην»; [Ολόκληρη η ομιλία του Ελύτη, δίγλωσση, στη συλλογή δοκιμίων του «Εν λευκώ»]...
.
Β] Ας δούμε τώρα μερικές από τις ηρακλείτειες αναφορές σε ποιήματα του Οδυσσέα Ελύτη:
.
- «... Το αργό και βαρύ των καταιγίδων όργανο
στην καταστραμμένη του φωνή ο Ηράκλειτος
των φονιάδων η άλλη πλευρά η αθέατη
το μικρό ‘γιατί’ που έμεινε αναπάντητο...»
[«Άξιον Εστί – Δοξαστικόν»]
.
- «Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριώ χρονώ
Που θα ΄ θελα να σε υιοθετήσω
Να σε στείλω σχολείο στην Ιωνία
Να μάθεις μανταρίνι κι άψινθο
.......
Στο πυργάκι του φάρου το καταμεσήμερο
Να γυρίσεις τον ήλιο και ν΄ ακούσεις
Πώς η μοίρα ξαναγίνεται και πώς
Από λόφο σε λόφο συνεννοούνται
...
Που κρατούν τον αέρα σαν αγάλματα
...
Και με λίγο Βοριά λίγο Λεβάντε
Κύμα το κύμα να γυρίσεις πίσω
.......
Κομμάτια πέτρες τα λόγια των Θεών
Κομμάτια πέτρες τ΄ αποσπάσματα του Ηράκλειτου»
[«Το Φωτόδεντρο – Μικρή πράσινη θάλασσα»]
.
«6. ...
ίσως και να ΄ χω λάθος ίσως και να ΄ ναι που
δεν ξέρω από γραφή και ανάγνωση
ολομόναχος
κρέμομαι
από τους καιρούς του Ηράκλειτου
όπως το αμύγδαλο του κόσμου
από ΄ ναν κλώνο του βορείου Αιγαίου...»
[«Τρία ποιήματα – Το αμύγδαλο του κόσμου»]
.
Στη συλλογή «Το Φωτόδεντρο» ένας από τους τίτλους των ποιημάτων είναι «Παλίντροπον» που παραπέμπει ευθέως στο frag. 51.9 Β: “παλίντροπος αρμονίη όκωσπερ τόξου και λύρης”.
.
- “… Η Μαρία Νεφέλη λέει:
Αλλού είναι ο θάνατος.
Κεραυνός οιακίζει.
Εσείς άνθρωποι θα χαθείτε
το χτένι μες στο χέρι σας θ΄ ακινητήσει ένα πρωί στον αέρα
κι ο καθρέφτης θα δείξει την υποδόρια υφή
των ιστών όπου ο χρόνος
όπως έντομο σε απελπισία παγιδεύτηκε…”
[“Μαρία Νεφέλη – Κεραυνός οιακίζει”]
Εδώ ο τίτλος και η φράση στο ποίημα παραπέμπουν στο frag. 64 Β του Ηράκλειτου: «τα δε πάντα οιακίζει Κεραυνός».
.
Το ίδιο fragmentum, αλλά παραλλαγμένο, παραθέτει ο Ελύτης στο ποίημα “Ο κήπος βλέπει” από τη συλλογή του “Τρία ποιήματα”:
“… η μισή Ναυσικά συνεχίζεται απ΄ τα κύματα
και τους αντικατοπτρισμούς ως πέρα
στα παράλια της Μικρασίας
κει που κάποτε ο Ηράκλειτος
οιάκισε τον κεραυνό
(δεν πρόκειται για λάθος)”.
Ο ποιητής σπεύδει, χρησιμοποιώντας την παρένθεση, να ειδοποιήσει τους “σχολιαστές” και όσους “θηρεύουν” λάθη στην ποίηση ότι η παραλλαγή έγινε συνειδητά…


Χάρις σ΄αυτήν την θητεία έμαθε ο Ελύτης, πώς ο ποιητικός λόγος κατακτά αυτήν την “ενδεχόμενη διάρκεια” μιας αλληλουχίας, που υπερβαίνει τον ιστορικό χρόνο. Μια “αεικίνητη ακινησία”, αποσπασματική κι αυτή, όπως τα fragmenta του μεγάλου Ίωνα Εφέσιου, που δίπλα του έμαθε, επίσης, και κάτι άλλο: την λάμψη του “παλιντροπισμού” του, όπως αυτή διατυπώνεται περίφημα στο frag. 62 Β: “αθάνατοι θνητοί, θνητοί αθάνατοι, ζώντες των εκείνων θάνατον, τον δε εκείνων βίον τεθνεώτες”…

Η λάμψη του μετατοπισμού, καθώς το μαύρο, σκοτεινό μας βάθος περπατάει με τόλμη στον ήλιο, κι ο θάνατος φτάνει σαν το αεράκι ενός άλλου κόσμου και γίνεται “προθάλαμος της Γέννησης”, ή όπως όταν σημαίνεται η “αρχαγγελική” παρουσία μιας άνοιξης μέσα στον χειμώνα, “στα σύνορα των αντιθέσεων”. Η ποιητική ξυπνάει μέσα του, καταδύεται στο βάθος των πραγμάτων και στο βάθος του εαυτού του [το μαύρο], κι έρχεται στο φως [λευκό], για να τον πάει “ολόισια μέσα στην καρδιά του ήλιου”… “το μη δύνόν ποτε πώς αν τις λάθοι;” [frag. 16 B].


Και πρέπει να λυθεί μιά για πάντα η παρεξήγηση: η ελληνικότητα του Ελύτη δεν είναι μόνον οι ελληνικές ακρογιαλιές και το Αιγαίο, πιθανόν ιδωμένες από κάποιους καπάτσους, με την μορφή του “τουριστικού προορισμού”…

Για τον Ελύτη, καθετί ελληνικό έχει την απόσταση των τριών χιλιάδων, τουλάχιστον, χρόνων… Και η Ελλάδα της ποίησής του δεν είναι επίπεδη. Είναι το βάθος και η αρχή της ελληνικής κ ρ ι τ ι κ ή ς σκέψης. Η αρχή της ελληνικής φιλοσοφίας ενάντια στον μηδενισμό της δυτικής διανόησης.

Εδώ, απλώνω το χέρι και σε αποχαιρετώ Ποιητή…

Και ψιθυρίζω τον λόγο σου, μια αγαπημένη μου φράση: “Αλλά με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις όμως ποτέ το κελαηδητό τους...”.
.
.
Αθήνα 21 Μαρτίου 2015
Δημήτρης Χίου

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015

Τιμητικό αφιέρωμα στον ποιητή και πεζογράφο Τόλη Νικηφόρου


Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης το 2ο ΓΕΛ Εχεδώρου σας προσκαλεί στο τιμητικό αφιέρωμα στον ποιητή και πεζογράφο Τόλη Νικηφόρου, το Σάββατο 21 Μαρτίου 2015, στις 7μ.μ., στο "Θεατράκι" Ν. Μαγνησίας

(Οδός: 25ης Μαρτίου και Αθανασίου Διάκου)

Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης θα ακολουθήσει η παρουσίαση των μαθητών μας που βραβεύτηκαν σε λογοτεχνικό διαγωνισμό και ανάγνωση των κειμένων τους από τους ίδιους. Η βραδιά θα κλείσει με μουσική ερμηνεία μελοποιημένης ποίησης με πιάνο, κιθάρα, φωνή.



Στην εκδήλωση θα μας τιμήσει με την παρουσία του ο ίδιος ο ποιητής.

Ποιήματα του Τόλη Νικηφόρου διαβάζουν μαθητές.



Συμμετέχουν οι μουσικοί: Στέργιος Γιατρόπουλος (πιάνο), Μαρία Σωτηριάδου (κιθάρα-φωνή).

Το δεύτερο μέρος της εκδήλωσης οργανώνει και συντονίζει η φιλόλογος του λυκείου μας Αντωνία Χατζή.

Γενική επιμέλεια εκδήλωσης: Μαρία Πολίτου, Δημήτρης Προδρόμου.




Η εκδήλωση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του δήμου Δέλτα.




Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015

ΤΑ ΑΡΓΥΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ… Της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ


Το χρήμα, λέει, πολλοί εμίσησαν, τη δόξα ουδείς, λες και της στέψης σου η δόξα δεν κοστίζει ακριβά!
Τόσο ακριβά, που στα πόδια αυτού του πολύτιμου κακού, ληστεύθηκαν αισθήματα, για της λύσσας τον παρά.
Να, κοίτα αυτά τ΄αδέλφια, που ενώ μια φορά κι έναν καιρό, βύζαιναν αγκαλιασμένα απ΄της ίδιας μάνας την ψυχή, μοιράζοντας τη μπουκιά, στης αγάπης το φιλί, τώρα απομυζούν και τη στερνή σταλαγματιά, απ΄του μίσους τους την αδικία.
Γιατί, η αχαλίνωτη δίψα για συσσώρευση ρευστών, στάλαξε στις φλέβες τους το σαράκι της κερδολαγνείας.

Όχι, κανείς δεν περιφρόνησε της ζωής του την ευημερία, γιατί…
’’Δει δε χρημάτων και άνευ αυτών…’’ το παγκάκι καρτεράει με στέγη κεραυνών.
Μόνο που οι ρακένδυτοι της απληστίας, δεν κατέχουν τα λεφτά, κατέχονται από κείνα, γιατί σαν τ΄αφηνιασμένα άλογα που τρέχουνε μπροστά, τον φιλοχρήματα, σέρνουν από πίσω.

Ξέρω τι θα πεις… ‘’για όλα φταίει η κοινωνία’’, λες κι αυτή είναι πρόσωπο κι απρόσωποι, χωρίς συνείδηση εμείς.
Κοίτα στον καθρέφτη σου να δεις, κατ΄εικόνα και ομοίωση το bullyng, στην κόλαση της προδοσίας.

‘’Για τα λεφτά, τα λεφτά, τα λεφτά,
την πορτοφόλα, τα λεφτά, τα εκατομμύρια
Τα ψιλά, τα χοντρά, τα 30 αργύρια’’
όπως εσύ, ο ανέντιμος, η έμπνευση του Αίνστάιν, όταν έγραψε:

Ανέκαθεν η Δύναμη, είχε την ιδιότητα να προσελκύει ανθρώπους, δίχως ηθική.

Τώρα τι ζητάς; ‘’Μάχαιραν έδωσες, μάχαιραν θα λάβεις.’’ Μόνο στην κολυμπήθρα της κάθαρσης, θα βρεις την θεία κοινωνία!
Το καταραμένο χρήμα, να το βαπτίσεις Ευλογία!
Μια Ευλογία που θα μεταλλάσει,
τη μιζέρια της ανάγκης και την ταπεινωμένη αφραγκία,

Σε θερμοπύλες υπερήφανες που θα βαστούν,
Τη Δόξα της δικής σου Αξιοπρέπειας ψηλά!

Ίσως μόνο τότε, να μην θρηνήσουμε με την απάνθρωπη γραφή:
Ο Κάιν, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που γράφτηκε στο βιβλίο του εγκλήματος. Ο τελευταίος Κάιν, δεν θα βρει, μήτε αδελφό για να σκοτώσει.

Πόση κατρακύλα στο ματωμένο ΚΡΙΜΑ…
Ως τότε, στα κρύα μας χέρια θα κοχλάζει η απώλεια της ντροπής,

Αν την Κοινωνία της Αγάπης,
δεν προλάβουμε
να την κτίσουμε Εμείς!!!

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΑΛΟΝΙ

ΤΑ ΑΡΓΥΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ… Της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ


Μάριον Μίντση

18/3/2015 ·

Τρίτη 17 Μαρτίου 2015

Ελένη Βασιλείου - Αστερόσκονη Η αγάπη στα παραμύθια...



Η αγάπη στα παραμύθια κρύβεται

στους δρόμους δεν αντέχει....

Πέφτει σε λάσπες σε ντροπές

σέρνεται στα σκοτάδια, σε στοές

Ραπίζει ανήλικα όνειρα
Και παρεκκλίνει σε στενά
μυαλά, ενήλικων στιγμών


καταλήξεων τραγικών

Η αγάπη στα παραμύθια αντέχει. ....Ε.Β.Α

17/3/2015 · 







Πηνελόπη Δέλτα - Παραμύθι Χωρίς Όνομα


Σε μια χώρα του παραμυθιού ζει και κυβερνάει ο βασιλιάς Συνετός.

Όλοι είναι ευτυχισμένοι μέχρι που ο καλός άρχοντας πεθαίνει. Στο θρόνο τον διαδέχεται ο υιός του Αστόχαστος, ένας επιπόλαιος κι ανάξιος άνθρωπος, που τα μόνα που τον ενδιαφέρουν είναι τα γλέντια και η άσωτη ζωή. Μοιραία το βασίλειο οδηγείται σε μαρασμό και εξαθλίωση.

Σαν φως στο σκοτάδι ο υιός του Αστόχαστου, μη μπορώντας να δεχτεί αυτή τη κατάσταση, αναλαμβάνει πρωτοβουλία να σώσει το βασίλειο. Με τη βοήθεια της φρόνησης και της γνώσης, δυο γυναικών που ζουν μακριά απ’ το παλάτι, ξεκινάει μια πορεία γεμάτη περιπέτειες και δυσκολίες. Η παλικαριά αλλά και η ακλόνητη πίστη στο σκοπό του θα τον στρέψει στο τέλος νικητή.

Το «Παραμύθι χωρίς όνομα» αποτελεί στην ουσία μια διδακτική αλληγορία προδίδεται απ’ τα ονόματα των ηρώων του για όλες τις ηλικίες και τις εποχές.

Κυριακή 15 Μαρτίου 2015

Βραδιά Ποίησης από τις εκδόσεις Αγγελάκη στο Polis Art Cafe


Οι εκδόσεις Αγγελάκη σας προσκαλούν την Τετάρτη 18 Μαρτίου και ώρα 19:30 στο POLIS ART CAFE , Πεσμαζόγλου 5 Αθήνα (Αίθριο Στοάς Βιβλίου), σε μια βραδιά ποίησης με τους ποιητές του εκδοτικού οίκου.

Συμμετέχουν οι ποιητές:
Αγγελάκης Μάνος
Αγγελάκης Μιχαήλ
Ανδρεάνος Γεώργιος
Ιατρόπουλος Δημήτρης
Κότσικας Νίκος
Κωνσταντίνος Μάξιμος...
Κώτης Γ. Μιχαήλ
Μουρτζούχος Νίκος
Νικολακόπουλος Σωτήρης
Σταύρου Σταύρος

Polis Art Cafe-αιθριο Αρσακειου Μεγαρου
Πεσματζόγλου 5, Athens, Greece



Λήψη οδηγιών