Τετάρτη 22 Απριλίου 2015

Παρουσίαση του βιβλίου Ο χορός των ψευδαισθήσεων του Δημήτρη Στεφανάκη






Το Βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟS (Σταδίου 24, Αθήνα, τηλ.: 210 3217917)

και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ

σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Δημήτρη Στεφανάκη,

στον χώρο του café τις 23/4/2015 στις 8:30 μ.μ..

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Νίκος Θρασυβούλου.

Για το βιβλίο θα μιλήσει η δημοσιογράφος Τίνα Μανδηλαρά.

Ο συγγραφέας θα συνομιλήσει με το κοινό και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου του.




Ο χορός των ψευδαισθήσεων

Μυθιστόρημα

Δημήτρης Στεφανάκης

Ψυχογιός, 2015

280 σελ.

ISBN 978-618-01-1045-6,

Νεοελληνική πεζογραφία -

Μυθιστόρημα [DDC: 889.3]


8 Νοεμβρίου 2011. Ο Αλέξανδρος Σάντσας ή Αλεκίνος δίνει τέλος στη ζωή του διχάζοντας μια ολόκληρη χώρα που βρίσκεται ήδη σε κρίση. Ο Μάνος Πιερίδης, μέλος μιας παρέας στην οποία ανήκε ο αυτόχειρας, αναθυμάται στιγμές από την κοινή τους ζωή στη δεκαετία του ενενήντα. Η μνήμη του ψηλαφεί τα ανέμελα χρόνια της νιότης, τον ανεκπλήρωτο έρωτά του για την Έλια, τη νεαρή δασκάλα χορού, την πολυκύμαντη φιλία του με τον Σέργιο. Μέσα από μικρά και μεγάλα επεισόδια που οδηγούν στο σήμερα αναδεικνύεται το ψηφιδωτό χαρακτήρων ενός λαού που χόρεψε στον ρυθμό των ψευδαισθήσεων προτού βυθιστεί σε μια απρόσμενη περιπέτεια.

Ένα μυθιστόρημα για τη δοκιμασία της ζωής και του έρωτα με φόντο την πολύκροτη κρίση.

Διαβάστε ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο :

http://webdata.psichogios.gr/sample/9786180110456.pdf




Δημήτρης Γ. Στεφανάκης

Διεθνές Βραβείο Καβάφη Πεζογραφίας [2011]

Ο Δημήτρης Στεφανάκης γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει μεταφράσει έργα των Σωλ Μπέλοου, Ε.Μ. Φόρστερ, Γιόζεφ Μπρόντσκι και Προσπέρ Μεριμέ. Το πρώτο του μυθιστόρημα, "Φρούτα εποχής" κυκλοφόρησε το 2000 (εκδόσεις Ωκεανίδα). Ακολούθησαν: "Λέγε με Καΐρα" (Ωκεανίδα, 2002), "Το μάτι της επανάστασης έχει αχρωματοψία" (Ωκεανίδα, 2005), "Μέρες Αλεξάνδρειας" (εκδόσεις Πατάκη, 2007, β' έκδ. Ψυχογιός 2011, μεταφράστηκε στα γαλλικά, τιμήθηκε με το Prix Mediterranee Etranger 2011 και στη συνέχεια μεταφράστηκε στα ισπανικά και στα αραβικά), "Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι" (Εκδόσεις Πατάκη, 2009), "Θα πολεμάς με τους θεούς" (Εκδόσεις Πατάκη, 2010), "Φιλμ νουάρ" (Ψυχογιός, 2012). Ο Δημήτρης Στεφανάκης έχει τιμηθεί με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη, το 2011, και ήταν υποψήφιος για το Prix du Livre Europeen της ίδιας χρονιάς.




Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2015) Ο χορός των ψευδαισθήσεων, Ψυχογιός

(2014) Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι, Ψυχογιός

(2013) Άρια, Ψυχογιός

(2012) Μέρες Αλεξάνδρειας, Ψυχογιός

(2012) Φιλμ νουάρ, Ψυχογιός

(2012) Φιλμ νουάρ, Ψυχογιός

(2011) Μέρες Αλεξάνδρειας, Ψυχογιός

(2010) Θα πολεμάς με τους θεούς, Εκδόσεις Πατάκη

(2009) Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι, Εκδόσεις Πατάκη

(2007) Μέρες Αλεξάνδρειας, Εκδόσεις Πατάκη

(2004) Το μάτι της επανάστασης έχει αχρωματοψία, Ωκεανίδα

(2002) Λέγε με Καΐρα, Ωκεανίδα

(2000) Φρούτα εποχής, Ωκεανίδα




Συμμετοχή σε συλλογικά έργα

(2012) Τέλος καλό, όλα καλά, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2012) Τέλος καλό, όλα καλά, Εκδόσεις Καστανιώτη




Μεταφράσεις

(2014) Balzac, Honoré de, 1799-1850, Συνταγματάρχης Σαμπέρ, Έναστρον

(2010) Brodsky, Joseph, 1940-1996, Το τραγούδι του εκκρεμούς, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2009) Moor, Donald R., Καφές με τον Πλάτωνα, Εκδόσεις Πατάκη

(2009) Curnutt, Kirk, Καφές με τον Χεμινγουέυ, Εκδόσεις Πατάκη

(2007) Capote, Truman, Πρόγευμα στο Τίφφανυς, Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη

(2007) Bellow, Saul, 1915-2005, Χέρτσογκ, Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη

(2006) Holland, Tom, Η περσική φωτιά, Ωκεανίδα

(2006) Fox, Robin Lane, Ο κλασικός κόσμος, Ωκεανίδα

(2006) Freeman, Charles, Τα άλογα του Αγίου Μάρκου, Ωκεανίδα

(2005) Haag, Michael, Αλεξάνδρεια, Ωκεανίδα

(2005) Holland, Tom, Ρουβίκωνας, Ωκεανίδα

(2005) Atwood, Margaret, 1939-, Συνομιλώντας με τους νεκρούς, Ωκεανίδα

(2002) Updike, John, 1932-2009, Γερτρούδη και Κλαύδιος, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2001) Bellow, Saul, 1915-2005, Ραβελστάιν, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2000) Mérimée, Prosper, 1803-1870, Κάρμεν, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2000) Mérimée, Prosper, 1803-1870, Κάρμεν, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2000) Forster, E. M., 1879-1970, Στην άλλη ζωή, Εκδόσεις Καστανιώτη

(1999) Brodsky, Joseph, 1940-1996, Το τραγούδι του εκκρεμούς, Εκδόσεις Καστανιώτη

(1999) Bellow, Saul, 1915-2005, Χέρτσογκ, Εκδόσεις Καστανιώτη




Κριτικογραφία

Το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού [Αλμπέρ Καμύ, Το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού], http://www.culturenow.gr, 26.1.2015Ο Δημήτρης Στεφανάκης διαβάζει Τόμας Πίντσον [Τόμας Πίντσον, Υπεραιχμή], "Athens Voice", τχ. 510, 22.1.2015Μεταφράζοντας τον «Συνταγματάρχη Σαμπέρ» [Ονορέ ντε Μπαλζάκ, Συνταγματάρχης Σαμπέρ], "Athens Voice", τχ. 509, 15.1.2015Συνομιλίες με τον Γκαίτε [Johann Peter Eckermann, Συνομιλίες με τον Γκαίτε], http://www.culturenow.gr, 7.1.2015Οι ιστορίες του Καντέρμπερυ [Τζέφρυ Τσώσερ, Οι ιστορίες του Καντέρμπερυ], http://www.culturenow.gr, 1.12.2014Ουίσκι μπλε [Τέσυ Μπάιλα, Ουίσκι μπλε], "Athens Voice", 6.11.2014Διαθήκη [Βίτολντ Γκομπρόβιτς, Διαθήκη], "Athens Voice", τχ. 502, 30.10.2014Ο κολυμβητής και άλλες ιστορίες [Τζον Τσίβερ, Ο κολυμβητής και άλλες ιστορίες], "Athens Voice", τχ. 464, 1.9.2014Φώτης Θαλασσινός [Φώτης Θαλασσινός, Εκείνο], "Athens Voice", τχ. 489, 3.7.2014Η περίπτωση Τζέικομπσον, Με αφορμή την «Αστική ζωολογία» [Χάουαρντ Τζέικομπσον, Αστική ζωολογία], http://literature.gr, 10.5.2014Ζωή και πεπρωμένο [Βασίλι Γκρόσμαν, Ζωή και πεπρωμένο], http://www.culturenow.gr, 10.3.2014Οι συνωμότες [Γιώργος Ζ. Ηλιόπουλος, Οι συνωμότες], http://www.culturenow.gr, 10.3.2014Ταξιδιώτης και φεγγαρόφωτο [Άνταλ Σερμπ, Ταξιδιώτης και φεγγαρόφωτο], http://www.culturenow.gr, 27.12.2013Σιγανά, σιγανά πατώ τη γη [Κώστια Κοντολέων, Σιγανά, σιγανά πατώ τη γη], diastixo.gr, 16.12.2013Ταξίδι στην άκρη της νύχτας [Σελίν, Ταξίδι στην άκρη της νύχτας], http://www.culturenow.gr, 23.9.2013Εμβατήριο Ραντέτσκυ [Joseph Roth, Το εμβατήριο του Ραντέτσκυ], http://www.culturenow.gr, 16.9.2013Τo μυστικό ήταν ζάχαρη [Τέσυ Μπάιλα, Το μυστικό ήταν η ζάχαρη], "Athens Voice", 5.7.2013Από την Ιαπωνία στην Αμερική. Η περίπτωση Φράνζεν [Τζόναθαν Φράνζεν, Η εικοστή έβδομη πολιτεία], "Athens Voice", τχ. 414, 22.11.2012Οι γεύσεις γράφουν ιστορία [Γιώργος Ηλιόπουλος, Γαστρονομικόν], "Athens Voice", τχ. 411, 8.11.2012Ένα αδημοσίευτο κεφάλαιο [Δημήτρης Στεφανάκης, Φιλμ νουάρ], "Athens Voice", τχ. 407, 4.10.2012Το παραμύθι της βροχής [Τέσυ Μπάιλα, Το παραμύθι της βροχής], Περιοδικό "Κλεψύδρα", τχ. 2, Μάιος 201213 συγγραφείς προτείνουν βιβλία, www.in2life.gr, 23.4.2012Ντοστογιέφσκι: το μαγικό βουνό του μυθιστορήματος, "The Books' Journal", τχ. 7, Μάιος 2011Η αποδόμηση του Σταλινισμού [Μάρτιν Έιμις, Ιδιωτικές συναντήσεις], Περιοδικό "Διαβάζω", τχ. 485, Μάιος 2008Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται [Τζων Μπάνβιλ, Σάβανο], "Ελεύθερος Τύπος", 27.1.2008




Πηγές :

https://www.facebook.com/events/1423721537932246/

http://www.psichogios.gr/site/Books/show/1002903/o-xoros-twn-pseydaisthhsewn

http://www.biblionet.gr

Τρίτη 21 Απριλίου 2015

Χρήστος Μποκόρος : 1967


1967
Είχαν κατέβει των Βαγιών απ΄ την Αθήνα δύο λόγιοι φίλοι και συμμαθητές του πατέρα μου, ο Λάζαρος Τσαμπάζης, που ήταν και νονός της αδερφής μου, κι ο Πάνος Χατζόπουλος, ο ποιητής των "Αιτωλικών'" που βιοποριζόταν ως ιατρικός επισκέπτης. Ήρθαν βράδυ στο σπίτι, καθάριζε η μάνα μου μήλα στην κουζίνα, τά 'κοψε λεπτές φέτες σε μεγάλο πιάτο, τ' άχνισε με κανέλλα και μού 'πε να τα πάω μέσα στο δωμάτιο με το τζάκι που καθόντουσαν οι μεγάλοι και συζητούσανε συννεφιασμένοι. Διακόψανε και χαμογελάσανε που με είδανε να μπαίνω με τα μήλα, χάιδεψε ο Πάνος με το μεγάλο χέρι του το κουρεμένο μου κεφάλι, "μεγάλωσες Χρηστάκη" μού 'πε. "Α! τι ωραία! ευχαριστούμε Γιωργία", φώναξε ο Λάζαρος, "πάει το σχολείο ε; άντε, δυο βδομάδες διακοπές και παιχνίδι τώρα." 'Ημουνα δέκα χρονών. "Θωμά, δεν πάνε καλά τα πράγματα πάνω, κάτι άρρωστο ετοιμάζουνε, καθάρισε το σπίτι" κρυφάκουγα μετά να λένε στον πατέρα μου. Το άλλο πρωί γύρω απ' τη φωτιά που έκαιγε στα καζάνια των πλυντηρίων πίσω απ' την αυλή είδα αποκαίδια, καμμένα βιβλία, στίβες χαρτιά, ξεχώρισα κάτι απ' τον χρωματιστό αντάρτη στο εξώφυλλο απ' το "στ' άρματα, στ' άρματα" που είχε αρχίσει να κυκλοφορεί σε τεύχη. Μετά τη Λαμπρή ήρθανε νύχτα στο σπίτι χωροφύλακες κι ένας αξιωματικός. Η μάνα μου φορούσε μια γαλάζια ρόμπα, ο πατέρας μου πυτζάμες, τον βρήκανε στο τραπεζάκι του να γράφει, να διαβάζει. "Τι μαργαριτάρια έχεις εκεί;" τον ρωτήσανε, "για την ιστορία του τόπου μας γράφω" τους απάντησε ήρεμος. Φυλλομετρούσαν τα γραπτά του, ψάχνανε τα συρτάρια, τις ντουλάπες, σ' όλο το σπίτι, παντού, τους κοίταζα. Του έδειξα ένα απ' τα αγαπημένα μου βιβλία που κρατούσανε μαζί με άλλα. "Ο Πλαπούτας, ξέρετε, ήταν σπουδαίος ήρωας του '21", άρχισε να τους εξηγεί χαμογελώντας, "δεξί χέρι του Κολοκοτρώνη, αφήστε το αυτό στο παιδί, αντιγράφει τις εικόνες με τους αγωνιστές, ανοίξτε το, κοιτάξτε μέσα να δείτε!" τους έπεισε εντέλει, μου το αφήσανε κι έμεινα όλη νύχτα με το βιβλίο αγκαλιά. Ήταν μια έκδοση με σκληρό σκούρο εξώφυλλο επιμελημένη απ' τον Περικλή Ροδάκη διανθισμένη με αντίγραφα χαρακτικών, κλέφτες κι αρματωλοί με ωραίες κορμοστασιές, κεντημένες φορεσιές και λεπτοστολισμένα όπλα σε ελαφρά γυαλισμένο υπόλευκο χαρτί.


Χρήστος Μποκόρος
21/4/2015 ·

ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ, ΕΡΩΤΑ ΜΕΓΑΛΕ! Της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ



Τι μου λες; Από πότε η ανέραστη, έγινε έρωτας μεγάλος; Επειδή βαφτίσαμε την πλήξη μας, επιλογή, θα λαδώσουμε τη μοναξιά στην κολυμπήθρα της ευδαιμονίας;
Εσύ ολοένα στους τοίχους κλαψουρίζεις, τη σκόνη σου διαβάζεις και το δάκρυ της ψυχής, στον κουβά ενταφιάζεις.
Κι όσο την ώρα σου σκοτώνεις, τόσο αυτή η τιμωρός, στην ανία σε ματώνει.
Για πες μου λοιπόν, σ΄αυτήν τη μούχλα, τι απ΄όλα αγαπάς;

Αγαπώ, σημαίνει… χαρίζω εκείνο που δεν έχω, γιατί
‘’σαν αγαπώ, χρωστώ’’

Ενώ εσύ, εκείνο που δεν έχεις, είναι η δράση.
Αν ήσουν βέβαια της έμπνευσης μοναχοκόρη, της παλέτας ο ζωγράφος και της ποίησης ο κυνηγός, η μοναχικότητα θα ήταν ευλογία!
Eσύ όμως…τι εσύ; Ποιος σου είπε, ότι δεν μπορείς να συμφιλιωθείς με τον μισητό εχθρό του εαυτού σου, ώστε να γίνεις των χεριών σου ο πλάστης και της φαντασίας σου δημιουργός;
Ανέξοδα κι απλά. Αρκεί να ξεριζώσεις τα μαύρα της τεθλιμμένης σου συνήθειας και να φυτέψεις στην αυταπάρνησή σου, ηθικό!
Ολημερίς σε βλέπω. Γυαλάκια και βαζάκια, στον κάδο της λιποταξίας.

Έλα, σήκω απ΄την σεσημασμένη καρέκλα της ακινησίας, δώσε στα άψυχα ψυχή, να κατηφορήσει ντροπιασμένη η πλήξη, απ΄το μεράκι της προσωπικής σου ανατολής!
‘’Γοργά- γοργά τις αλλαγές, να μη μας φάει η μαρμάγκα’’
Να, κοίτα τι κάνω εγώ! Τα υιοθέτησα με το χρυσό της αστραπής και με μιας η βαρεμάρα, βρόντηξε αξία καλλιτεχνική! Ύστερα, κόλλησα επάνω τους ανθάκια, μαζί με όλα τα χορτασμένα αυτοκόλλητα, που χασμουριούνται πάνω απ΄το νηστικό ψυγείο
και άκου με πόση ευγνωμοσύνη, μου λένε ευχαριστώ:
Aπό ζητιανάκι σκουπιδιών, φαντάζω, σαλονάτο αρχοντικό!

Δε λέω, σπουδαίο ήταν αυτό που είπε η Δημουλά!
‘’Στην αταξία, η τάξη πρέπει να σωπαίνει.
Μεγάλη πείρα ο χαμός’’
Όμως, μην αφήνεις το μυαλό σε αφασία, η αδράνεια παραμονεύει, τη μνήμη σου να ναυαγήσει, στους ωκεανούς της αμνησίας.
Φόρα στο ηττημένο κέφι σου, της νίκης το μανδύα, και με την μαγεία της αναγέννησής σου, θα γίνει το σύμπαν σου ξεχωριστό!

Κι όταν την αυλαία του ληθαργημένου πάθους σου ανοίξεις, η αξιοσύνη σου, θα υποκλιθεί και θα σε χειροκροτήσει!
Απ΄ το μεσίστιο βλέμμα της ανυπαρξίας, με το σάλτο μορτάλε στην ματιά της αυτολύπησης,
πότε για της ζήσης σου τον στεναγμό
και πότε για της στοιχειωμένης σου ύπαρξης την τυραννία,
θα κυοφορήσεις το κίνητρο, για της ψυχής την απογείωση και του ετοιμόρροπου μυαλού την ευφορία.

Και τότε, με ανακούφιση θα τραγουδήσεις!
Ξεφυλλίζοντας απόψε της ζωής μου την ανία,
μήτε τη βαρυγκωμούσα θλίψη δεν θυμήθηκα
‘’και προσπαθώντας κάτι για να θυμηθώ’’
με την συντροφικότητά μου αποκοιμήθηκα!

Μοναξιά μου, silver aller…
Αιωνία σου η λήθη, δε σ΄αναζητώ!
*** ***
*** *** ***
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΑΛΟΝΙ

ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ, ΕΡΩΤΑ ΜΕΓΑΛΕ! Της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ

Φωτογρ. πίνακα : Άβλιχος Γεώργιος-Ζάκυνθος, 1879

Χρήστος Βακαλόπουλος: Η 21η Απριλίου κι εμείς


Κείμενο του Χρήστου Βακαλόπουλου δημοσιευμένο στο περιοδικό ΙΣΤΟΣ το 1992, για τα 25 χρόνια από την εγκαθίδρυση της δικτατορίας

Δεν είμαστε πια οι ίδιοι άνθρωποι που μεγαλώσαμε μαζί στο γυμνάσιο στη διάρκεια της δικτατορίας. Μαζευτήκαμε τότε γύρω από ένα συγκρότημα ροκ, τους Peppers και αργότερα Ρέμπελους, που πρόλαβαν να παίξουν σε μερικές συναυλίες και να βγάλουν ένα δίσκο σαράντα πέντε στροφών στην εταιρεία Zodiac, λίγο πριν διαλυθούν μέσα σ’ αυτή την παρεξήγηση που ονομάσθηκε μεταπολίτευση. Πίσω μας είχαμε έναν κόσμο ουσιώδους αφέλειας που δεν τον ξαναβρήκαμε ποτέ, παρ’ όλο που τα πρώτα χρόνια της χούντας συνέχιζε ακόμα να υπάρχει – οι άνθρωποι έβγαζαν καρέκλες στους δρόμους της Κυψέλης, οι θερινοί κινηματογράφοι γέμιζαν στις ταράτσες, στα πάρτυ όλοι ντρεπόντουσαν με την άνεσή τους. Όμως αυτός ο κόσμος άρχισε να εξαφανίζεται σε όφελος της τηλεόρασης, των ντισκοτέκ και του φαινομενικού αντίβαρού τους, της αμφισβήτησης.

Μπήκαμε στη δικτατορία μικρά παιδιά που δεν ήξεραν να ερωτεύονται και να ντρέπονται, να ελπίζουν και να χαίρονται, και βγήκαμε από εκεί κάτι κουρασμένα παλληκάρια ασχέτως ηλικίας, υποψιασμένοι για τα πάντα, έτοιμοι να αναλύσουν το παραμικρό, ανίκανοι να ψωνισθούμε με κάτι, στρατιώτες ενός μέλλοντος που ερχόταν με σιγουριά αλλά δεν φάνηκε ποτέ, ενός μετά που μας έχει αρπάξει από το λαιμό και δε λέει να μας αφήσει ήσυχους ούτε δευτερόλεπτο. Εφτά ολόκληρα χρόνια μαθαίναμε ο ένας τον άλλο να περιφρονεί τον τόπο του και να θαυμάζει ένα μυθικό τόπο, αποτελούμενο από συγκροτήματα ροκ, φοιτητικές εξεγέρσεις, ξεσπάσματα της κραιπάλης, ελεύθερες σχέσεις, πρίγκηπες της παρακμής, χιλιάδες παιδικές χαρές για μεγάλους. Μάθαμε να περιμένουμε κάτι και ξεμάθαμε να βλέπουμε τι γινόταν γύρω μας. Την ώρα που ο Παττακός εκτελούσε το εθνοσωτήριο έργο του μαζεύοντας γόπες στην οδό Πατησίων και ο Καράγιωργας έχανε το χέρι του ώστε να γίνει αργότερα υπουργός ο Κατσιφάρας, εμείς φανταζόμαστε τη ζωή σαν ένα σόλο του Τζίμι Χέντριξ ή μια ροχάλα του Κον Μπεντίτ. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα έπαιρνε την όψη της οδού Αχαρνών αλλά αυτό δεν μας ένοιαζε καθόλου, η Ελλάδα δεν υπήρχε για μας, όπως δεν υπήρχε και για όλους αυτούς τους αντιστασιακούς που ήρθαν αργότερα από το εξωτερικό μ’ αυτό το κουρασμένο ύφος του ανθρώπου-που-ένοιωσε-τα-πάντα-στο-πετσί-του, την Ελλάδα τη χαρίζαμε στους χουντικούς μαζί με το δημοτικό τραγούδι. Εμείς οι ίδιοι, στρατιώτες του μέλλοντος, βάλαμε ένα χεράκι ώστε να την κρύψουμε για πάντα από τους εαυτούς μας και σχεδόν την τελειώσαμε μέσα μας.

Από την 21η Απριλίου και μετά η ελληνική κοινωνία εγκατέλειψε τον εαυτό της και δεν γύρισε πίσω ποτέ. Μέχρι τότε ήξερε να ζει και να πεθαίνει, να ερωτεύεται και να ματώνει, γνώριζε όλες αυτές τις εντάσεις που τις σάρωσε η χούντα, η τηλεόραση, η αντίσταση στη χούντα, η αντίσταση στην τηλεόραση, η κατανάλωση, η αντίσταση στην κατανάλωση, ο Νίκος Μαστοράκης, τα συγκροτήματα ροκ ως αντίσταση στον Νίκο Μαστοράκη. Χούντα και αντίσταση πήγαν μαζί και συνεχίζουν να πηγαίνουν μαζί κι εκείνο που χάθηκε είναι ο ρυθμός της καθημερινής ζωής που συνδεόταν πάντα σ’ αυτόν τον τόπο με τους αιώνες, αυτούς τους φτωχούς αιώνες που τους αφήσαμε πίσω για πάντα δημιουργώντας συγκροτήματα ροκ, συγκροτήματα ελεύθερων σχέσεων, συγκροτήματα πολιτιστικών συλλόγων, συγκροτήματα πλήξης, συγκροτήματα γκρίνιας FM stereo. Οι άνθρωποι δεν βγάζουν πια καρέκλες στους δρόμους, οι θερινοί κινηματογράφοι γκρεμίζονται, στα πάρτυ δεν ντρέπεται κανείς, η καχυποψία έχει εγκατασταθεί παντού, πολύ ωραία τα καταφέραμε. Οι Ρέμπελοι διαλύθηκαν τη στιγμή που ο Καραμανλής πάτησε το πόδι του στην Αθήνα, τα μέλη τους πήγαν να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Εγώ έμεινα πίσω και νοιώθω πολύ αμήχανος όταν τους βλέπω – νομίζω άλλωστε ότι και σ’ αυτούς συμβαίνει το ίδιο.

Δεν είμαστε πια ο εαυτός μας και το ξέρουμε. Όλοι μας φτιάξαμε ένα συγκρότημα στη διάρκεια της δικτατορίας και τώρα το διαλύουμε συνεχώς, γιατί αυτό που επιθυμήσαμε – η μυθική ευρωπαϊκή παιδική χαρά – αποδείχθηκε εξ ίσου ξενέρωτο με τη χουντική αντιαισθητική πραγματικότητα. Οι συνταγματάρχες, αυτοί οι «κακοί του καφενείου» που πήραν την εξουσία, μας οδήγησαν στο στρατόπεδο της καχυποψίας, μας έχωσαν μέσα στην ιδεολογία από την οποία δεν βγήκαμε ποτέ, ακόμη και σήμερα που ιδεολογία μας είναι η διαφήμιση. Αν είναι να ξανακάνουμε κάποιο συγκρότημα, πρέπει να τα έχουμε υπ’ όψη μας όλα αυτά και να επιστρέψουμε πίσω, όχι με σημαίες και γελοία ταμπούρλα, να γυρίσουμε πίσω μέσα μας, χωρίς να το πούμε σε κανέναν. Διαφορετικά, πρέπει να μείνουμε αμήχανοι όπως είμαστε, αποφεύγοντας την πολλή παρέα.


Φωτογραφία και κείμενο από 

Δημήτρης Ελ.Παπαδόπουλος - ΥΠΑΡΧΩ -

"Βόλτα στο Φεγγάρι " - Παρουσίαση Ομαδικού Καλλιτεχνικού Λευκώματος από την καλλιτεχνική ομάδα "ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΕΧΝΗΣ"


Η Καλλιτεχνική Ομάδα "ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΕΧΝΗΣ", σας προσκαλούμε στην παρουσίαση του Ομαδικού Καλλιτεχνικού Λευκώματος "ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ" που θα γίνει την Τετάρτη 22 Απριλίου 2015, στις 7:00 μμ, στον Πολυχώρο "ΑΛΙΚΟ", Αγίου Δημητρίου 16, Ψυρρή, Αθήνα

Ελάτε να ταξιδέψουμε με τη μουσική και τα τραγούδια για το Φεγγάρι, που θα επιμεληθεί ο μουσικός παραγωγός Δήμος Παγουλάτος!

Κατά η διάρκεια της εκδήλωσης θα παρουσιαστούν οι Καλλιτέχνες, Εικαστικοί και Λογοτέχνες που συμμετέχουν στο λεύκωμα και τα Έργα τους. Επίσης θα δοθούν αναμνηστικά συμμετοχής.

ΤΟ ΛΕΥΚΩΜΑ
Η Καλλιτεχνική Ομάδα "ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΕΧΝΗΣ" ξεκινάμε τη δραστηριότητά μας, με την δημιουργία και έκδοση ενός Ομαδικού Καλλιτεχνικού Λευκώματος/Βιβλίου με θέμα "ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ", το οποίο θα εκδοθεί σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων και θα διατεθεί ΔΩΡΕΑΝ στο κοινό σε ψηφιακή μορφή e-book. Εικαστικοί, Φωτογράφοι, Συγγραφείς και Ποιητές, συμμετέχουν με επιλεγμένες δημιουργίες τους, με σκοπό την προβολή και ανάδειξη του έργου τους και γενικότερα της σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης.

ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ
Φαίη Αλτηπαρμάκη,
Άδωνης Αναστασιάδης,
Καλλιόπη Ανδρέου,
Βασίλειος Αράπης,
Λιλίκα Αρνάκη,
Ανδρονίκη Ατζέμογλου,
Ιωάννης Βαμβακάρης,
Λιάνα Βαρελά,
Κατερίνα Βήχου,
Τατιάνα Γαστεράτου,
Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος,
Πηγή Γεωργοπούλου,
Κωνσταντίνος Γκιωνάκης,
Κική Γρίβα,
Κωνσταντίνα Δελλαπόρτα,
Ελένη Δημητριάδου - Εφραιμήδου,
Ιωάννης Δημητρίου,
Τριάδα Ζερβού - Πανταζή,
Μάγδα Θεοχάρη,
Ιωάννης Καμπύλης,
Ελένη Καραδήμου,
Αλεξάνδρα Κατσορίδου,
Δήμητρα Κοκκίνου,
Όλγα Κορμαλή,
Κώστας Κοροβίλας,
Κατερίνα Κωστάκη,
Βούλα Λαδουκάκη,
Ήλια Λιακάκου - Θεοφιλίδου,
Κωνσταντίνα Μαλιαρού,
Ντόρα Μανιατάκη,
Νάντη Μαρουλα,
Μαρία Ματάλα,
Μαρία Μαύρου,
Τάσος Μελιτάς,
Ιωάννης Μιχάλης,
Δέσποινα Μπόνου,
Χριστίνα Μυτηλιναίου - Ιακωβίδου,
Μιλτιάδης Ντόβας,
Δήμος Παγουλάτος,
Καίτη Πανάγου,
Σοφία Παπαγεωργίου,
Νίκη Παπουλάκου,
Φωτεινή Παππά,
Εύα Πελεκίδου,
Πετρούλα Σίνη,
Γεώργιος Σκαμνάκης,
Άννα Σταυρίδου - Παπαδοπούλου,
Εύα Σολδάτου,
Μαρία Σφηνιά,
Μιμή Τούμπανη,
Ευθυμία Τσαντίλα,
Όλγα Χάνουζα


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
website: www.diadromestexnis.com
e-mail: info@diadromestexnis.com
facebook: www.facebook.com/diadromestexnis.
Τηλ. Επικοινωνίας: 6971534778

ΧΟΡΗΓΟΙ ΚΑΙ ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΑΛΙΚΟ

http://www.aliko-cafe.gr/
http://www.facebook.com/alikocafe

RADIO ALCHEMY








http://www.radioalchemy.net/
http://www.facebook.com/alchemyradio

MYNIMA HELLAS NEWS






Επιμέλεια άρθρου Πετρούλα Σίνη

Κυριακή 19 Απριλίου 2015

Ελισσαίος Βγενόπουλος, σύγχυση


σύγχυση

είχε καρφιτσώσει την ηρεμία
στην κουρτίνα του νότιου παραθύρου
το αεράκι της απρονοησίας τη νανούριζε

με τον αγκώνα ανασήκωσε 
τη γωνιά της νύχτας
και σκεπάστηκε μέχρι το λαιμό

άφησε απ’ έξω τον αντίχειρα της εγκατάλειψης
να μετρά την κοιλιά τ’ ουρανού
τα γυαλισμένα φέρετρα με τους συλλογισμούς 
και τα συρματόσκοινα των απαγχονισμένων ονείρων 

έκλεισε τα μάτια και μονομιάς έσβησαν τ’ αστέρια της σύγχυσης
έτσι σαπίζουν οι νύχτες
σαν τις εκθρονισμένες τύψεις
έτσι χάνονται οι μέρες 
και τα σπασμένα δευτερόλεπτα
μες τα στάσιμα νερά της επανάληψης 

19.4.15