Μια προσεκτική ματιά σ' αυτή την εποχή, μας βεβαιώνει πως βιώνουμε συχνά την ανάγκη να σκύψουμε βαθιά στον εσωτερικό μας καθρέφτη, τις επιθυμίες, τους φόβους, του ποιοι τελικά είμαστε. Αναρωτιώμαστε απ' την αρχή, τι προθέσεις έχουμε κι αν μας νοιάζει ή όχι να τις μετατρέψουμε σε πράξεις.
'Αθραυστος ο εσωτερικός μας καθρέφτης, πάντα θα μας απαντάει την Αλήθεια, αντίθετα με τους εξωτερικούς, που είτε μας κολακεύουν και τους κρατάμε, είτε μας απογυμνώνουν και τους θραύουμε ή, απλά, τους γυρίζουμε την πλάτη.
Ας ενδώσουμε στο αίτημα του, όποια κι αν είναι η Αλήθεια του: Να συνάψουμε φιλία, συμμαχία μαζί του, ίσως και αγάπη. Αν και δεν το θυμόμαστε συχνά, πρόκειται για την πιο σταθερή κι ακλόνητη σχέση μας, ακόμα κι αν όλες οι άλλες ταλαντεύονται ή γίνονται πυροτεχνήματα ή θαλασσοπνίγονται ή απλά απογυμνώνονται και δεν ξέρουν πού να πάνε να κρυφτούν. Καλά να περνάμε, όσο γίνεται πιο καλά κι ακόμα περισσότερο!
Όλη την νύχτα τραγουδούσα, μόνο για εκείνη, σαν ένα αεροπλάνο χωρίς φτερά, πιάστηκα από τον βράχο της ελπίδας, όλα τ΄αστέρια άκουγαν, το μελωδικό τραγούδι, ..
Αν και δεν μπορώ να πετάξω μακριά, θα πάω μέχρι το τέρμα, να παίξω με τα σύννεφα, δάκρυα να βρέχει ο ουρανός, η μέρα να γίνει νύχτα, ..
Στη ζωή μπορεί να προσποιούμαστε, να κοιτάμε αλλού όταν μας κοιτάζουν, να κρύβουμε τον πόνο μας, να μην τρομάζουν οι άλλοι, αλλά σήμερα ξέρω, ότι δεν μπορώ να σταθώ στα πόδια μου, σαν μπαλαρίνα που γέρασε, δεν θα χορέψω μαζί της, ..
Ω, .. η καταιγίδα έρχεται, και η νυχτιά ήταν μεγάλη, άκουγα με υπομονή τον άνεμο να φυσάει, απόψε άλλαξα ζωή, άλλαξα και κρεββάτι, σταμάτησα τα χαμόγελα, κοιμήθηκα επάνω στο πιάνο, κι εσύ διαβάτη, ακίνητο όταν με βρεις, να παίξεις με φυσαρμόνικα, τραγούδια μόνο για μένα, ..
Είμασταν δυο πουλιά χωρίς φτερά, και η ζωή μας τσάκισε, μα μόλις θα ξαναγεννηθώ, να ξέρεις άγνωστε, πάλι θα τραγουδώ, τραγούδια μόνο για εκείνην, ..
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ '' ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΙΜΙΖΑΚΗΣ - Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΜΕΛΩΔΙΑΣ''
ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2016 ΣΤΙΣ 9.00 μμ ΣΤΟ HILTON
...................................................................................
Περάσαμε στην Β' έκδοση !!! Ελάτε λοιπόν να το γιορτάσουμε !!! Είσαστε όλοι σας ευπρόσδεκτοι... Ελάτε να φάμε, να πιούμε και να τραγουδήσουμε μαζί με τους κορυφαίους του τραγουδιού μας...
Το Σάββατο στις 9 Ιανουαρίου, 2016 στις 9.00 μ.μ. στήν αίθουσα ''Γαλαξίας'' του ξενοδοχείου Hilton, θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση του βιβλίου " Γιώργος Κριμιζάκης... Ο ποιητής της μελωδίας", Από τις εκδόσεις ''Αρναούτη''...
Η οργάνωση τελεί υπό την αιγίδα τής ''Unesco Πειραιώς και Νήσων'' κάτω από την προσωπική φροντίδα τού προέδρου της κου Ιωάννη Μαρωνίτη
Και των στελεχών της οργάνωσης, Αντωνία Φούντη και Μαρία Μαρωνίτη..
Ομιλητές μεταξύ άλλων, θα είναι ο διακεκριμένος νομικός και βουλευτής Βασίλης Καπερνάρος,
ο βετεράνος εκδότης και δημοσιογράφος Δημήτρης Ρίζος και
ο συγγραφέας Πάνος Καλουδάς
Ενώ χαιρετισμό θα απευθύνουν :
ο συνθέτης Γιώργος Κριμιζάκης,
ο κος Ιωαν. Μαρωνίτης,
ο Κώστας Βενετσάνος και
ο δημοσιογράφος Σπύρος Μεταξάς
Αποσπάσματα από το βιβλίο, θα διαβάσει η θεατρολόγος Τόνια Παπαδάκη.
Θα ακολουθήσει δεξίωση και τραγούδι...
το πιάνο ο συνθέτης των επιτυχιών, Γιώργος Κριμιζάκης, πού συνοδεύει στο τραγούδι, τον Γιάννη Πετρόπουλο, τον Κώστα Βενετσάνο, τον Μιχάλη Βιολάρη, τον Τάκη Κωνσταντακόπουλο, την Πέρσα Σέργη, τον Γιάννη Ταννή και άλλους εκλεκτούς καλλιτέχνες...
....Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ....
....Ελάτε να απολαύσουμε από εκεί ψηλά, από τον ''ΓΑΛΑΞΙΑ'' τού ΧΙΛΤΟΝ την φωτισμένη νυχτερινή Αθήνα, υπό τους μελωδικούς ήχους τού Γιώργου Κριμιζάκη και τών σπουδαίων ερμηνευτών πού θα είναι μαζί του...
Οι εκδόσεις Μετρονόμος και ο IANOS παρουσιάζουν το νέο βιβλίο-CD «Και εσείς καλύτερα». Οι πιο γνωστές μορφές από αγαπημένα παραμύθια, όπως ο Πινόκιο, η Σταχτοπούτα, ο κακός Λύκος, έρχονται να μοιραστούν την ιστορία τους. Ερμηνεύει η μέτζο-σοπράνο Λίλιαν Τσατσαρώνη, τη μουσική έχει συνθέσει ο Γιώργος Καγιαλίκος και η εικονογράφηση είναι της Ζωής Νικητάκη.
Συμμετέχει η εικονογράφος και αφηγήτρια παραμυθιών Ζωή Νικητάκη
Είσοδος ελεύθερη
Για παιδιά και… όσους αισθάνονται παιδιά
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο ΙΑΝΟS CAFÉ
H εκδήλωση θα μεταδίδεται ζωντανά από το ΙΑΝΟS RADIO
Λίγα λόγια για το βιβλίο-CD:
Γνωστές μορφές από αγαπημένα παραμύθια έρχονται να μοιραστούν την ιστορία τους στο νέο βιβλίο-CD που μας παρουσιάζουν οι εκδόσεις Μετρονόμος με τίτλο «Και εσείς καλύτερα».
Η μέτζο-σοπράνο Λίλιαν Τσατσαρώνη ξεδιπλώνει τις ερμηνευτικές της ικανότητες υποδυόμενη τους αγαπημένους ήρωες με λυρισμό και θεατρικότητα και ο συνθέτης Γιώργος Καγιαλίκος πλησιάζει με σεβασμό το παιδικό κοινό παρουσιάζοντας τραγούδια φτιαγμένα με μεράκι και φαντασία. Η εικονογράφος Ζωή Νικητάκη ολοκληρώνει την καλαίσθητη έκδοση δημιουργώντας έναν φανταστικό κόσμο γεμάτο χρώματα και… το παραμύθι ξεκινά!
Ο Πινόκιο, το Ασχημόπαπο, ο κακός Λύκος, ο Δον Κιχώτης, το αηδόνι του αυτοκράτορα, η Νεράιδα του φεγγαριού αλλά και η Σταχτοπούτα εξιστορούν μελωδικά τα παθήματα τους και μας υπενθυμίζουν ότι τα παραμύθια δεν είναι μόνο για παιδιά αλλά και για όσους αισθάνονται παιδιά.
Οι εξαίρετοι μουσικοί Δήμητρα Κακάκη (πιάνο), Διονύσης Βερβιτσιώτης (βιολί), Μαρίνος Γαλατσινός (κλαρινέτο) αποδίδουν άριστα τις λιτές ενορχηστρώσεις του Γιώργου Καγιαλίκου και μας μεταφέρουν σε έναν μαγικό, μουσικό παραμυθόκοσμο.
Φωτογραφία από την έκθεση καλλιτεχνών της ART WAY στο Artville Πολυχώρο Γλυφάδας και την Παρουσίαση του βιβλίου ''Κατάθεση Ψυχής'' της Χριστίνας Ιακωβίδου-Μυτιληναίου εκδόσεων Αρναούτης. Από αριστερά ο ο διοργανωτής των εκθέσεων της Art Way και εικαστικός Γεώργιος Σάρδης ο οποίος προλόγισε την έκθεση και μας παρουσιάζει εδώ... και τον ευχαριστούμε !,η ποιήτρια εικαστικός Χριστίνα Μυτιληναίου Ιακωβίδου, η ηθοποιός Αγιογράφος Μαριλένα Φωκά, ο Ιστορικός Θεωρητικός Τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς*, η οικονομολόγος Πετρούλα Σίνη, και η ποιήτρια -ηθοποιός Αφροδίτη Δρακοπούλου - Σάρδη . *Ο Ιστορικός Θεωρητικός Τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς προλογίζει την ποιητική συλλογή "Κατάθεση Ψυχής" της Χριστίνας Μυτιληναίου - Ιακωβίδου διαβάστε την κριτική του στο λινκ που ακολουθεί http://poihtikakailogotexnikaanalogia.blogspot.gr
Γράφει η Πετρούλα Σίνη
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ
Το ταξίδι της αναζήτησης επίπονο κι’ επίμονο..
Σ’ του νου τους δύσβατους τους δρόμους!.....
Ομιχλώδη τοπία, φωτερές αχτίδες…
Ποτέ δεν τελειώνει ένα τέτοιο της σκέψης ταξίδι!...
23/11/2005 "Κατάθεση Ψυχής" της Χριστίνας Μυτιληναίου - Ιακωβίδου
Κατάθεση ψυχής .. μιας ψυχής που αναζητά, που πρέπει να βασιστεί... όταν τα κεριά αγαπημένων της προσώπων έσβησαν ... Θυμίζοντας μας "Τα Κεριά" στην Καβαφική ποίηση και τη "Λήθη" του Λορέντζου Μαβίλη! Αλλά και τη δική της αφιέρωση στην πρώτη της σελίδα ξεκινώντας με τους στίχους του Κωστή Παλαμά :
"Εμέ δεν με βυζάξανε
στον Ελικώνα οι Μούσες
Ε΄μέ με πικροανάθρεψαν
οι πόνοι κι'οι καυμοί"
"Το βιβλίο αυτό το αφιερώνω στη μνήμη της αδελφής μου που παίρνοντας με παιδούλα, χέρι, χέρι με οδήγησε στα μονοπάτια του λόγου" Τη ζεστή προστατευμένη ζωή, με τους δικούς της ανθρώπους νοσταλγεί που την άφησαν, σε έναν κόσμο άχαρο, αφιλόξενο, άκομψο, χωρίς ουσία και ξένο προς εκείνη, που σπούδασε να ομορφαίνει και διακοσμεί τους χώρους που κατοικεί η ψυχή μας... Κι εκείνη έχει τόσα πολλά να πει... Οι μνήμες... πότε έρχονται και πότε πότε φεύγουν...γυρνά πίσω θυμάται....ξαναγίνεται παιδί και νοσταλγεί όλες τις στιγμές που έζησε... ΤΡΕΧΩ Στις ανθισμένες ακακίες τρέχω των δεκάξι μου χρόνων, όπου σιγομουρμούριζαν ερωτικά Ολάνθιστα τραγούδια!.. Σαν άλλη άνοιξη μαζί τους χόρευα κι’ αυτές με έραναν με το θεσπέσιο άρωμά τους!... 23/11/2005 "Κατάθεση Ψυχής" της Χριστίνας Μυτιληναίου - Ιακωβίδου
Θύμησες... και είναι τα μάτια του πατέρα αγνά καθάρια θάλασσες, που στο γαλάζιο τους του ουρανού και της θάλασσας τα ξαναβλέπει και την γαληνεύουν, δείχνοντας της το δρόμο για το επίμονο ταξίδι της αναζήτησης, της ύπαρξης .. Η συνομιλία με τον εσώτερο εαυτό της, της κρατά συντροφιά. Στα κύματα των λέξεων, βρίσκει το απάγκιο κοιτώντας με τη διερευνητική ματιά της, την πλάση γύρω της και την καταγράφει...με τη γοητεία της ωριμότητας και σοφίας! ΦΟΡΕΣ Φορές που η ψυχή βυθίζεται σε σύννεφα μέσα ονείρων ταξιδεύοντας να ‘βρει τον εαυτό της κι’ άλλες φορές που χάνεται στα βάθη τα δολερά του ιλίγγου..... Φορές, που ατενίζει το Θεό με τα φτερά της σκέψης, κι’ άλλες φορές βυθίζεται στην πεζή ανθρώπινη αθλιότητα.... Φορές, που με βλέμμα κρυσταλλένιο κοιτάζει μέσα της να ‘βρει το θείο, κι’ άλλες, πολλές φορές, ω, ναι, κολυμπάει στην άβυσσο του νου την απροσπέλαστη..... 17/8/2002 Είναι κάποιες στιγμές που περνά από τη σκέψη της να αναζητήσει την αδελφή ψυχή της να μοιραστεί τον κόσμο της αλλά ύστερα το μετανιώνει βλέποντας την ομορφιά των δικών της λιβαδιών, η συνεσταλμένη ποιήτρια. Και που να βρεις κάποιον που να τον χαρακτηρίζει η άμεση έκφραση του αισθήματος, η τάση εξιδανίκευσης, η πλούσια φαντασία και η ονειροπόληση ;! Ήτοι τα στοιχεία που συνθέτουν τον ρομαντισμό... Και που να βρει ανθρώπους που κοιτούν πέρα από την επιφάνεια* των πραγμάτων και να συζητήσει, όπως έκανε με την αδελφή της και που αφιερώνει τούτη εδώ την ποιητική συλλογή. Η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ Χάθηκαν όμορφες πολλές στιγμές! Τη ματαιότητα βλέπεις. Τα εγωϊστικά μονομάτια που μέσα τους χανόσουν, Ξεφεύγοντας από την ουσία. -τη πεμπτουσία- της ζωής! Χάνοντας την άδολη, αγνή, ομορφιά της ψυχής……. 11/2/2013 Ψάχνει να βρει την γαλήνη, να μην πονά, στην ομορφιά του σύμπαντος κι αυτή αποτυπώνει στο χαρτί... Μας κάνει συμμέτοχους στις βόλτες της, με την εξασκημένη ματιά μιας εικαστικού και ποιήτριας που παρατηρεί την κάθε λεπτομέρεια, γεμίζοντας μας με τις λυρικές ενορχηστρώσεις της πανδαισίας χρωμάτων από την παλέτα της φύσης!
Μόνο κάποιες φορές ο άνεμος σαν άλογο που τρέχει, είναι που την παρασέρνει στην αγκαλιά του και την αναστατώνει...Εκείνος την προστάζει να χορέψουν οι λέξεις με μουσικότητα, στο αντάριασμα...
ΞΕΣΗΚΩΜΑ
Τ’αγέρι δυνατά χτυπάει στα παραθύρια.
στα δεντρά του κήπου παραδέρνει,
κι’ αφουγκράζεται μονάχα το χτύπο της καρδιάς!
Ξεσήκωμα, σαν τ’ αγεριού τη λύσσα.
φουσκονεριά του ποταμού που ξεχειλίζει,
κυλώντας μέσ’ από την κοίτη……
Κροτάλιασμα από βότσαλα
στους λυσσαλέους κτύπους των κυμάτων.
Η φύση ωρύεται παραδερμένη….
Το ίδιο αναστατωμένη κι’ η ψυχή!!..
ΑΤΙΑ Άτια καλπάζουνε στους δρόμους του ξέφρενου νου. Στις βαθιές της ψυχής χαράδρες. απέλπιδα, χαρούμενα, θλιμμένα, με θυμό και προσμονή καλπάζουν…. Καφετιά, μαύρα, λευκά, άτια κόκκινα των ονείρων φτερωτά, εικόνες της όποιας χαρμολύπης! Καλπάζοντας περνούν τα αιμάτινα του κορμιού ποτάμια, στις όχθες για να φτάσουν, εκεί, που απλώνεται γαλήνης γρασίδι……. 4/7/2011
ΩΔΗ ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΓΗ Ι
Κι’ είναι ο καημός μεγάλος και βαθύς.
Στα μάτια καθρεφτίζεται το παράπονό της….
Τρίσβαθη λαβωματιά που ρέει αίμα κλάμα βουβό…
Αγκομαχάει και θλίβεται…
Κόκκινες πληγές, λαβωματιές αφήνουν....
Πονάει και κλαίει για το κακό που προκαλεί τον πόνο…
ΙΙ Φυλάξτε λίγη γης ανέπαφη να στρώσει το κορμί της.
να κοιμηθεί, να μην πονά. να ονειρευτεί δέντρα, φύλλα κι’ ανθούς στα σπλάχνα να φυτρώσουν....... 1/9/2010
Η σκέψη τρέχει συνέχεια σαν ά-λογο φτερωτό που πετά δεν σταματά και η γραφή της πλημμυρίζει τις άψυχες γραμμές, με χρώμα... Το κόκκινο της παπαρούνας, του ονείρου, του φεγγαριού σαν αίμα της καρδιάς που πάλλεται για ζωή, κοιτώντας το πράσινο...Γνωρίζοντας από τις σπουδές τη, πως θεραπεύει τα τραύματα του παρελθόντος...ενώ το μαύρο της νύχτας περνά από μπροστά μας φευγαλέα αφού το φωτίζει το φεγγάρι...σαν την μαγεία καλοκαιρινής βραδιάς κι είναι η αγαλλίαση που νιώθουμε, πως μόλις σταματήσαμε το κλάμα κι έχει μείνει το παράπονο και μόνον.
ΓΑΛΗΝΗ Στην ησυχία τ’ ουρανού της νύχτας, Στο λαμπρό πρόσωπο του φεγγαριού. Στα λευκά σύννεφα που τρέχουν στο ατέρμονο ταξίδι τους, μέχρι σταγόνες να γεννούν, να πέσουν… Ταξιδεύεις στην απόλυτη του σύμπαντος γαλήνη…….. 11/7/2011 Με ρομαντισμό, όπως ανέφερα παραπάνω λοιπόν, η ποιήτρια-εικαστικός ... ξαναζωντανεύει με τις χρωματικές τις λέξεις, το άψυχο χαρτί ή με την σιωπηλή ποίησή της τον καμβά, φέρνοντας την άνοιξη, στις δικές μας ψυχές με τα ποιήματα και τα έργα της! Κατάθεση ψυχής σαν ένα μελωδικό νανούρισμα, με εικόνες σαν αυτές που ζωγραφίζει...να ζεστάνει τις καρδιές με θετικότητα. Μας ταξιδεύει όπως τα σύννεφα κινούνται αέναα στο φως του πρωινού και δίνουν το άσπρο τους στο δυνατότερο σημείο του, σε παλ όμορφα vintage χρώματα, να δημιουργήσει χαρούμενη ατμόσφαιρα να φύγει, η θλίψη, με εκλεπτυσμένη αισθητική και μοναδική αρμονία, δίνοντας απλόχερα με την ποίηση, μια άδολη αγκαλιά αγάπης, για να φύγει ο πόνος της μοναξιάς ... Σταλάζοντας λόγια παρηγοριάς στους μοναχικούς ανθρώπους Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Μόνος κάθεται κοιτάζοντας στο δρόμο τους ανθρώπους που περιδιαβαίνουν βιαστικοί ή νωχελικοί περιπατητές!.... Αφηρημένα, νοσταλγικά ανοιγοκλείνουν τα μάτια κι’ ένα δάκρυ σταλάζει στα μακρόχρονα μάγουλά του! Μειδίαμα θλίψης, ειρωνείας, ευτυχίας, χαράζεται στα χείλη αναπολώντας τα περασμένα χρόνια….. Τώρα, αναρωτιέται…. περιμένω τη στερνή συντροφιά μου, την ύστερη της ζωής μου!...... 7/6/2013
Δια του λόγου του αληθές και η παραπάνω φωτογραφία μπροστά στον υπέροχο πίνακά της -με τα παλ ρομαντικά χρώματα που δείχνει την λεπτότητα του χαρακτήρα της καθώς επίσης γνωρίζει ως διακοσμήτρια πως αυτά τα καταπραϋντικά χρώματα με το 65% λευκό ενδείκνυνται για εσωτερικούς χώρους διότι χαλαρώνουν σαν το φως του πρωινού- και την κατάθεση ψυχής της στα χέρια του εκδότη της κυρίου Δημητρίου Αρναούτη!
Τα μάτια ... τα μάτια λένε πάντα την αλήθεια και σε κοιτά στα μάτια, η ποιήτρια με τα δικά της ειλικρινή τόσο γεμάτα από συναίσθημα μάτια της, ψάχνοντας να εξερευνήσει εάν λες αλήθεια...
Ή είναι γεμάτα ερωτήματα για τις κακίες του κόσμου και τόσο συμπονετικά ....
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
Τα μάτια βουρκώνουνε στη θέα βρώμικων,
άπλυτων πεινασμένων παιδιών,
Σ’ του χεριού το απεγνωσμένο άπλωμα…
… Ερωτήματα που θλίψη σε γεμίζουν στάζουν δάκρυ, ματώνουν…… 16/11/2005
ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ Ντύθηκα το φόρεμα του Φεγγαριού, για να γιορτάσω ελεύθερη τη μοναξιά μου…. Να ταξιδέψω στα ύψη τ’ουρανού ανάμεσα στ’ αστέρια και στον αγέρωχο αγέρα ! Ντύθηκα το φόρεμα του Φεγγαριού… να ταξιδέψω μακριά στον κόσμο. να ‘δω, πως ζούνε οι άνθρωποι σ’ αυτόν!.... Στολίστηκα στο κόκκινο του Φεγγαριού, να δείξω τη χαρά μου, μ’ αυτό, αμέσως άλλαξε , ταξίδεψε μέσα στα σύννεφα με θλίψη γεμισμένο , γι’ αυτό που γίνεται στη γη κι’ ο κόσμος όλος κλαίει… που τα παιδιά κοιμούνται νηστικά... . Κλαίει η γη, οδύρεται Για τους χαμένους παραδείσους! Ο κόσμος θλιμμένος δεν χαμογελά! Βυθίζεται σε σκέψεις!..... Ντύθηκα τη μορφή του Φεγγαριού Μα δε θέλω άλλο ταξίδι.... Αρκεί που βρίσκομαι εδώ... Μου αρκεί η τόση δυστυχία Δίπλα!.... Κατάθεση Ψυχής της Χριστίνας Μυτηλιναίου - Ιακωβίδου
Μας μυεί τελετουργικά να βγούμε από το σκοτάδι. Όχι δεν θα μας πάρει στα βάθη του ! Έχει φτιάξει τον κόσμο της και μας καλεί να συμπορευτούμε μαζί της "Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα. " Ν. Καζαντζάκης
Με μια συνεχή κλιμακωτή πορεία -κι ας μας σταυρώνουν κάθε μέρα- εις τα άνω με μια πρόοδο συνεχή, με τις περίτεχνες υφάνσεις των ιστών της, ώστε να διασταυρωθείς με τις ακτίνες του φωτός που ζεσταίνει και φέρνει χαρμόσυνα το μήνυμα της ελπίδας!
"ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΠΗΓΑΔΙΑ Σκοτεινά πηγάδια μέσα μας Ανοίγουν, Προσπαθώντας στα βάθη τους Να μας τραβήξουν… Προσπαθεί η ψυχή Να κρατηθεί, πονάει Από την πίεση που φέρνει Το σκοτάδι!... Ανάσα βαθιά , πόνος, Που φέρνει δάκρυ…. Βυθίζεται, πέφτει, προσπαθεί, Βοήθεια ζητάει!.... Κράτα ψυχή, Μην πέφτεις στα πηγάδια Της αβύσσου. Κοίτα ψηλά τον ουρανό, Τα φεγγερά αστέρια!. Τον ΄Ηλιο κοίτα, Που ζεσταίνει τις καρδιές Με χαμογέλιο Κι’ ελπίδα!!!.. "
ΤΡΕΧΑ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
Τρέχα ψυχή μου στα βουνά που ανθίζει η ανεμώνα.
τρέχα σε δάση ολόδροσα πυκνά.....
Τρέχα καρδιά μου εκεί,
που τ’ όνειρο πλανιέται εκεί,
που τ’ αϊδόνια κελαϊδούν
κι’ οι λεύκες ψιθυρίζουνε
αργόσυρτα της φύσης το τραγούδι!...
Τώρα που ξαναδιάβασα τα ποιήματα της Χριστίνας Μυτηλιναίου - Ιακωβίδου μου έφτιαξαν τη διάθεση όπως όταν την πρωτοδιάβασα.... μου αφήνει δε, μια αίσθηση να βγω έξω από την κατάθλιψη που με κρατά και να συναντήσω τη φύση ... και θα κλείσω με τους στίχους του Roberto Benigni όπως ξεκίνησα να διαβάζω την παρουσίασή μου εάν και όχι ολοκληρωμένη...
"Αυτούς που ονειρεύονται τους αναγνωρίζεις,
έχουν στα μάτια ένα πέπλο θλίψης.
Έχουν τη μελαγχολία αποκοιμισμένη στην άκρη των χειλιών,
έχουν το ύφος ανθρώπου που κάτι ψάχνει απελπισμένα.
Το ονείρεμα είναι κουραστικό, δεν είναι για τον καθένα.
Είναι για τους θαρραλέους όπως η θάλασσα και η αγάπη."
Roberto Benigni. Και αφιερωμένο επίσης το La Vita e bella
Γεννημένη η ποιήτρια την ημέρα των Αγίων Επιφανίων και της εύχομαι Χρόνια πολλά Φωτεινά και υφασμένα* περίτεχνα πάντα, με τα χρώματα της ψυχής της!
Αναμνηστική φωτογραφία από την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής τις 13/06/2015 "Κατάθεση ψυχής" της ποιήτριας εικαστικού Χριστίνας Μυτηλιναίου Ιακωβίδου πλαισιώνοντας το έργο της από αριστερά ο εκδότης του βιβλίου Δημήτριος Αρναούτης, η γράφων Πετρούλα Σίνη, η Αγιογράφος Μαριλένα Φωκά - Πετμεζά, η Χριστίνα Μυτηλιναίου - Ιακωβίδου, ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς, η ποιήτρια ηθοποιός φωτογράφος Αφροδίτη Δρακοπούλου - Σάρδη και ο εικαστικός και διοργανωτής της έκθεσης Γεώργιος Σάρδης
Η Ελληνική Ακαδημία Τέχνης και Πολιτισμού και οι Εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ της Μαίρης Γκαζιάνη, στις 8 Ιανουαρίου 2016, ημέρα Παρασκευή και ώρα 12 το μεσημέρι, στο ξενοδοχείο Χίλτον, στην αίθουσα ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ, στα πλαίσια του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ - Money Show Greece.
Για το βιβλίο και όλο το λογοτεχνικό έργο της συγγραφέως θα μιλήσει :
Σάντι Νικολαρέας- ιδρυτής της Ακαδημίας Τέχνης και Πολιτισμού, εικαστικός και συγγραφέας
Αφήγηση : Όλγα Μουργελα-ηθοποιός
Κριτικές για το βιβλίο :
Άννα Μητσοπούλου-συγγραφέας
Τελειώνοντας «Τα πλήκτρα της σιωπής» της Μαίρης Γκαζιάνη τολμώ να πω ότι ένιωσα περίεργα- δεν είναι πλεονασμός αυτό- και πολύ όμορφα. Όλες οι αισθήσεις μου ήταν στο ζενίθ, κάτι που σπάνια νιώθω τον τελευταίο καιρό. Μα όταν το νιώσω καταλαβαίνω ότι άξιζε ο χρόνος που αφιέρωσα διαβάζοντας το. Ταξίδεψα νοερά στον κόσμο της μουσικής με τα πλήκτρα του πιάνου ζωντανά να με συνοδεύουν, νιώθοντας το απόλυτο πάθος των πρωταγωνιστών. Η ιστορία μου θύμιζε σκηνές όπερας και εγώ θεατής παρακολουθούσα με αγωνία όσα διαδραματίζονταν μπροστά μου. Δεν ξέρω πως να χαρακτηρίσω την γραφή της, αλλά είμαι σίγουρη ότι είναι μοναδική! Η ποίηση υπάρχει διάχυτη παντού και κάνει όλο το έργο ξεχωριστό! Η συγγραφέας κατάφερε με επιτυχία να με αποπλανήσει...
Ελευθερία Μεταξά-συγγραφέας
Όταν γνώρισα την Μαίρη Γκαζιάνη, μου έκανε εντύπωση η ευαισθησία και η γλυκύτητα που εκπέμπει. Όταν διάβασα το βιβλίο της, αναγνώρισα αυτή την ευαισθησία και την γλυκύτητα και στη γραφή της. Η γλώσσα της, καθαρά ποιητική, αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη και τον ταξιδεύει σε μια ερωτική ιστορία με δύο ήρωες γοητευτικούς, την Αλέξια και τον Νικολάι. Αυτό που κυριαρχεί μέσα στο βιβλίο είναι η μουσική, έτσι όπως αναδύεται μέσα απ' τις νότες του πιάνου που παίζει ο Νικολάι. Διαβάζοντας το βιβλίο είναι σαν να ακούς αυτή τη μουσική, που σε παρασύρει στην ιστορία της Μαίρης και σε κάνει κοινωνό της αγάπης, του πόνου, της τρυφερότητας, της αγωνίας για την έκβαση του έρωτα. Ένα κρεσέντο συναισθημάτων, που αξίζει να το νιώσουν όλοι, διαβάζοντας αυτό το βιβλίο. Μαίρη μου, σ' ευχαριστώ γι' αυτό το αισθαντικό ταξίδι που μου χάρισε η πένα σου!
Άννα Λαγογιάννη-αναγνώστρια
Η ΓΡΑΦΗ ΣΟΥ ΜΕ ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΣΕ ΜΕΡΗ ΜΑΚΡΙΝΑ Κ ΣΕ ΠΑΘΗ ΦΛΟΓΕΡΑ Κ ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ! ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ! ΑΥΤΟ ΘΑ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΠΟΛΛΑ
Γιώτα Τσερτεκίδου-ποιήτρια
τελείωσα το βιβλίο σε ευχαριστώ για το ταξίδι Μαίρη μου... κλαίω κλαίω κλαίω...και νιώθω υπερηφάνεια που θα το παρουσιάσω...ανάμικτα συναισθήματα... Περιττό να σου πω πως όλο το βράδυ θα είμαι στο ταξίδι των πρωταγωνιστών...
Eleni Lenio-αναγνώστρια
Υπεροχο το βιβλιο..μολις το παρελαβα..το αρχισα με λαχταρα...το διαισθανθηκα πως θαναι..υπεροχο..καταρχην απο τον τιτλο κι το εξωφυλλο...κι στη συνεχεια...ο τροπος..κι χρωματισμος..της γραφης.....σ'ευχαριστω..για το ομορφο ταξυδι..Μαιρη μου..νασαι παντα καλα..κι να εμπνεεσαι..να γραφεις..να σε απολαυβανουμε..κι εμεις
Πετρούλα Σίνη Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων της Ελληνικής Ακαδημίας Τέχνης και Πολιτισμού διαβάστε το άρθρο :
Η κυρία στεκόταν όρθια έξω από έναν μεγάλο φούρνο στην Κηφισιά. Ήταν ντυμένη απλά αλλά καλόγουστα και φαινόταν σαν να περίμενε κάποιον. Προσπερνώντας, την άκουσα να μου ψιθυρίζει: «Συγγνώμη, πεινάμε». Σταμάτησα κατάπληκτη, βέβαιη πως δεν είχα ακούσει καλά. Όμως η κυρία, με χαμηλωμένο βλέμμα, επανέλαβε τη φράση. Μπήκα βιαστικά στον φούρνο, αγόρασα, έκανα ψιλά και, φεύγοντας, της έβαλα στο χέρι ένα μικρό χαρτονόμισμα. Δεν μου πήγε να δώσω κέρμα. Πρόσεξα το χέρι. Ήταν περιποιημένο. Το ψιθυριστό «ευχαριστώ» της σχεδόν, δεν ακούστηκε. Το συναπάντημά μου μαζί της ήρθε σαν γροθιά που εκτοξεύτηκε στο στομάχι μου. Σίγουρα κάθε φτώχεια είναι οδυνηρή, αλλά η φτώχεια του νεόπτωχου αξιοπρεπούς αστού, είναι πιο σκληρή. Δεν έχει μάθει την ένδεια, ζούσε μια καλή ζωή, και ξαφνικά τα έχασε όλα. Ο άλλος, που ζει χρόνια στη φτώχεια, έχει επινοήσει μια ζωή τώρα στρατηγικές και άμυνες τις οποίες ο νεόπτωχος δεν υποψιάζεται καν. Ξαφνικά ο νους μου πήγε πολλά χρόνια πίσω. Στο τέλος της φοιτητικής μου ζωής όπου σαν εργαζόμενη φοιτήτρια είχα συνεργαστεί σε μια διαφήμιση και είχα κερδίσει κάποια λεφτά ικανά να μου επιτρέψουν να αγοράσω μεταξύ άλλων κι ένα καμηλό παλτό. Τη χρονιά εκείνη ο πατέρας είχε μια ατυχία και λίγο αργότερα όλη η οικογένεια βρέθηκε μέσα σε μία οικονομική δυσπραγία με αποτέλεσμα να πρέπει πάραυτα να κερδίσω τα προς το ζειν. Όχι μόνο για μένα αλλά και για να βοηθήσω κάπως και τους δικούς μου. Πέρασα δύσκολα εκείνο τον χειμώνα κρυώναμε τα βράδια θυμάμαι και συχνά κοιμόμασταν σχεδόν νηστικοί. Χτυπούσα παντού πόρτες για δουλειά. Έκανα τα πάντα για να επιζήσω: μεταφράσεις, μαθήματα, κείμενα, αλληλογραφία, δακτυλογραφήσεις. Θυμάμαι τι ζημιά μου είχε κάνει το καμηλό παλτό. «Μα, τι ανάγκη έχεις εσύ;» ο ένας, «Α, θα παίρνεις ακριβά!» ο άλλος, «για να φοράς καμηλό παλτό δεν έχεις ανάγκη εσύ από δουλειά» ο πάρα πέρα. Μέχρι που το χειμώνα εκείνο τρίφτηκε το παλτό, πάλιωσε από τα πολλά τα πήγαινε έλα, κι ησύχασα! Μαζί με όσα ξεπουλήσαμε τότε -χαλιά, σερβίτσια, κοσμήματα- έφυγε κι αυτό! Λες κι ήταν κατάρα επάνω μου. Στην επόμενη συνέντευξη έσκασα μύτη με το φοιτητικό μου ημίπαλτο. Μια βδομάδα αργότερα έπιασα την πρώτη μου δουλειά. Επιλέχθηκαν 12 ανάμεσα σε 120. Πριν ίσως και να έφταιγε το καμηλό παλτό! Προσέξτε, λοιπόν: - Η νέα φτώχεια φοράει συχνά ... «καμηλό παλτό». Και ξεγελάει. Αφήστε που κρύβεται γιατί ντρέπεται - δεν έχει το θάρρος της ανάγκης της. Αναζητήστε την εκεί που δεν την περιμένετε. Δεν ζητιανεύει στις γωνίες, ούτε επαιτεί φανερά. Ψάχνοντας όμως εύκολα θα μάθετε για την οικογένεια του απολυμένου πενηντάρη πρώην στελέχους που στερείται, που κρυώνει γιατί δεν μπορεί να πληρώσει θέρμανση, που δεν έχει για το χαράτσι και κινδυνεύει να μείνει χωρίς ρεύμα. Κι αν μπορείτε, βοηθήστε. Διακριτικά ... ---
πηγή: xeimwniatikhliakada.wordpress.com
