Πέμπτη 27 Μαρτίου 2014

Πόλυ Χατζημανωλάκη Van Gogh, Ημιτελής Άγγελος κατά Rembrandt


Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

Van Gogh, Ημιτελής Άγγελος κατά Rembrandt



Είχε έλθει το πλήρωμα του χρόνου και τον κάλεσαν από εκεί που είχε καταφύγει προ αμνημονεύτων χρόνων, ένα πηγάδι όπου έπλαθε μικρά πήλινα πουλιά και ο Παντοδύναμος να τους φυσά πνοή και πετούσαν. Εργαζόταν κυρίως με την αφή - είχε με τον καιρό τυφλωθεί από το σκοτάδι και την προσήλωση - λάσπη κολλημένη στα δάχτυλα, ξερή και μπορούσε να δίνει με το χέρι του το σχήμα εκείνο της ατράκτου στο πετούμενο, το τέλειο που το μόνο που χρειαζόταν μετά ήταν η ελαφράδα, ο αέρας που γεμίζει τα λεπτά οστά και προκαλεί μια αραίωση στην υφή του σώματος. Εκείνος δεν πετούσε, τυφλός, πού να πάει τόσο χρόνια το είχε ξεχάσει το αγγελικό προνόμιο.
Σήμερα είναι η μέρα, του είπαν. Του έβαλαν στα χέρια τον κρίνο, τον πιο ανθεκτικό, αυτόν που φυτρώνει στη Νότια Αφρική. Κατάμαυρη κάλα έως μωβ, εκείνος βέβαια δεν μπορούσε να δει και από την ταραχή του τον έπιασε ένα τραύλισμα … Τερι ρι ρέμ - Τεριρέμ και κρατούσε σφιχτά ένα πήλινο ομοίωμα μέχρι που έσπασε. Του είπαν ότι εκείνη ήταν μια κοπέλα από την Παλαιστίνη, στα στρατόπεδα των προσφύγων, είχε χάσει δυο αδέλφια στους βομβαρδισμούς, ζούσαν και οι δυο της γονείς όμως, ανήμποροι να τους φροντίζει. Φόρεσε τη στολή του, είχε και σειρήτια και όμορφες επωμίδες. Στρατιωτικός Άγγελος είσαι, μην κοιτάς που έχεις ασκητέψει.
Θα κάνω ό, τι μπορώ είπε. Θα θυμηθώ τις εποχές των πτήσεων. Θα κλείσω τα μάτια, θα με οδηγήσει η σκέψη. Από πνεύμα είμαστε όλοι, δεν είμαστε;
Το ξέρω πως η Πνοή που τώρα εκπροσωπώ δεν είναι αυτή που θα κάνει το θαύμα. Είναι η άλλη, η ακατανίκητη δύναμη που έχει εντός της η Μαριάμ. Σε αυτήν θα της πω να προσφύγει. Να μην απελπίζεται. Και εγώ θα είμαι το ζωντανό παράδειγμα. Τυφλός. Ατελής. Ημιτελής. Δημιουργός ομοιωμάτων φτερωτών πουλιών που τερετίζουν. Θα συντηρήσω ωστόσο, αφού πρέπει, την πρόληψη της Θείας Δίκης, για να ενισχύσω την οργή της, την απόφαση να μην εγκαταλείψει. Να μην απελπιστεί. Όπως γίνεται τόσες φορές στις εξεγέρσεις, που κάποιοι διαδίδουν ότι μια ισχυρότερη δύναμη έχει ταχθεί με το μέρος τους, στα μετόπισθεν και υποστηρίζει κρυφά.
Απαραίτητο. Χαίρομαι που με διαλέξατε. Ευλογημένος εγώ από τους αγγέλους.

Πόλυ Χατζημανωλάκη
Μάρτιος 2014

Τετάρτη 26 Μαρτίου 2014

Κωνσταντίνος Κομιανός, 25η Μαρτίου 1821


Konstantinos Komianos
25/3/2014
25η Μαρτίου 1821


Μιάν ασπαθιά υπερήφανη
να μετατρέψω σέ ζωή που δεν υπήρξε
Στο σκοτάδι ανάσαινα
μυριάδες χρόνια μπαλωμένος

Με του κουράγιου την κλωστή
βαλάντωνα τη δίκορφη σκισιά
σάν απόστημα που δέν εγένει
της πρέπουσας οργής του

Ο ταραγμένος του αφρός
που τρόμαζε τους μαλθακούς
όσων διασπάθισε η ραστώνη
όπου αδιάφοροι ερθήκαν
ανάσαινε συνεκτικός κι αψύς
με της ανάλωσής μου το θυμό

Κι εγώ, την σύνταξή μου να συνδράμω
ευθυτενής κι αμάλγαμ’ ατσαλένιο
διάρρηξα στου δόλου την απάθεια

Nα ορθοποδήσω μέ πυγμή
της έντασης τον πόθο
και να σαλέψω τον εμπύρετο
της αλλαγής βωμό

Στη σύννομη των ομοθρήσκων μου
αγέλη ζωντανός το πόδι να πατήσω 
της ύβρης το θυμίαμα ν’ αφήσω
γι’ άλλους αλλόθρησκ’ ασεβείς

Και σάν το ικμάδι της ψυχής μου καταθέσω 
να διαλαλήσω ημιθανής!


© Κων/νος Κομιανός
Σημ. Επειδή οι καιροί είναι παράξενοι και γιά να μήν στοχοποιηθώ ως εθνικιστής ή ενάντιος του δικαιώματος της ανεξιθρησκίας, σπεύδω να αποσαφηνίσω πώς το ποίημα μπαίνει στο πετσί του ‘Ελληνα επαναστάτη εκείνης της εποχής που επιθυμούσε διακαώς ν' αποτινάξει από πάνω του ένα μακραίωνο και βάναυσο ζυγό υποτέλειας. Απλά και ξάστερα, όσο ξάστερο είναι το δίκιο.

Ηλίας Μάρκος Ματωμένος λυγμός...


Ηλίας Μάρκος
 26/3/2014
Ματωμένος λυγμός
τα τόσα κλικ
υψηλής ανάλυσης
με προσπερνάνε
τόσες και τόσες φωτογραφίες
δαχτυλικά αποτυπώματα
ηλικία ύψος βάρος
ποινικό μητρώο
τίτλοι σπουδών
προϋπηρεσία
αρτιμέλεια
μετανάστης εντός
απαλλαγή στο στρατό
βουνό που έχω στο στήθος μου
στον πυρετό μου
κι η σαγήνη της μικρής πατρίδας
σε κάθε μου κίνηση
σε κάθε παράξενο βήμα
εξόριστος.

Ηλίας Μάρκος

Φωτογραφία: Η.Μ

Βαγγέλης Φίλος Ε, συ! (3)




Ε, συ! (3)


Ε, συ ποιητή!
άσε το κύμα 
μέσα σου ν΄αφρίζει,
με τη γαλήνη 
της σοφίας σου
γράψε,
με την ηρεμία 
της πιο βαθιάς
απελπισίας. 
Ξέρεις:
ό,τι κοντά, στο μέλλον σου,
το είπες.
Μίλα για τον καιρό
των άλλων, των αγέννητων,
στείλε εκεί της λύρας σου 
τους ήχους.
Κράτα εδώ 
την αντήχηση του πηγαδιού 
και την κραυγή σου κράτα.
Το μέλλον συντίθεται 
από τα θραύσματα 
του παρελθόντος,
φύσα τη σκόνη, 
ξέπλυνε τη σκουριά,
κράτα τη λύπη,
ψάξε τη χαρά,
θέλει κοσκίνισμα η άμμος 
να χρυσίσει.


Ε, συ ποιητή,
είσαι το ευλογημένο φίλτρο,
άστ' τα δαιμόνια μέσα σου
να πριονίζουν,
φύτεψε εσύ τα δέντρα 
των επόμενων.
Τις λέξεις πιο πολύ
από τα μάτια σου
να τις προσέχεις,
πάνω απ'τον έρωτά σου, 
πάνω απ΄την πρόσκαιρη 
την ύπαρξή σου 
να τις έχεις, 
αυτές συνθέτουν 
την αθανασία. 

Ε, συ ποιητή 
πάρε το μαύρο 
του εφήμερου θανάτου,
κάνε τους στίχους σου 
λευκές ρωγμές του, 
κάνε το ποίημα σου ελπίδα.

Βαγγέλης Φίλος

Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014

Στέλλα Δούμου - Γραφάκου, Ώστε κοιμήθηκες στη στάχτη και ξύπνησες καρπός?


Στέλλα Δούμου
24 Μαρτίου
Ώστε κοιμήθηκες στη στάχτη και ξύπνησες καρπός?
Μη μου το λες!
Αδάμ είπαμε σε λένε?
Δεν έρχεσαι στην παρέα μας? Παίζουμε ‘’Φιδάκι’’.
Εγώ, ο Φίδης και κάτι νάνοι.
Με λένε Εύα.
Τους έπιασαν τρεις μέρες αργότερα.
(Τους τρεις δηλαδή, Οι νάνοι πρόφτασαν κι έγιναν καπνός.)
Για λαθρεμπόριο μήλων και άλλων εδώδιμων
όσο και αποικιακών.
Τιμωρήθηκαν με την εσχάτη των ποινών.
Με Πτώση.
Η Εύα ντι Χέβεν με πτώση της μήτρας
Ο Φίδης Γκαστόν με πτώση των άκρων
Και ο Αδάμ μπεν Αδωνάι με πτώση του αμφιβληστροειδούς.
Εκτοτε κοιμούνται μαζί και ο ένας τρώει τις σάρκες του άλλου.
Οι μηλιές σάπισαν όλες από μαρασμό.
Οσοι επωφελήθηκαν, επωφελήθηκαν.
Οι υπόλοιποι συνέχισαν την ζωή τους ανίδεοι.
(Οι νάνοι ακούστηκε πως δραστηριοποιήθηκαν
στο λαθρεμπόριο διαμαντιών, έχοντας για βιτρίνα μια άχρηστη βεζυροπούλα.)



Πλάτων Φαίδρος


Φαίδρος Πλάτων
Στο Φαίδρο ο Πλάτωνας φιλοσοφεί πάνω στον έρωτα και το λόγο. Το περιεχόμενο, η δομή και τα δρώμενα του διαλόγου αναφέρονται στα δύο θέματα του, με βάση μια προβληματική για τη σχέση μεταξύ των τελευταίων, ως λόγο για τον έρωτα. Ο Φαίδρος επικοινωνεί στο Σωκρά­τη τη γοητεία που του ασκεί ο γραπτός λόγος τον οποίο του έχει... Διαβάστε το στο λίνκ που ακολουθεί : 

Θανάσης Σεκλιζιώτης Σονέτο LI απ' τη ποιητική συλλογή "τα 51 σονέτα μου"



Σεκλιζιώτης Θ.Καραθύμιος
24/3/2014



Σονέτο LI

(δεν θυμάμαι το χρώμα των ματιών σου...)

Δεν θυμάμαι το χρώμα των ματιών σου
κι ούτε το σχήμα των χειλιών θυμάμαι,
μα ξέρω για σένα, πως πάντα θα 'μαι
γλυκός αχός στα βάθη των αυτιών σου.

Δεν θυμάμαι τη γεύση των βυζιών σου,
εγώ κι ο νους μου αντάμα μεθάμε,
και στη τέρψη του κορμιού σου κεντάμε,
της λήθης ξόμπλι, μπλε των τοπαζιών σου

δεν θέλω να σ' έχω μόνο σα μνήμη,
κρυφή λαχτάρα που αχνά διαβαίνεις
δεν θέλω να 'σαι για μένα σελίδα

ενός βιβλίου της ζωής μου φήμη,
εγώ ποθώ μικρή σπίθα κρυμμένης
φωτιάς που θ' ανάψει, κρυφή ελπίδα...
Θανάσης Σεκλιζιώτης
απ' τη ποιητική συλλογή  
"τα 51 σονέτα μου"

Στη φωτογραφία η Σαμοθράκη όπως φαίνεται απ' τη Πλάκα της Λήμνου!