Παρουσίαση του βιβλίου "Ο άνθρωπος που πούλαγε όνειρα για να ζήσει" του Αλέξη Β. Σταυράτη από τον Νίκο Χρυσό, συγγραφέα, την Μίνα Ξηρογιάννη, ποιήτρια-θεατρολόγο, και τον συγγραφέα.
Tην Παρασκευή 19 Ιουνίου 2015 στις 20:30 στο Poems & Crimes των Εκδόσεων Γαβριηλίδης (Αγίας Ειρήνης 17, Αθήνα)
https://www.facebook.com/events/1031031250243443/
 |
| ο άνθρωπος που πούλαγε όνειρα για να ζήσει συγγραφέας : Σταυράτης Αλέξης Β. σειρά: Ελληνική πεζογραφία σελ. 205 - 1η έκδοση Μυθιστόρημα 2014 ISBN: 978-960-576-233-9 |
Όταν καμιά φορά η ομίχλη σκεπάζει τις ψυχές των ανθρώπων, τότε αυτοί δεν λειτουργούν σαν άνθρωποι. Χρειάζονται κάτι, ένα όνειρο που θα τους κρατήσει ζωντανούς, γιατί τα όνειρα είναι εκείνα που δίνουν νόημα στη ζωή μας. Ένας άνθρωπος, λοιπόν, που δε είχε πλέον κουράγιο να πάει τη ζωή του παραπέρα, αποφάσισε να νεκρώσει όλα τα όνειρα του. Αλλά, σαν τελευταία πράξη λύτρωσης, θέλησε να τα δώσει σε άλλους, άγνωστους, ανθρώπους. Όχι χωρίς οδύνη, όχι χωρίς συνέπειες.
Ο καθρέφτης. [Απόσπασμα από ''Ο άνθρωπος που πούλαγε όνειρα για να ζήσει''].
δημοσιεύθηκε από τον Αλέξη Σταυράτη τις 20 Νοεμβρίου 2014
75. Όπως περνούσε μπροστά από τον καθρέφτη του διαδρόμου, σταμάτησε για μια στιγμή. Είδε ένα πρόσωπο να τον κοιτάζει. Ποιος ήταν αυτός. Κουρασμένο βλέμμα, κάποιες βιαστικές ρυτίδες, δύο αυλακιές, στα μάγουλα από μία. Γκρίζα μαλλιά κι ένα πικρό χαμόγελο να συντονίζει τη θλίψη του προσώπου. Ποιος ήταν;
«Ποιος είσαι;»
«Δε με γνωρίζεις. Δε θέλεις να με γνωρίσεις», μίλησε ο καθρέφτης.
«Γιατί;» είπε σιγά ο Κ.
«Γιατί…» και δε συνέχισε.
«Είσαι ο χρόνος; Η στιγμή που χώρεσε μια ζωή;»
«Η αλήθεια».
«Ποια;»
«Αυτό που δε γίνεται λήθη».
«Τι δεν ξεχνιέται;» ρώτησε ο Κ.
«Ό,τι θα ήθελες να υπάρχει».
«Μόνο τα καλά, λένε», ο Κ.
«Όχι εσύ. Εσύ αγαπάς τη νύχτα και τη μέρα, τον ουρανό και τη γη. Τον ήλιο και τη θάλασσα, τη βροχή και το βουνό. Τα σκυλιά και τα βιβλία. Τον άνεμο και τα δέντρα, τις πέτρες και τα λουλούδια. Τα ποτάμια και τ’ αυτοκίνητα. Το χαμόγελο της γυναίκας και το τσιγάρο στα χείλη της. Τη μπάλα και το γάλα…»
«Όχι το γάλα».
«Έστω. Τώρα. Αλλά κάποτε είχες μόνο αυτό».
«Ναι. Τις καλοκαιρινές νύχτες με τα πρόβατα», επιβεβαίωσε ο Κ.
«Αλήθεια είναι αυτό που δε θέλεις πια, αλλά δε γίνεται να ξεχαστεί».
«Δεν είμαι σίγουρος πλέον», είπε ο Κ. ήσυχα.
«Γιατί ζητάς ένα όνομα και κάποτε το βρήκες».
«Και δεν αλλάζει το όνομα;» ρώτησε με αγωνία ο Κ.
«Πεθαίνεις. Πρώτα θα πεθάνεις από το λόγο της απουσίας. Για ν’ αναστηθείς πρέπει να φωνάξουν το όνομά σου μέσα στον τάφο».
«Λένε πως μόνο ο Λάζαρος τα κατάφερε».
«Να σε φωνάξει ένας θεός με το όνομά σου. Να σου πει ‘‘Εγώ είμαι η αλήθεια και η ζωή σου’’».
Ύστερα ο καθρέφτης σώπασε. Ο Κ. έτριψε τα μάτια του. Ο συνομιλητής είχε εξαφανιστεί κι εκεί έβλεπε μόνο το τσακισμένο πρόσωπό του.
Όχι πως δεν ήξερε ποια ήταν η αλήθεια του.
Αλέξης Σταυράτης
δημοσιεύθηκε από τον Αλέξη Σταυράτη τις 20 Νοεμβρίου 2014
75. Όπως περνούσε μπροστά από τον καθρέφτη του διαδρόμου, σταμάτησε για μια στιγμή. Είδε ένα πρόσωπο να τον κοιτάζει. Ποιος ήταν αυτός. Κουρασμένο βλέμμα, κάποιες βιαστικές ρυτίδες, δύο αυλακιές, στα μάγουλα από μία. Γκρίζα μαλλιά κι ένα πικρό χαμόγελο να συντονίζει τη θλίψη του προσώπου. Ποιος ήταν;
«Ποιος είσαι;»
«Δε με γνωρίζεις. Δε θέλεις να με γνωρίσεις», μίλησε ο καθρέφτης.
«Γιατί;» είπε σιγά ο Κ.
«Γιατί…» και δε συνέχισε.
«Είσαι ο χρόνος; Η στιγμή που χώρεσε μια ζωή;»
«Η αλήθεια».
«Ποια;»
«Αυτό που δε γίνεται λήθη».
«Τι δεν ξεχνιέται;» ρώτησε ο Κ.
«Ό,τι θα ήθελες να υπάρχει».
«Μόνο τα καλά, λένε», ο Κ.
«Όχι εσύ. Εσύ αγαπάς τη νύχτα και τη μέρα, τον ουρανό και τη γη. Τον ήλιο και τη θάλασσα, τη βροχή και το βουνό. Τα σκυλιά και τα βιβλία. Τον άνεμο και τα δέντρα, τις πέτρες και τα λουλούδια. Τα ποτάμια και τ’ αυτοκίνητα. Το χαμόγελο της γυναίκας και το τσιγάρο στα χείλη της. Τη μπάλα και το γάλα…»
«Όχι το γάλα».
«Έστω. Τώρα. Αλλά κάποτε είχες μόνο αυτό».
«Ναι. Τις καλοκαιρινές νύχτες με τα πρόβατα», επιβεβαίωσε ο Κ.
«Αλήθεια είναι αυτό που δε θέλεις πια, αλλά δε γίνεται να ξεχαστεί».
«Δεν είμαι σίγουρος πλέον», είπε ο Κ. ήσυχα.
«Γιατί ζητάς ένα όνομα και κάποτε το βρήκες».
«Και δεν αλλάζει το όνομα;» ρώτησε με αγωνία ο Κ.
«Πεθαίνεις. Πρώτα θα πεθάνεις από το λόγο της απουσίας. Για ν’ αναστηθείς πρέπει να φωνάξουν το όνομά σου μέσα στον τάφο».
«Λένε πως μόνο ο Λάζαρος τα κατάφερε».
«Να σε φωνάξει ένας θεός με το όνομά σου. Να σου πει ‘‘Εγώ είμαι η αλήθεια και η ζωή σου’’».
Ύστερα ο καθρέφτης σώπασε. Ο Κ. έτριψε τα μάτια του. Ο συνομιλητής είχε εξαφανιστεί κι εκεί έβλεπε μόνο το τσακισμένο πρόσωπό του.
Όχι πως δεν ήξερε ποια ήταν η αλήθεια του.
Αλέξης Σταυράτης
 |
| Σταυράτης, Αλέξης Β. |
Ο Αλέξης Β. Σταυράτης γεννήθηκε στη Θεσπρωτία το 1952. Έζησε αρκετά χρόνια στην Κέρκυρα, όπου εργάστηκε στη μέση εκπαίδευση. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2014) Ο άνθρωπος που πούλαγε όνειρα για να ζήσει, Γαβριηλίδης
(2013) Το μοιρολόϊ της άνοιξης, Γαβριηλίδης
(2009) Το Ευαγγέλιο της Ιωάννας, Γαβριηλίδης
(2007) Ο έρωτας και ο σταυρός, Γαβριηλίδης
(2005) Σαλώμη, Γαβριηλίδης
(2001) Ο κλ[ω]νισμένος Θεός, Ελληνικά Γράμματα
(1995) Βένθει κραδίης, Απόστροφος
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2014) Ιστορίες βιβλίων, Εκδόσεις Καστανιώτη
Πηγές :
http://www.gavrielidesbooks.gr/showtitle.aspx?vid=1883
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου