Διονύσης Μαρίνος
4 Ιουλίου
Έρχονται τα μεσημέρια και μ' εκδικούνται. Γυναίκες με κιρσούς και δάχτυλα βάσανα τραγουδούν στα μπαλκόνια. Φρύγανα μάτια επιπλέουν στους καθρέφτες. Σκυλιά γαβγίζουν με ευλάβεια. Κι o άνεμος στο μπαλκόνι, το ελεγείο της σιωπής μου. Έρχονται τα μεσημέρια και μ' εκδικούνται. Διαλαλούν το βράδυ που φυτρώνει σε κάτι βήματα πτώσης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου