Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2014

Γιώργος Δουατζής, Προς δέκα επιστολή



«Προς δέκα επιστολή», ονομάζεται το  βιβλίο του Γιώργου Δουατζή,  από τις εκδόσεις «Μίλητος». Τα σχέδια και η ζωγραφική είναι του Μιχάλη Αμάραντου.

 Στον πρόλογο του βιβλίου ο Μάνος Στεφανίδης γράφει: «Ο Γ. Δουατζής συνθέτει μια σειρά επιστολιμαίων "προσωπογραφιών", έναν κύκλο ανεπίδοτων γραμμάτων που μπορούν να έχουν παραλήπτη οποιονδήποτε από μας. Τον οποιοδήποτε; Όχι αναγκαστικά. Ο Δουατζής επιμένει στους νέους, στον καινούριο κόσμο που έρχεται ακάθεκτος και προς αυτούς κυρίως απευθύνεται. Τα γράμματά του, αν και δοκιμιακής υφής κατά βάθος, έχουν την αμεσότητα του καθημερινού λόγου, την ποιητική διάθεση της εξομολόγησης, αραιά, τέλος το απρόβλεπτο του παραληρήματος. Πρόκειται για ένα συγκρατημένο μεν λόγο, που όμως θέλει συνειδητά να αποσυναρμολογηθεί, "να σπάσει", μήπως και έτσι διεκδικήσει κάποια ψήγματα αλήθειας».

Πηγή
http://www.rizospastis.gr/story.do?id=1054210&publDate=1/12/2001





Προς δέκα επιστολή

Γιώργος Δουατζής
εικονογράφηση: Μιχάλης Αμάραντος

Μίλητος, 2001
61 σελ.
ISBN 960-8460-19-0, ISBN-13 978-960-8460-19-5, [Κυκλοφορεί]
Ζωγραφική, Ελληνική [DDC: 750.495]
Νεοελληνική λογοτεχνία [DDC: 889]







Δουατζής, Γιώργος

Ο Γιώργος Δουατζής γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 1948. Σπούδασε οικονομία στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή της Θεσσαλονίκης και Κοινωνιολογία στο 8ο Πανεπιστήμιο στο Παρίσι. Δημοσιογράφος από το 1974 εργάστηκε σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, ως ρεπόρτερ, αρθρογράφος, πολιτικός αναλυτής, διευθυντής. Πρώτη του εμφάνιση το 1971 στην Ποιητική Ανθολογία της Νέας Ελληνικής Γενιάς των εκδόσεων "Άγκυρα". Δεύτερη εμφάνιση, η παράσταση χοροδράματος, βασισμένη στο ποίημά του "Αντικρουόμενα σύμβολα και πορεία στο φως" τον Μάιο 1973 σε μουσική Γ. Τσαγκάρη και χορογραφία Έλλης Παρασκευά. Έργα του:
1. "Γραφτά", 1976, Ποίηση
2. "Τοπική αυτοδιοίκηση", 1986, δοκίμιο, Εξάντας
3. "Τα μικρά", 1996, Ποίηση, Κάκτος
4. "Απάνθισμα Τάσου Λειβαδίτη", 1997, ανθολόγηση, Κέδρος
5. "Προς δέκα επιστολή", 2001, Ποίηση, Μίλητος
6. "Προς δέκα επιστολή - Τα Ανεπίδοτα", 2003, Ποίηση, Εξάντας
7. "Σπονδές", 2004, Ποίηση, Εξάντας
8. "Τα μικρά β'", 2004, Ποίηση, Εξάντας
9. "Τα κόκκινα παπούτσια", 2004, Ποίηση, Εξάντας
10. "Το κουμπί", 2004, μονόπρακτο, Εξάντας
11. "Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη", 2008, μυθιστόρημα, Λιβάνης
12. "Περί δημοσιογραφίας", 2010, δοκίμιο, Πεδίο
13. "Φωτοποιήματα", 2010, Ποίηση - φωτογραφία, Καπόν
14. "Πατρίδα των καιρών", 2010, Ποίηση, Καπόν
15. "Το κουμπί", έκδοση αναθεωρημένη" 2011, Ιωνικό Κέντρο
16. "Το σπασμένο παιχνίδι", Κώστας Αξελός, 2011, Καπόν
17. "Σχεδίες", 2012, Ποίηση, Καπόν
18. "Γιάννης Δάλλας, Να βγω από μένα", 2013, Καπόν
Συλλογικά
1. "Περί σχεδίου ο λόγος", 2006, Κάκτος
2. "Συνομιλία με το νυχτερινό επισκέπτη", 2008, Κέδρος
Φωτογραφίες του έχουν εκτεθεί στις γκαλερί της Αθήνας "Εικαστικός κύκλος" (συλλογική) το 2007 και "Αγκάθι" (ατομική) το 2008.



Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2014) Η άλλη λέξη, Γαβριηλίδης
(2013) Τα 99 μικρά, Vakxikon.gr
(2013) Τα 99 μικρά, Vakxikon.gr
(2012) Σχεδίες, Καπόν
(2012) Τα κόκκινα παπούτσια, Vakxikon.gr
(2010) Πατρίδα των καιρών, Καπόν
(2010) Περί δημοσιογραφίας, Πεδίο
(2008) Μη φεύγετε, κύριε Ευχέτη, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(2004) Προς δέκα επιστολή. Τα ανεπίδοτα, Εξάντας
(2004) Σπονδές, Εξάντας
(2004) Τα κόκκινα παπούτσια, Εξάντας
(2004) Τα μικρά β΄, Εξάντας
(2004) Το κουμπί, Εξάντας
(2002) Προς δέκα επιστολή. Τα ανεπίδοτα, Κάκτος
(2001) Προς δέκα επιστολή, Μίλητος
(1996) Τα μικρά, Κάκτος
(1986) Τοπική αυτοδιοίκηση, Εξάντας

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2014) 5 οικουμενικοί Έλληνες στοχαστές, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
(2013) Γιάννης Δάλλας: Να βγω από μένα..., Καπόν
(2013) Πρακτικά τριακοστού δεύτερου Συμποσίου Ποίησης: Ποίηση και όνειρο, Μανδραγόρας
(2011) Το σπασμένο παιχνίδι, Καπόν
(2010) Φωτοποιήματα, Καπόν [κείμενα, φωτογράφιση]
(2008) Τάσος Λειβαδίτης, Κέδρος [επιμέλεια, κείμενα]
(2006) Περί σχεδίου ο λόγος, Κάκτος

Λοιποί τίτλοι
(2006) Λειβαδίτης, Τάσος, 1922-1988, Απάνθισμα, Κέδρος [ανθολόγηση]



Κριτικογραφία
Η άλλη λέξη μου… [Γιώργος Δουατζής, Η άλλη λέξη], "Το Ποντίκι", 15.5.2014Κονσέρτο για σιωπή [Γιάννης Π. Σμυρλής, Κονσέρτο για σιωπή], www.vakxikon.gr, Νοέμβριος 2013Κατά χρόνον ευαγγέλιο [Γιώργος Χ. Στεργιόπουλος, Κατά χρόνον ευαγγέλιο], www.vakxikon.gr, τχ. 22, Ιούλιος 2013Η Ποίηση στο έργο του, "Εφημερίδα των Συντακτών", 29.6.2013Τάσος Λειβαδίτης: Ταύτιση έργου και ζωής., www.poeticanet.gr, τχ. 18, Απρίλιος 2013Το Στοίχημα των Ανθρώπων - Ανάγνωση του Μιχάλη Σπέγγου [Μιχάλης Σπέγγος, Το στοίχημα των ανθρώπων], www.vakxikon.gr, τχ. 15, Σεπτέμβριος-Νοέμβριος 2011Αφύλακτη διάβαση [Άγγελος Αντωνόπουλος, Αφύλακτη διάβαση], www.vakxikon.gr, τχ. 14, Ιούνιος - Αύγουστος 2011Στην άκρη του ονείρου [Γιάννης Η. Παππάς, Στην άκρη του ονείρου], www.diapolitismos.net, 11.11.2008

http://www.biblionet.gr/author/15408/%CE%93%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82_%CE%94%CE%BF%CF%85%CE%B1%CF%84%CE%B6%CE%AE%CF%82




Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2014

Αλέξης Κυριτσόπουλος, Βεγγαλικά «Αν διάβαζα... ποιητές της γενιάς του '30»






«Αν διάβαζα... ποιητές της γενιάς του '30»
Σάββατο 20/09/2014, 12:00
ΠΩΛΗΤΗΡΙΟ-ΚΤΗΡΙΟ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ Ν.Χ''ΚΥΡΙΑΚΟΥ - ΓΚΙΚΑ

«Αν διάβαζα... ποιητές της γενιάς του '30»


Με αφορμή τη βράβευση του βιβλίου «Βεγαλικά… ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα ποιήματα του Νίκου Εγονόπουλου» του Αλέξη Κυριτσόπουλου, το Πωλητήριο του Μουσείου Μπενάκη και οι
Εκδόσεις Ίκαρος διοργανώνουν την εκδήλωση «Αν διάβαζα…ποιητές της γενιάς του '30», η οποία θα πραγματοποιηθεί το Σάβατο, στις 20 Σεπτεμβρίου 2014 και ώρα 12:0 μ.μ., στο Πωλητήριο της Πινακοθήκης Νίκου-Χατζηκυριάκου-Γκίκα.
Τα Εκπαιδευτικά Προγράματα του Μουσείου θα προτείνουν μια ειδικά σχεδιασμένη δράση για τα παιδιά ενώ παράλληλα θα παρουσιαστεί μια νέα σειρά αντικειμένων και μεταξοτυπιών με
έργα του Α. Κυριτσόπουλου, αποκλειστικά για τα Πωλητήρια του Μουσείου Μπενάκη.
Ο Αλέξης Κυριτσόπουλος εμπνέεται από τους στίχους των μεγάλων ποιητών της γενιάς του ’30 και γράφει παραμύθια με φόντο τις μοναδικές του εικόνες. Η σειρά με γενικό τίτλο «Αν
διάβαζα…ποιητές της γενιάς του '30» αποτελεί συνέκδοση του Πωλητηρίου του Μουσείου Μπενάκη με τις Εκδόσεις Ίκαρος, έχει ήδη λάβει τιμητικές διακρίσεις και βραβεία και αποτελείται προς το
παρόν από 3 βιβλία:

 «Λίγο ακόμα. ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα ποιήματα
του Γιώργου Σεφέρη»
-Εντάχθηκε στη λίστα των White Ravens. 

 «Βεγαλικά, ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα ποιήματα
του Νίκου Εγονόπουλου»
-Βραβείο σε εικονογράφο και συγραφέα βιβλίου μεπολύχρωμη εικονογράφηση, «Κύκλος του Εληνικού
Παιδικού βιβλίου» (2013).
-Βραβείο εικονογραφημένου βιβλίου για παιδιά, περιοδικό
Αναγνώστης (2013).
-Κρατικό Βραβείο εικονογραφημένου παιδικού βιβλίου
(2013). 

 «Οι περιπέτειες της Ρόζας, ένα παραμύθι εμπνευσμένο από
τα ποιήματα του Γιάνη Ρίτσου.»
Σύντομα θα κυκλοφορήσει και το τέταρτο βιβλίο της σειράς,
εμπνευσμένο από τα ποιήματα του Γιώργου Σαραντάρη.
Μουσείο Μπενάκη, Πινακοθήκη Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα,
Κριεζώτου 3, Τηλ.: 210 3630204
Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2014, 12 μ.μ.



Βεγγαλικά
Ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα ποιήματα του Νίκου Εγγονόπουλου

Αλέξης Κυριτσόπουλος
εικονογράφηση: Αλέξης Κυριτσόπουλος

Ίκαρος
Μουσείο Μπενάκη
2012
61 σελ.
ISBN 978-960-9527-53-8, [Κυκλοφορεί]
Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου - Περιοδικό "www.oanagnostis.gr" [2013]

Παιδικά βιβλία, Ελληνικά [DDC: 889.91]
Νεοελληνική ποίηση [DDC: 889.1]

Το βιβλίο αυτό αποτελεί το δεύτερο στη νέα σειρά: "Αν διάβαζα... ποιητές της γενιάς του '30". Ο Αλέξης Κυριτσόπουλος εμπνέεται από τους στίχους των μεγάλων ποιητών της γενιάς του ’30 και γράφει παραμύθια με φόντο τις μοναδικές του εικόνες.

Στο βιβλίο αυτό ο ίδιος γράφει στο σημείωμά του:

"Όταν διαβάζοντας τα ποιήματα του Νίκου Εγγονόπουλου έφτασα στο ΠΕΡΙ ΥΨΟΥΣ, σαν να ξεπήδησε μπροστά μου ο ίδιος ο Εγγονόπουλος. Μήπως τα ποιήματά του δεν είναι πασχαλινά χαλκούνια; νυχτερινά υπέρλαμπρα μετέωρα του αττικού ουρανού;
Το χέρι του που γράφει δεν είναι λαμπρό μέσ' στον ήλιο, και φωτεινό από αστραφτερά πυροτεχνήματα τη νύχτα; Όταν μιλά δεν ρημάζουν το παν φοβεροί σεισμοί; Ηφαίστεια δεν
ξεπετιούνται στο Περού και ξερνάνε στα ουράνια την οργή τους;
Μήπως ο Νίκος Εγγονόπουλος δεν είναι ο γιος του στρατηγού Μπολιβάρ;
Μέσα στη σκιά, στα σκοτεινότερα στενά της αγοράς, πίσω από τη μάσκα του ιταλού πυροτεχνουργού - κου-κου, σε γνωρίσαμε, ευγενικέ κύριε Εγγονόπουλε!"

Με αυτά στο νου του, ο Αλέξης Κυριτσόπουλος γράφει την ιστορία ενός ποιητή που ήθελε να στέλνει αστέρια στον ουρανό. Bεγγαλικά! Αστραπές, πεφταστέρια και θρύψαλα φεγγαριού είναι τα υλικά που διαλέγει για να στολίσει τον ουρανό με πυροτεχνήματα και λαμπερά ποιήματα.

Κριτικές - Παρουσιάσεις
Μαρίζα Ντεκάστρο, Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα, www.oanagnostis.gr, 6.7.2014Τζίνα Καλογήρου, Μυριόχρωμη βροχή από σπίθες, λέξεις και χρώματα, www.oanagnostis.gr, 25.9.2013Ελένη Σβορώνου, Καλοκαιρινές προτάσεις για μικρούς και νέους βιβλιόφιλους, "Εφημερίδα των Συντακτών", 20.7.2013Θάλεια Καραμολέγκου, Παιδικά βιβλία, αντίδοτο στη κρίση, "Η Αυγή", 16.12.2012Κωστής Παπαγιώργης, Ο Κυριτσόπουλος και οι ποιητές, Περιοδικό "Αθηνόραμα", 8.11.2012Μαριάννα Κουμαριανού, Βεγγαλικά, http://www.kosvoice.gr, 18.9.2012Ειρήνη Παρούση, Παραμύθια αισιοδοξίας, "Έθνος", 15.7.2012

Κυριτσόπουλος, Αλέξης

Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά γνώρισε τη ζωγραφική στο Παρίσι. Η ζωγραφική του φιλοξενείται σε γκαλερί, σε βιβλία, δίσκους βινυλίου, CD και αφίσες. Έχει ζωγραφίσει μουσικά θεάματα και έχει δημιουργήσει "κινούμενη ζωγραφική", ή αλλιώς κινούμενα σχέδια. Μερικές φορές γράφει και ζωγραφίζει δικά του βιβλία. Άλλες πάλι ζωγραφίζει βιβλία που έχουν γράψει άλλοι. Εκτός λοιπόν από τις ατομικές του εκθέσεις (Γκαλερί Σκουφά, Ζουμπουλάκη, Άστρα, Άνεμος) και από κάποιες ομαδικές στις οποίες συμμετέχει, η ζωγραφική του βρίσκεται στα βιβλία του:
- Παραμύθι με τα χρώματα
- Ένα παραμυθάκι για χειμώνα και καλοκαίρι
- Άσπρο άλογο (εκδ. Κέρδος)
- Έλα, μάτια μου, στολίσου (εκδ. Άγρα).
Συνεργάζεται με τον Στέλιο Ράμφο για τα βιβλία του και με τον Διονύση Σαββόπουλο για τα μουσικά θεάματα (Αχαρνείς, Κούρεμα, Σαββόραμα), τους δίσκους και τα CD του. Ζωγραφίζει για τη μουσική του Νίκου Ξυδάκη (εξώφυλλα δίσκων, CD και αφίσες). Έχει επίσης ζωγραφίσει Τα παράλογα του Μάνου Χατζιδάκι. Ζωγραφίζει για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Ο Πέτρος κι ο λύκος, Σαββόραμα, Λυσιστράτη). Συνεργάζεται με την καθηγήτρια Βάσω Τοκατλίδου (τμήμα Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας του Α. Π. Θ.) για το graphic concept και την εικονογράφηση γαλλικών εκπαιδευτικών βιβλίων.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2013) Οι περιπέτειες της Ρόζας, Ίκαρος [κείμενα, εικονογράφηση]
(2012) Βεγγαλικά, Ίκαρος [κείμενα, εικονογράφηση]
(2007) Μία + 5 Καρυάτιδες, Κέδρος [κείμενα, εικονογράφηση]
(2007) Χριστούγεννα δεντρούγεννα, Εκδόσεις Καστανιώτη [κείμενα, εικονογράφηση]
(2006) Κρυφτό, Κέδρος [κείμενα, εικονογράφηση]
(2005) Ξαφνικά, τα Χριστούγεννα, Κέδρος [κείμενα, εικονογράφηση]
(1998) Σαββατοκύριακα, Άγρα [κείμενα, εικονογράφηση]
(1996) Ένα παραμυθάκι για χειμώνα και καλοκαίρι, Κέδρος
(1996) Μάτια μου στολίσου, Άγρα
(1994) Το άσπρο άλογο, Κέδρος
(1990) Ο παραμυθάς στον γλυκομάγο, Κέδρος [κείμενα, εικονογράφηση]
Το παραμύθι με τα χρώματα, Κέδρος

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2000) Ήταν ένα μικρό χαρτάκι, Ελληνικά Γράμματα

Λοιποί τίτλοι
(2012) Σεφέρης, Γιώργος, 1900-1971, Λίγο ακόμα..., Ίκαρος [εικονογράφηση]
(2010) Σ' ΑΓ, Αρμός [εικονογράφηση]
(2009) Φραγκεσκάκη, Χριστίνα, Σαν ψέματα, Αρμός [εικονογράφηση]
(2008) Πετρηνού, Χριστίνα, Εικαστικό πανόραμα στην Ελλάδα 3: Και τώρα;, Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης [έργα]
(2007) Συλλογικό έργο, Γενέθλιος τόπος, Alpha Trust [ζωγραφική]
(2007) Έρως βαρύς, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2007) Τσαλίκογλου, Φωτεινή, Η νεράιδα της Γης, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2007) Συλλογικό έργο, Η τέχνη στην πρώτη σελίδα, Athens Voice [έργα]
(2006) Ιωάννου, Γιώργος, 1927-1985, Εικαστικές ματιές στο έργο του Γιώργου Ιωάννου, Κέδρος [ζωγραφική]
(2006) Εικόνες για τους Αχαρνείς του Αριστοφάνη, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης [εικονογράφηση]
(2006) Βασιλάκης, Κώστας, Ελαφροπάτητα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη [εικονογράφηση]
(2006) Δοξιάδη, Ανθή, Θέλω να μου χαρίσεις κάτι, Άγρα [εικονογράφηση]
(2006) Τριβιζάς, Ευγένιος, Το όνειρο του σκιάχτρου, Βιβλιοπωλείον της Εστίας [εικονογράφηση]
(2005) Ημερολόγιο 2006, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2004) Κούκος, Περικλής, Ο Μερλίνος ο μάγος και το νησί των ποιητών, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών [εικονογράφηση]
(2003) Συλλογικό έργο, Πέντε ζωγράφοι ζητούν συγγραφέα, Εκδόσεις Πατάκη [ζωγραφική]
(2002) Δάρδα - Ιορδανίδου, Άννα, Τα 31 κουδουνάκια, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2001) Συλλογικό έργο, Μίκης Θεοδωράκης: Λυσιστράτη, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών [εικονογράφηση]
(2001) Μικρές και μεγάλες μέρες, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2001) Το ημερολόγιο του ουράνιου τόξου 2002, Κέδρος [εικονογράφηση]
(2000) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(2000) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(2000) Αρτζανίδου, Έλενα, Στο μισό του ουρανού, Εκδόσεις Πατάκη [εικονογράφηση]
(1999) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(1999) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(1999) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(1999) Τριβιζάς, Ευγένιος, Δωράκια από μένα για σένα, Ελληνικά Γράμματα [εικονογράφηση]
(1998) Έλα, Άγρα [εικονογράφηση]
(1998) Τριβιζάς, Ευγένιος, Μαζί, Εκδόσεις Πατάκη [εικονογράφηση]
(1997) Τριβιζάς, Ευγένιος, Γράψε μου, Εκδόσεις Πατάκη [εικονογράφηση]
(1997) Τριβιζάς, Ευγένιος, Κάτι για σένα, Εκδόσεις Πατάκη [εικονογράφηση]
(1997) Ο υπέροχος Ναστραδίν Χότζας, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1996) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο Λούκουλος τρώει βότσαλα, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1996) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο Λούκουλος τρώει μπαλόνια, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1996) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο Λούκουλος τρώει παπαρούνες, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1996) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο Λούκουλος τρώει πυγολαμπίδες, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1995) Ημερολόγιο Νίκος Ξυδάκης, Ίνδικτος [εικονογράφηση]
(1993) Κυριτσοπούλου, Ζωή Ν., Η Ζωίτσα πέρα από τo Αιγαίο, Άγρα [εικονογράφηση]
(1992) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο χιονάνθρωπος και το κορίτσι, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1991) Τριβιζάς, Ευγένιος, Ο λαίμαργος τουνελόδρακος, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1988) Ιωάννου, Γιώργος, 1927-1985, Το αυγό της κότας, Κέδρος [εικονογράφηση]
(1984) Το περιβόλι του τρελού. Μπάλλος. Βρώμικο ψωμί, Ιθάκη [εικονογράφηση]
(1983) Σαββόπουλος, Διονύσης, Τα λόγια από τα τραγούδια, Ίκαρος [εικονογράφηση]
(1981) Η ρεζέρβα, Ιθάκη [εικονογράφηση]





ΙΣΤΟΡΙΕΣ… ΛΟΓΩ ΠΟΙΗΣΗΣ

Κείμενο: Σίσσυ Παπαδάκη

Στο Περί Ύψους, ένα από τα ωραιότερα ποιήματα του Νίκου Εγγονόπουλου, Ιταλός πυροτεχνουργός «ασχολείται νυχθημερόν με τα άπειρα πειράματά του και την παρασκευή των διαφόρων προϊόντων του επιτηδεύματός του: βαρελότα, χαλκούνια και άλλα μαϊτάπια». Μέσα στο εργαστήρι του, παρά τα επικίνδυνα υλικά, τίποτα κακό δεν συμβαίνει, «γιατί υπάρχει ένα μυστικό». «Η σύζυγος που γρηγορεί» και τον κρατά στη ζωή. «Μου αρέσει τρομερά αυτό το ποίημα», λέει στο Τaλκ ο Αλέξης Κυριτσόπουλος ο οποίος, εμπνεόμενος από το Περί Ύψους, έφτιαξε ένα πολύ όμορφο βιβλιαράκι για παιδιά, που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ίκαρος και το Μουσείο Μπενάκη. «Βρίσκω», συνεχίζει, «πως αυτό το ποίημα είναι το μανιφέστο του Εγγονόπουλου: ‘‘Τα ποιήματά μου δεν είναι πασχαλινά χαλκούνια και οι πίνακές μου καταπλήσσοντος κάλλους νυχτερινά υπέρλαμπρα μετέωρα του αττικού ουρανού;’’ Αυτά που γράφει είναι πυροτεχνήματα. Δεν είναι ‘‘τι θέλει να πει ο ποιητής’’. Η διάθεση που δημιουργεί έχει σημασία». Με αυτά στον νου του, ο Αλέξης Κυριτσόπουλος έστησε μια παιδική σειρά για τους ποιητές της Γενιάς του ’30 που δεν θυμίζει σε τίποτα τα γνωστά «σχολικά» –και γειωτικά– «τι θέλει να πει ο ποιητής» και «πόσες παρομοιώσεις χρησιμοποιεί». Για τον Εγγονόπουλοέφτιαξε Βεγγαλικά. Έγραψε για έναν ποιητή που ήθελε να στέλνει αστέρια στον ουρανό. «Όλα ξεκίνησαν», μας εξηγεί ο συγγραφέας και εικαστικός, «όταν μου ζήτησαν από το Μουσείο Μπενάκη μιαν ιδέα για κάτι που να έχει ως επίκεντρο τους ποιητές της Γενιάς του ’30 και να απευθύνεται σε παιδιά. Βιβλία φτιάχνω, βιβλία σκέφτηκα και άρχισα να ξαναδιαβάζω π.χ. Σεφέρη. Μου φάνηκε μελαγχολικός και πως μια τέτοια διάθεση δεν ταιριάζει σε παιδιά. Διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας, όμως, άρχισα να βρίσκω ίχνη αισιοδοξίας, κάτι που πρώτος απ’ όλους εγώ έχω ανάγκη: αυτό το ‘‘να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα’’. Έτσι έβγαλα μιαν άκρη».
Στο Λίγο Ακόμα, το πρώτο βιβλίο της σειράς που είναι εμπνευσμένο από τον Σεφέρη, λέει: «Δεν διάλεξα ποιήματα. Ζωγράφισα τις εικόνες που λάμπανε ανάμεσα στα ποιήματα και βρήκα ένα δικό μου –δικό τους– μονοπάτι στο φως». «Ήθελα να δω», εξηγεί, «τι αγαπούσε, τι ήθελε, τι σκεφτόταν… Σαν να θέλεις να τον κάνεις φίλο σου». Στον Εγγονόπουλο διάλεξε ποίημα. Στον Καββαδία: «Δεν ήθελα να εικονογραφήσω, αλλά να ζωγραφίσω ήρωές του, να φτιάξω κάτι σαν πινακοθήκη με κουρσάρους».
Το βιβλίο για τον Ρίτσο τον δυσκόλεψε πιο πολύ από όλα, όπως μας εξομολογείται: «Στον Ρίτσο η περιπέτεια ήταν πιο σκοτεινή. Επειδή είναι ο ποιητής που με υποχρέωσε να δω το πολιτικό τοπίο. Με τον Σεφέρη δεν είχα αυτό το πρόβλημα, παρόλο που και αυτός συνδέεται με πολιτικά γεγονότα».«Ο βαρύς χειμώνας, τα μαύρα σύννεφα, η άνοιξη, όλα στριμώχνονται να χωρέσουν στον χείμαρρο των ποιημάτων του Γιάννη Ρίτσου», γράφει στο βιβλίο. «Ζήτησα την άνοιξη, ωστόσο παραμονεύουν σύννεφα που δεν ξεδίψασαν και που τα τραγούδια δεν ξορκίζουν. Πρώτη μου συντροφιά σ’ αυτήν την αναζήτηση στάθηκε η ανθολογία των ποιημάτων του Γιάννη Ρίτσου από τη Χρύσα Προκοπάκη. Χρειάστηκε όμως να ανατρέξω στο σύνολο του έργου του. Από δίπλα και η βιογραφία του ποιητή από τον Παντελή Πρεβελάκη. Τριγύρισα και σε άλλα βιβλία· μέχρι και στις Μεγάλες προσδοκίες του Ντίκενς». Με αφετηρία όλα αυτά γράφτηκαν Οι περιπέτειες της Ρόζας όπου «τα χιόνια, τα σύννεφα, η άνοιξη, όλα χωρούν κι όλα συμφιλιώνονται, χάρη σ’ ένα κορίτσι που μέσα στην καταιγίδα κυνηγά πεταλούδες» πάλι ψηλά. «Κάθε φορά που ξαναδιαβάζεις ένα βιβλίο είναι σαν να το διαβάζεις πρώτη φορά. Είναι μια ανακάλυψη και αυτό μπορεί να συμβαδίσει με εκείνο που νιώθει ένα παιδί, για το οποίο όλα είναι καινούργια. Δεν είναι το θέμα να δούμε ‘‘το παιδί μέσα μας’’. Ούτε τα βιβλία μου απευθύνονται αποκλειστικά σε παιδιά. Νομίζω πως αυτό κάνει ένας δημιουργός, αυτό είναι τέχνη: το να κοιτάς τα πράγματα σαν να τα βλέπεις για πρώτη φορά. Αυτό τυχαίνει να το λένε παιδικό. Αλλά την ίδια π.χ. διάθεση είχα στη Λυσιστράτη. Όταν ξαναπλησιάζεις κάτι, είναι –πώς να το πω– σαν να γίνεσαι πιο αγαθός. Ίσως αυτό να είναι η παιδική ματιά, αυτό που λένε τα παιδάκια –τα μικρά, όχι τα μεγάλα– ο βασιλιάς είναι γυμνός».
Για τη συνέχεια ετοιμάζει ιστορίες για τον Γιώργο Σαραντάρη και τον Οδυσσέα Ελύτη – αν βρεθεί μια λύση με τους κληρονόμους του τελευταίου, οι οποίοι προτιμούν να εικονογραφηθούν απλώς ποιήματα. «Εγώ δεν θέλω να κάνω εικονογράφηση, θέλω να πω τη γνώμη μου. Αυτό είναι θαυμασμός: συγκινούμαι, θέλω να απαντήσω με ένα έργο τέχνης. Δεν με ενδιαφέρουν τα προσκυνήματα ή κάτι μουσειακό, αλλά το να μιλήσουμε για έργα που ζουν μέσα μας και μας ωθούν στη δημιουργία. Από κει και πέρα, είχα διαβάσει κάποτε μιαν ιστορία όπου κάτι παιδάκια είδαν έναν ανάπηρο, παραξενεύτηκαν και τον ρώτησαν πώς έχασε το πόδι του. Εκείνου του ήρθαν στο μυαλό τα αληθινά γεγονότα, σκηνές από τον πόλεμο. Προτίμησε όμως να πει απλώς ‘‘το έφαγε η αρκούδα’’, μια φράση με την οποία τα παιδιά έμειναν ικανοποιημένα. Ένας οδηγός για τη σειρά με θέμα παιδιά και ποιητές ήταν αυτή η ιστορία».
Έτσι με ιστορίες, σπουδαίους στίχους, ωραία βιβλιαράκια, κοριτσάκια που κυνηγούν πεταλούδες, αγοράκια που αποκτούν χαρταετούς που πάνε «λίγο ψηλότερα», είναι πολύ πιθανό τα παιδιά να αγαπήσουν την ποίηση, η οποία ίσως αργότερα λειτουργήσει μέσα τους σαν εκρηκτικό που ωθεί στη δημιουργία και, ταυτόχρονα, σαν το μυστικό του πυροτεχνουργού, σαν εκείνη η οποία συντροφεύει όταν «πηχτά σύννεφα σκόνης και μια έντονη μυρωδιά μπαρούτης» απλώνεται γύρω.

http://www.talcmag.gr/prosopa/kyritsopoulos-interview/

Χλόη Κουτσουμπέλη Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΡΗΞΗ


Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΡΗΞΗ


Αντίθετα με όλη την παραφιλολογία του είδους

Η οριστική ρήξη συμβαίνει ξαφνικά.

Χωρίς φωνές και τυμπανοκρουσίες.

Πολιτική κηδεία χωρίς μπάντα του δήμου.


Όπως βγαίνεις στο μπαλκόνι

κι ένα άσπρο πουκάμισο

κρεμασμένο απέναντι

έξαφνα σε ραπίζει με την άγρια μυρωδιά

ενός κορμιού που έπαψε

Η όπως καπνίζεις και ένα σμήνος καπνού

στριφογυρίζει γύρω απ’ το κεφάλι σου

και δεν ξέρεις

τι ρίχνει το κεντρί στα μάτια σου και τα υγραίνει

ή καθώς ασθμαίνεις στον βυθό

χελιδονόψαρα μπλέκονται στην μάσκα

και νιώθεις την φιάλη οξυγόνου

να κατευθύνεται άδεια στην επιφάνεια 

κάτι σαν αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

χωρίς τον εκκωφαντικό θόρυβο χιονοστιβάδας

ή ξαφνικό έμφραγμα

από μία πεταλούδα που έμπλεξε στις αρτηρίες.

Πώς βγάζει κάποιος το δάχτυλο έξω από το παράθυρο

Χειμώνα

Και έξαφνα του το σαλιώνει ορμητικός αγέρας


Ή

Πώς νύχτα βαθιά ακούς σύρσιμο από αλυσίδες

Και βλέπεις το πεπόνι στον ουρανό να σκίζεται στα δύο

και τα σπόρια του να πλημμυρίζουν τα έρημα στενά

Ή

Πως ξαφνικά ξεκολλάει η ταπετσαρία

Και όλη η μούχλα ξεχειλίζει στο δωμάτιο

Ή

Πως την ώρα που είσαι μέσα σε αγαπημένο σώμα

Χτυπάει το κινητό και ακούς φωνή ιδιοκτήτη

να σου αναγγέλλει μηχανικά

η ώρα είναι 18 και 55 και 26 δευτερόλεπτα

Γιατί βλέπεις η οριστική ρήξη συμβαίνει στον δικό της χρόνο.

Τόσο που δεν ξέρει κανείς αν έχει ήδη συμβεί η πρόκειται.

Σε μια πόλη που οι καμάρες της γκρεμίζονται η μια μετά την άλλη

καθώς περνάς γρήγορα από κάτω

ώσπου στην άκρη μιας πλατείας

αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις διασχίσει πια τα σύνορα

και οδεύεις προς Καβάλα ή Κωνσταντινούπολη

ενώ πίσω σου καίγονται όλα τα διόδια.

Ύστερα συναντάς αυτόν τον άνθρωπο τυχαία.

Παίζουν τα βλέφαρά σου.

Κάποιον θα δω μέσα σου σκέφτεσαι

Όμως δεν βλέπεις πια κανέναν.




Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2014

ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ...ΤΙ;~~~της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ



ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΑΛΟΝΙ

ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ...ΤΙ;~~~της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ

Για το διαζύγιο λοιπόν, μίλησαν πολλοί. Για τις συνέπειες όμως των μοναχικών γονιών
δεν μίλησε κανένας. Και να μιλήσεις όμως, τι; Ποιος είναι έτοιμος την πίκρα σου να
νοιώσει; Στην ανημποριά σου, ο τρίτος, γίνεται ένας θεατής.
Έτσι σε λίγο, στη θέση της λαλιάς, θρονιάζεται η ένοχη γλώσσα της σιωπής.

Πώς να πεις, ότι τώρα είσαι και μάνα και πατέρας και ότι τη λύση της αξιοσύνης σου,
πρέπει στον εαυτό σου να τη βρεις!

Στα πρώτα χρόνια του διαζυγίου μου, είχα την ελπίδα, ότι μεγαλώνοντας ο γυιος
μου, εγώ θα γλύτωνα κι απ΄το μεροδούλι κι απ΄την θλίψη της βαρυπενθούσας
μοναξιάς να κλαίει στην ψυχή.

Τα χρόνια πέρασαν και κει που άρχισα να κάνω όνειρα για μια καινούργια συντροφική ζωή, το παλικάρι μου, ανέλαβε ξαφνικά το ρόλο του αφέντη και προστάτη.

-Και πού θα πας μάνα... και με ποιους θα βγεις...και άκου μάνα, η δική μου μάνα
θέλω να είναι μια κυρία αξιοπρεπής.

Χμ...''μια κυρία''! Και γω, πώς να του πω, ότι και οι αξιοπρεπείς κυρίες έχουν αισθήματα, καρδιά
κι ένα ζωντανό κορμί.
Πως να του εκμυστηρευτώ τις ανάγκες μου, για ένα χάδι,
μια τρυφερή ματιά και μια απαραίτητη σεξουαλική ζωή!

-Μα ποιες είναι οι ανάγκες σου, μου απαντούσε. Εσύ, έχεις εμένα, το σπίτι σου,
τη δουλειά σου...ότι χρειάζεται ένας άνθρωπος σωστός.

''Ενας άνθρωπος σωστός!'' Πού να ήξερε το δόλιο, ότι...

Ένας ΣΤΕΡΗΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΣΩΣΤΟΣ.

Έτσι, μέσα απ΄τις ενοχές μου αυτοεξορίστηκα κι ένοιωθα μια γυναίκα ξοφλημένη.
Σήμερα όμως το πήρα απόφαση. Μόλις επιστρέψει ο γυιος μου απ΄το ολονύκτιο γλέντι και με ρωτήσει...
''τι έχεις πάλι μάνα και είσαι μουτρωμένη;'' Θα του πω:

-Άκου παιδί μου.

Για να είναι ''ΚΑΛΗ'' μια μάνα,
πρέπει πρώτα να είναι
μια ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ!!!

ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΟΥ Ν. ΛΥΤΡΑ


Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2014

Μαρία Φραγκή , PhD


Φραγκή Μαρία, PhD  καθηγήτρια στην ενότητα Θεάτρου, στα Εξειδικευμένα Εκπαιδευτικά Προγράμματα του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών για Απόφοιτους Ανώτατης Εκπαίδευσης στο πλαίσιο του έργου «Ακαδημία Πλάτωνος».


Σύντομο Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε υποκριτική και παίζει στο θέατρο από το 1983. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 1986.
Από το 1987 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές ελληνικής και γαλλικής φιλολογίας και θεατρολογίας στο Παρίσι. Το 1996 ονομάζεται Διδάκτωρ Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Επιστημών με ειδίκευση στις ΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ-ΘΕΑΤΡΟ, του Πανεπιστημίου PARIS X-NANTERRE.
Έχει σκηνοθετήσει επαγγελματικούς και ερασιτεχνικούς θιάσους, με έμφαση στην έρευνα παραστάσεων για νεανικό κοινό. Ίδρυσε το «Εργαστήριο Θεατρικής Έρευνας και Τέχνης» του Πανεπιστημίου Κρήτης και την Ομάδα «ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ; » του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Δίδαξε θέατρο, θεωρία και πράξη, στον Τομέα Θεατρολογίας- Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης, στο Διδασκαλείο Νηπιαγωγών, στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής Προσχολικής Ηλικίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών , στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών και στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Πατρών καθώς και σε πολλά επιμορφωτικά προγράμματα εκπαιδευτικών. Εκπονεί μεταδιδακτορική έρευνα ως συνεργάτης του Νεοελληνικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, όπου δίδαξε Νεοελληνικό θέατρο στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα (Μάστερ 2).
Ως Διευθύντρια του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Καΐρου, ίδρυσε και διηύθυνε την καλλιτεχνική & επιστημονική έκδοση «Πάπυροι» (2006-2010).
Από το 2012 , σε συνεργασία με το Απολλώνιο Ωδείο, διδάσκει και οργανώνει τον Μεταπτυχιακό Κύκλο Μαθημάτων Εξειδίκευσης στη ΣΚΗΝΙΚΗ ΠΡΑΞΗ (Art Is Life).
Έχει γράψει και μεταφράσει κείμενα για το θέατρο και συμμετείχε στην επιτροπή θεάτρου του προγράμματος ΜΕΛΙΝΑ, στη δημιουργία του Ενιαίου Πλαισίου Προγραμμάτων Σπουδών για το Θέατρο (Π.Ι.,1999) και του Προγράμματος Σπουδών για το Πεδίο Τεχνών-Πολιτισμού του Νέου Σχολείου (Π.Ι. 2010) και Εγκαρσίων Δράσεων για την Αξιοποίηση των Τεχνών στην Εκπαίδευση- Μείζον Πρόγραμμα Επιμόρφωσης (Π.Ι.2011). Είναι συγγραφέας της ομάδας για την μέθοδο «Θεατρική Αγωγή Ε΄ & Στ΄ Δημοτικού » που έγινε για το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και εκδόθηκε από τον Ο.Ε.Δ.Β, το 2006 και του βιβλίου «Η σκηνική πράξη στο σχολείο»,εκδ.Bardy, 2011




Βιογραφικό από τη βάση του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου :

Σπούδασε Γαλλική Γλώσσα και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θέατρο στις σχολές Πέλου Κατσέλη και Πειραϊκού Συνδέσμου. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές ελληνικής και γαλλικής φιλολογίας καθώς και θεατρολογίας στο Παρίσι και έλαβε διδακτορικό τίτλο στις Τέχνες του Θεάματος/Θέατρο, του Πανεπιστημίου Ρaris X-Nanterre Γαλλίας. Ασχολείται με το θέατρο ως ηθοποιός από το 1983 και έχει σκηνοθετήσει πολλές παραστάσεις με ερασιτεχνικούς και επαγγελματικούς θιάσους. Δίδαξε θέατρο στα Παν/μια Κρήτης, Πάτρας και Αθήνας καθώς και στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης και στο Διδασκαλείο Νηπιαγωγών.

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2007) Θέατρο και διαπολιτισμική αγωγή, Δαίδαλος Ι. Ζαχαρόπουλος
(2006) Θεατρική αγωγή Ε΄ και ΣΤ΄ δημοτικού, Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (Ο.Ε.Δ.Β.)




Θέατρο και διαπολιτισμική αγωγή

επιμέλεια: Κατερίνα Δρακοπούλου
κείμενα: Θεόδωρος Γραμματάς, Χαρά Μπακονικόλα, Μαρία Φραγκή, Βάλτερ Πούχνερ, Ζωρζίνα Τζουμάκα, Ιφιγένεια Μποτουροπούλου, Λέανδρος Πολενάκης,Δημήτρης Τσατσούλης, Μιχαήλ Μαρμαρινός, Παρασκευή Δελικάρη, Μαρία Λεμπέση,Ειρήνη Τσαλέρα, Παναγιώτης Μέντης, Νικόλαος Ξένιος, Απόστολος Αποστολίδης,Άκης Τσονίδης, Άκης Τζαμαργιάς, Σοφία Γιαλουράκη, Αγάπη Κανδυλάκη, Ελένη Τσεφαλά, Καλλιρρόη Γιαννοπούλου, Μαρία Ιωάννου, Μαρία Αντιβάση, Ματίνα Λυσικάτου

Δαίδαλος Ι. Ζαχαρόπουλος, 2007
335 σελ.
Θέατρο - Λόγοι, δοκίμια, διαλέξεις [DDC: 792]
Θέατρο - Σπουδή και διδασκαλία [DDC: 792.07]
Διαπολιτισμική εκπαίδευση [DDC: 370.193 41]


Το θέατρο αποτελεί σύνθετο διαπολιτισμικό φαινόμενο, πολύ πριν η συγκεκριμένη έννοια καθιερωθεί και αποτελέσει σύστημα αναφοράς και μεθοδολογία προσέγγισης και ερμηνείας στα σύγχρονα κοινωνικά, καλλιτεχνικά και παιδαγωγικά δεδομένα. Αρχής γενομένης από τη δημιουργό συνείδηση του συγγραφέα και το δραματικό κείμενο, γίνεται αντιληπτό ότι το θέατρο, ως λογοτεχνικό είδος, συνιστά μια σύνθεση ποικίλων, ετερόκλητων κάποτε, στοιχείων, που προέρχονται από την ίδια ή ενδεχομένως διαφορετική πολιτιστική παράδοση, αλλά που στο σύνολο τους απαρτίζουν ένα οργανωμένο σημασιολογικό περιβάλλον με εξαιρετική δυναμική. [...]

(από την εισαγωγή του Θεόδωρου Γραμματά)

http://www.biblionet.gr/author/46726/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%AE

Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014

Πάνος Σταθόγιαννης, Η ΠΕΤΡΑ



Η ΠΕΤΡΑ

«Η δύναμη μου δεν οφείλεται στο γεγονός ότι μπορώ να παίρνω αποφάσεις. Η δύναμη μου οφείλεται στο γεγονός ότι μπορώ και να τις αναιρώ...»

Έτσι μίλησε η πέτρα και ξανάγινε λάβα.


Πάνος Σταθόγιαννης


12 Σεπτεμβρίου στις 9:32 π.μ. ·