Αγαθή Γιολτζίδου - Μεθυσμένες οι στιγμές κι η ψυχή να ταξιδεύει

Μεθυσμένες οι στιγμές κι η ψυχή να ταξιδεύει.

΅΅

Ουρλιαχτό ανέμου απόψε τ όνειρό μου.

κραυγή απόγνωσης έμοιαζε.

Απλές οι λέξεις ,
σύνθετες οι επιθυμίες.
Ξεκίνησε η μέρα μου,ρίχνοντας στις φθαρμένες τσέπες του jeans,κόκκινα ροδοπέταλα,φθινοπωριάτικου,δική σου η χειρονομία της προσφοράς.
-Μου έλειψες πολύ,ακούστηκε η ανάσα σου ,τόσο δυνατά που αγκάθια άγγιξαν το δέρμα της ψυχής μου.
Τρύπια η τσέπη,φθαρμένη η ζωή.
΅΅΅
Πάρτε κλάματα,πάρτε κλάματα ,σήμερα όλα είναι μισοτιμής,
ο πραματευτής με κοιτάζει με μουσκεμένα μάτια.
Κλάματα ,από πράματα.
Πράματα για κλάματα.


Σήμερα είναι όλα μισοτιμής.
΅΅΅
Εκείνο που μισώ είναι η επιβολή σου για το μισό της ύπαρξης μου...
΅΅
Παζλ ζωής.
Μοναξιά πλάνης.


___________

Ανοίγω τα παράθυρα της φωτογραφίας ν' αεριστεί,γράφει η Δημουλά. Έμεινε καιρό κλεισμένη όπως πολλά εξοχικά παρελθόντα.

Αγαθή Γιολτζίδου
15 Μαΐου 2014