Εκείνη τον περίμενε. Αγαθή Γιολτζίδου

Εκείνη τον περίμενε. 

Βράχο είχε μεταμορφώσει την αγάπη της και αγνάντευε κάθε δείλι τον γλάρο.

_Του άφησες την σκέψη μου? ψιθύριζε.

Και σαν το χάδι τα ανέμου την αγκάλιαζε, έγερνε το κεφάλι της στον ώμο και κούρνιαζε στην αγκαλιά του φεγγαριού.

Το κορμί της έμοιαζε με το ξαφνικό σύννεφο που αγκαλιάζει το θόλο του απέραντου.

Γδύθηκε μπροστά του ,με τα μέλη της να αφήνουν μια μελωδία με λέξεις μισεμού.

Γδύθηκε μπροστά του , με την σκιά της αύρας της να χρωματίζει την νύχτα.

Ρίγησε κι ανάσανε… 

Η ανάσα της σκόρπισε στην μορφή του…

`

Εκείνος την πλησίασε. Τσαλακωμένη η σκέψη του στ΄ αγκάλιασμα της.

Δεν την φίλησε.

Δεν την χάιδεψε.

Οι πτυχές του προσώπου του, καίγανε σαν λάβα που κυλάει.

Η προσμονή του ,ποτάμι που αφήνει νερολούλουδα στο διάβα του.......

Αγαθή Γιολτζίδου