Μαίρη Γκαζιάνη
18/4/2014
στην ακαμψία που φέρνει ανατριχίλα
δίχως χάδι... δίχως άγγιγμα...
και το μοιρολόι θαμμένο στα έγκατα της καρδιάς
Βουτιά στην ανυπαρξία
η ψυχή αποσύρεται δίχως δάκρυα
στο απόλυτο άχρωμο μαύρο ή άσπρο
δίχως αναλαμπές προσδιορισμού... επανένταξης
Βουτιά στη θλίψη...
που στάζει... στάζει... στο κενό
σωρός μετέωρη στο πουθενά του απείρου
χωρίς αισθήσεις αλλά με αισθήματα
Ανάμεσα στον ενταφιασμό και στην Ανάσταση
εκεί μας εξόρισαν να μείνουμε...
γιατί η αγάπη έχει τίμημα
Ακούς ψυχή μου;;;
Μαίρη Γκαζιάνη (απόσπασμα θλίψης...)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου