Σεκλιζιώτης Θ.Καραθύμιος "ψυχές"

Πως;

Πως τις ώρες θα περνάς

μέσα στους άδειους τοίχους;

Σαν τα μερολόγια θα γερνάς

κιτρινισμένα από στίχους.

Πως τις μέρες θα νικάς

μες στην έρημη ζωή σου;

Τα χρόνια πως θα τα γρικάς

με το μάτι της φυγής σου;

Πού 'ναι τα λόγια θα ρωτάς

π' άκουγα γλυκά να κλαίνε;

Στους λυγμούς τους θα χρωστάς

απαντήσεις που θα καίνε

και στις σκέψεις σου θα μεθάς

μέσα στους άδειους τοίχους,

απ' τα ποτήρια θα ρουφάς

της ανάσας σου τους ήχους

κι έτσι θα είσαι μοναχή

κι οι παλιές αγάπες πάλι,

θ' ακούγονται σαν μιά ευχή

μες στου μυαλού την ζάλη...!

Θανάσης Καραθύμιος Σεκλιζιώτης

"ψυχές" 17/8/2010 

Σεκλιζιώτης Θ.Καραθύμιος 

28//6/2014

Ελισσαίος Βγενόπουλος, αφήγηση

28.6.14

αφήγηση 

είχε χωθεί στην άκρη μιας αφώτιστης ανάμνησης

και μασούλαγε μελανές στιγμές 

και στραγγισμένα ημίωρα

έξω τα βράδια πηγαινοέρχονταν

σαν βιαστικά γκαρσόνια

και ο αέρας κούμπωνε και ξεκούμπωνε

το παλτό της θλίψης

έψαξε με τα δάχτυλα

τους χτύπους μιας διήγησης

τα νύχια του μαύρισαν

οι καρποί του ξεράθηκαν

μετά από λίγο σίγησαν και οι χτύποι

το φως φάνηκε στην αρχή

σαν υπαινιγμός

αργότερα σαν αναστολή

θανατικής ποινής

έγειρε το κεφάλι

ανάμεσα στις χούφτες

η θλίψη του πήρε τ’ ακροδάχτυλα 

και τους καρπούς

του άφησε μια ανάμνηση

να την διηγείται 

τις αφώτιστες νύχτες

στο νεκρό παιδί

που φύλαγε μέσα του

Ελισσαίος Βγενόπουλος

28 Ιουνίου

Ηλίας Μάρκος Τρελός σφουγγαράς

Τρελός σφουγγαράς

Μάτια βυθισμένα

Που φωσφορίζουν μυρωδιές

Στα φιλντισένια χάδια

Της ακροθαλασσιάς

Ας σπαρταρίσει δυνατά

Ο σπάρος στη γραμμή του ορίζοντα

Αρχαίο θαύμα των κοραλλιών

Να βυθιστώ κι εγώ ξανά

Σαν τρελός σφουγγαράς

Στην ατέλειωτη δίνη

Που τόλμησα

Για σένα.

Ηλίας Μάρκος

Ηλίας Μάρκος

27 Ιουνίου

Φωτογραφία: Η.Μ.

Για την ΕΛΛΑΔΑ ρε γαμώτο!!! - Σεκλιζιώτης Θ.Καραθύμιος (Θανάσης Σεκλιζιώτης)

Αχ Ελλάδα...σ' αγαπάω... 

Δύο φίλοι απ' τα παλιά 

ήρθαν μια μέρα στα σκαλιά, 

στου σπιτιού μου την αυλή 

με σκυμμένη κεφαλή. 

Με γυρέψαν να με βρούνε 

τον καημό τους να μου πούνε, 

για τα χάλια που περνάνε 

πως δεν έχουνε να φάνε. 

"Αχ βρε φίλε μου τζιμάνι 

πουν' τα βράδια στο λιμάνι, 

μου το λέει μοναχό 

το Στρατέλι το φτωχό 

που περνούσαμε ωραία 

κάτω 'κει στη προκυμαία, 

στου Πετρή το μαγαζί 

όπου πίναμε μαζί. 

Είχαμε και τις δουλειές μας 

και τις φίλες τις παλιές μας, 

μας τα πήραν όλα πίσω 

αχ Ελλάδα θα σε φτύσω." 

Να πετάγεται ευθύς 

ο Γιωργής ο συμπαθής, 

που 'χε χρόνια να πατήσει 

στην αυλή μου να ρωτήσει, 

"φίλε άκουσε και μένα 

που 'χω τόσα μαζεμένα, 

δυό λογάκια θα σου πω 

δεν μπορώ πια να σιωπώ, 

πήγαμ' όλοι μας φαντάροι 

κάναμε και το λιοντάρι, 

δύο χρόνια της ζωή μας 

φύγανε απ' το φαί μας. 

Για τη χώρα ρε γαμώτο 

εβρώμισε το χνώτο, 

όλα τα δώσαμε γι' αυτή 

και τα φάγανε αυτοί, 

οι "μεγάλοι" κι οι "τρανοί" 

η κρατική μας μηχανή, 

τώρα που μείναμε ταπί 

μας πετάνε στο γιαπί." 

Τους ακούω και πονάω 

και ευθύς τους τραγουδάω: 

"Ήρθαμε εδώ κι οι τρεις 

σαν θλιμμένοι συγγενείς, 

μία κλαίω μιά γελάω 

αχ Ελλάδα....σ' αγαπάω..." 

Για την ΕΛΛΑΔΑ ρε γαμώτο!!! 

Θανάσης Καραθύμιος Σεκλιζιώτης 

απ' το βιβλίο "χαμένες μέρες' 

Σεκλιζιώτης Θ.Καραθύμιος
25/6/2014

Ελένη Ζάχαρη Δεν έχει σήμερα στάση στο χρόνο

Ελένη Ζάχαρη
24 Ιουνίου
Δεν έχει σήμερα στάση στο χρόνο
μονάχα βιαστικά περάσματα
από σκέψεις, εικόνες και πεθυμιές
Οριζόντιο μου μοιάζει
τούτο το Καλοκαίρι να διαπερνά
τις μέρες και τις νύχτες
με οράματα και απειλές Βόρειων Δεσμών
Αυτή η απρόσκλητη ακολουθεία του Κύκνου
μέσα στο πεδίο ορισμού του Σείριου
έδιωξε παιδιά με χαμόγελα
που 'γίναν δάκρυα απελπισίας
Γι' αυτό συννεφιάζει κι όλο βρέχει
είναι τα προσφυγάκια τ' ουρανού
Ιούνιος και πάει να γείρει για φευγιό
πότε ήρθε κι ετοιμάζει αναχώρηση
Πάλι μαζέψαμε πληγές και πίκρες
έτσι που και το λίγο της χαράς κρυμμένο
Διάχυτη η απογοήτευση, ο θυμός, η οργή
πια δεν κρύβεται μπροστά στο κάλπικο
Τόσο ψέμα
Τόση ανάγκη να κοροϊδέψει κανείς
Τόσο μεγάλη η αποστασία
Τόσο ύπουλο το καλοκαίρι
Στους δρόμους παλιάτσοι περιφέρονται
ντυμένοι κουρέλια ιδεών κι αισθημάτων
Σε κάτι γωνιές μόνο κρύβεται το τραγικό
ξεπουλώντας τη μοίρα του
Ώρα να φεύγουμε
Μήτε καιρός για αινίγματα, μήτε αναλήψεις
μήτε Ερινύες να σου πουν πως και ο Ήλιος....
Αυτό το Καλοκαίρι μας ξεγέλασε
με ύπουλα δώρα της φωτιάς και οι παρέες
των παιδιών σκορπίστηκαν όπως η άμμος
Θα μας μείνουν πάντως οι ζωγραφιές των
κοχυλιών...
Ε*
©Λένη.......

Ελένη Γούναρη, Είναι αμέτρητες σου λέω οι Μαρίες...

Είναι αμέτρητες σου λέω οι Μαρίες

Κάθε που πάω να τις λογαριάσω,

άλλη μια εμφανίζεται

Είναι αμέτρητες σου λέω

Σαν σιωπές,

που εξουσιάζουν το απώτερο

Σαν θεές,

που εδρεύουν στο ανυπέρβλητο

Σαν φυλές θαλασσιές

που αποίκησαν μέσα μου

Είναι οι Μαρίες

των αχράντων μυστηρίων

Τις προφέρω,

τις ασπάζομαι,

τις κατοικώ..


L.N.E

Eleni Lne Gounari

24/6/2014

Νίκος Καρούζος, Διάλογος πρώτος

Σὰ νὰ μὴν ὑπήρξαμε ποτὲ

κι ὅμως πονέσαμε ἀπ᾿ τὰ βάθη. 

Οὔτε ποὺ μᾶς δόθηκε μία ἐξήγηση 

γιὰ τὸ ἄρωμα τῶν λουλουδιῶν τουλάχιστον. 

Ἡ ἄλλη μισή μας ἡλικία θὰ περάσει 

χαρτοπαίζοντας μὲ τὸ θάνατο στὰ ψέματα. 

Καὶ λέγαμε πὼς δὲν ἔχει καιρὸ ἡ ἀγάπη 

νὰ φανερωθεῖ ὁλόκληρη. 

Μία μουσικὴ 

ἄξια τῶν συγκινήσεών μας 

δὲν ἀκούσαμε. 

Βρεθήκαμε σ᾿ ἕνα διάλειμμα τοῦ κόσμου 

ὁ σώζων ἑαυτὸν σωθήτω. 

Θὰ σωθοῦμε ἀπὸ μία γλυκύτητα 

στεφανωμένη μὲ ἀγκάθια. 

Χαίρετε ἄνθη σιωπηλὰ 

μὲ τῶν καλύκων τὴν περισυλλογὴ 

ὁ τρόμος ἐκλεπτύνεται στὴν καρδιά σας. 

Ἐνδότερα ὁ Κύριος λειτουργεῖ 

ἐνδότερα ὑπάρχουμε μαζί σας. 

Δὲν ἔχει ἡ ἁπαλὴ ψυχὴ βραχώδη πάθη 

καὶ πάντα λέει τὸ τραγούδι τῆς ὑπομονῆς. 

Ὢ θὰ γυρίσουμε στὴν ὀμορφιὰ 

μία μέρα… 

Μὲ τὴ θυσία τοῦ γύρω φαινομένου 

θὰ ἀνακαταλάβει, ἡ ψυχὴ τὴ μοναξιά της. 

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ.

http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/nikos_karoyzos_poems.htm