Πως;
Πως τις ώρες θα περνάς
μέσα στους άδειους τοίχους;
Σαν τα μερολόγια θα γερνάς
κιτρινισμένα από στίχους.
Πως τις μέρες θα νικάς
μες στην έρημη ζωή σου;
Τα χρόνια πως θα τα γρικάς
με το μάτι της φυγής σου;
Πού 'ναι τα λόγια θα ρωτάς
π' άκουγα γλυκά να κλαίνε;
Στους λυγμούς τους θα χρωστάς
απαντήσεις που θα καίνε
και στις σκέψεις σου θα μεθάς
μέσα στους άδειους τοίχους,
απ' τα ποτήρια θα ρουφάς
της ανάσας σου τους ήχους
κι έτσι θα είσαι μοναχή
κι οι παλιές αγάπες πάλι,
θ' ακούγονται σαν μιά ευχή
μες στου μυαλού την ζάλη...!
Θανάσης Καραθύμιος Σεκλιζιώτης
"ψυχές" 17/8/2010
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου