
Ελένη Ζάχαρη
24 Ιουνίου
Δεν έχει σήμερα στάση στο χρόνο
μονάχα βιαστικά περάσματα
από σκέψεις, εικόνες και πεθυμιές
Οριζόντιο μου μοιάζει
τούτο το Καλοκαίρι να διαπερνά
τις μέρες και τις νύχτες
με οράματα και απειλές Βόρειων Δεσμών
Αυτή η απρόσκλητη ακολουθεία του Κύκνου
μέσα στο πεδίο ορισμού του Σείριου
έδιωξε παιδιά με χαμόγελα
που 'γίναν δάκρυα απελπισίας
Γι' αυτό συννεφιάζει κι όλο βρέχει
είναι τα προσφυγάκια τ' ουρανού
Ιούνιος και πάει να γείρει για φευγιό
πότε ήρθε κι ετοιμάζει αναχώρηση
Πάλι μαζέψαμε πληγές και πίκρες
έτσι που και το λίγο της χαράς κρυμμένο
Διάχυτη η απογοήτευση, ο θυμός, η οργή
πια δεν κρύβεται μπροστά στο κάλπικο
Τόσο ψέμα
Τόση ανάγκη να κοροϊδέψει κανείς
Τόσο μεγάλη η αποστασία
Τόσο ύπουλο το καλοκαίρι
Στους δρόμους παλιάτσοι περιφέρονται
ντυμένοι κουρέλια ιδεών κι αισθημάτων
Σε κάτι γωνιές μόνο κρύβεται το τραγικό
ξεπουλώντας τη μοίρα του
Ώρα να φεύγουμε
Μήτε καιρός για αινίγματα, μήτε αναλήψεις
μήτε Ερινύες να σου πουν πως και ο Ήλιος....
Αυτό το Καλοκαίρι μας ξεγέλασε
με ύπουλα δώρα της φωτιάς και οι παρέες
των παιδιών σκορπίστηκαν όπως η άμμος
Θα μας μείνουν πάντως οι ζωγραφιές των
κοχυλιών...
Ε*
©Λένη.......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου