23.8.14
έξοδος
μπήκε στην κεντρική πλατεία
μιας πυκνοκατοικημένης ανησυχίας
οι ώρες έσερναν το κουφάρι της μέρας
δυτικά
οι στιγμές κατρακυλούσαν
κάτω από το δέρμα
της ξαφνικής απόφασης
και ο χρόνος έτρεχε στις φλέβες του
σαν αλλοπαρμένη οπτασία
αναζητώντας μια διέξοδο
στάθηκε στη μέση μιας ερώτησης
κι έβλεπε σωρό τις απαντήσεις
ν’ ανεβαίνουν στις ράχες των πολυκατοικιών
και τα ρείθρα των εντυπώσεων
άκουγε την παραπλάνηση να πλησιάζει
ανοίγοντας το βαθύ σκοτάδι
και τις βαριές βεβαιότητες
κι έμενε ασάλευτος
στις ραφές της υπομονής
με τους μύθους να τρέχουν σαν μυρμήγκια στο κορμί του
και την ερημιά ν’ απλώνεται μέσα του
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου