Το Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2014 στις στις 7:00 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Οδοιπορικό μιας επανάληψης" της Γεωργίας Παπαμιχαήλ στις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ Τζωρτζ 20 Κάνιγγος.
https://www.facebook.com/events/1574964429391885/?ref_dashboard_filter=upcoming
 |
| Τίτλος: ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ Σειρά :ΠΟΙΗΣΗ Συγγραφέας:ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΓΕΩΡΓΙΑ Σελίδες 82 Από τις Εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. |
Όλοι μου λένε πως μιλάω πολύ
είναι γιατί φοβάμαι!
Σ’ αυτές τις ατέλειωτες παύσεις της σιωπής
που κάποιος πρέπει να καλύψει το κενό… μιλάω πολύ.
Είναι ο μόνος τρόπος για να σωπάσει ο εαυτός μου,
αυτός που λέει πάντα την αλήθεια
διαμορφώνοντας επιτυχώς
ένα αποτυχημένο δάκρυ·
κι όλο τα λάθη απ’ τη ζωή μου απομακρύνει. Γιατί;
Στιγμιότυπα οι αισθήσεις
έχουν χυθεί στ’ άδειο ταβάνι
στάζουν στον ώμο
και δεν αντέχω να κοιτάξω πια ψηλά.
Γι’ αυτό μιλάω… Μιλάω πολύ!
Μαζεύω υπογραφές στη γειτονιά
τις παρατάσεις λιγοστεύοντας.
Μ’ αναβολές και χάπια
μόνο μια θέση στο κρεβάτι έχει μείνει
για την αρρώστια που από χρόνια
έχει σκεπάσει τη σιωπή με φλυαρία·
κι εκείνη τη χαμένη ρίζα
που βυθίζω στο αλκοόλ
για να ζαλίσω το λουλούδι, να πέσει,
να πάψει να μετράει τ’ άστρα.
Γι’ αυτό κι έχω στα χείλη μου ένα όπλο.
Μιλώ ασταμάτητα
μ’ άστοχες βολές σ’ άδειο καθρέπτη
και μ’ άδειες λέξεις τη σιωπή σκοτώνω,
να ρίξω το άλογο που τρέχει
κρατώντας με σε απόσταση απ’ τον κόσμο.
Μιλάω πολύ! Μιλάω πολύ να φύγει ο φόβος.
Γεωργία Παπαμιχαήλ ποιητική συλλογή "Οδοιπορικό μιας επανάληψης" Εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ
Βιογραφικό Σημείωμα
Η Γεωργία Παπαμιχαήλ, γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι ποιήτρια και ζωγράφος. Ξεκίνησε να γράφει στα πρώτα εφηβικά της χρόνια. Ψάχνοντας γλώσσες έκφρασης, ψηλαφίζει και αναλύει την ψυχή με χρώματα. Παρακολούθησε μαθήματα σε σχολές ζωγραφικής, αργότερα και για 5 χρόνια ασχολήθηκε με το Θέατρο. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα κιθάρας και φωνητικής. Στα πλαίσια μιας καλλιτεχνικής έκφρασης που προσπαθεί να εξελιχθεί, έλαβε συμμετοχή από το 2002 μέχρι 2014 σε 12 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στις Ηνωμένες Πολιτείες καθώς και σε 2 ατομικές στην Αθήνα. Συμμετείχε σε 8 θεατρικές παραστάσεις. Το 2009 εμφανίζεται στα γράμματα με την ποιητική συλλογή «Πορφυρό Νερό», το 2011 ακολουθεί η δεύτερη ποιητική συλλογή της, «από σιωπή...» το 2013 η ποιητική της συλλογή "Η τελειότητα της Απόστασης" και το 2014 "Οδοιπορικό μιας επανάληψης" Εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ . Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά και Βουλγαρικά. Συνεργάζεται ως επιμελήτρια κειμένων με τις Εκδόσεις Όστρια.
Μέλος του ομίλου για την Unesco τεχνών λόγου και επιστημών και ειδική γραμματέας της Πανελλήνιας ένωσης λογοτεχνών.
Διδάσκει ζωγραφική σε σχολεία στην Αθήνα.
Πορφυρό Νερό
Μες στο πορφυρό νερό
κρύφτηκε το αρχαίο μυστικό
σε ένα κόσμο μακρινό
πάνω από τον ωκεανό
Οι ψυχές σαν κοιμηθούν
της ζωής το νήμα ακολουθούν
την αλήθεια αναζητούν
κι όλο ψάχνουν να τη βρουν
Η σελήνη πριν χαθεί
πριν ο ήλιος να φανερωθεί
με το άγνωστο μιλούν
τους συμμάχους τους καλούν
Των αγγέλων οι μορφές
χίλιων δράκων οι αναπνοές
καθαρίζουν τις πληγές
σβήνουνε τις ενοχές
Και στη μάχη νικητής
της αγάπης ο ταξιδευτής
τα σκοτάδια του νικά
που του τρώγαν τη χαρά
Πριν ο ήλιος να φανεί
βρίσκεται στην πορφυρή πηγή
πίνει για να δροσιστεί
και η αλήθεια γίνεται ζωή
Το αρχαίο μυστικό
της αγάπης το χαμόγελο
φτερουγίζει στην καρδιά
αίμα που στις φλέβες του κυλά
Σαν χορέψει η αυγή
από το όνειρό του θα έχει βγει
θα έχει ο νους του γιατρευτεί
μα δε θα μπορεί να θυμηθεί.
Γεωργία Παπαμιχαήλ
________________________________________________________
από τη συλλογή "Πορφυρό Νερό"
Κρυμμένος Οπλισμός
Ενός στρατού κρυμμένος οπλισμός ο πόνος.
Βάφει τον αγώνα μας πολύχρωμο,
βάφει τα βέλη μελωδία.
Τα κράνη μας είναι τ’ ανοιχτά μυαλά μας,
στο φως της σιωπηλής μας γνώσης.
Ένας στρατός τα κύτταρά μας.
Γαλάζιος ποταμός,
με κόκκινα άνθη το αίμα μας,
στη λίμνη της καρδιάς.
Καρδιά πλασμένη από το δίκαιο.
Καρδιά πλασμένη από αντοχή.
Εύθραυστη καρδιά, που σπάει μ’ ένα δάκρυ.
Κι όμως,
αντέχει τα σφυριά του χρόνου.
Μαύρα σφυριά,
με κίτρινα σιρίτια και παράσημα.
Τα δάκτυλά μας εύπλαστα,
νικούν τις αποστάσεις,
για να προσφέρουν την μητρότητα,
στο γερασμένο παιδί,
στην άλλη όχθη του σύμπαντος.
Χέρια από ροζ ανάσες,
που ζεσταίνουν τα παγωμένα πόδια,
των νεκρών νηπίων.
Εκείνων,
που ήπιαν τα δάκρυά τους για να ζήσουν,
μα απέτυχαν.
Τα πόδια μας βαθιά ριζωμένα στο σύμπαν,
με χρώματα μενεξεδιά και σμαραγδένια.
Είμαστε ένας ολόκληρος στρατός,
που απλώνεται στο χάος.
Ένας στρατός από αγάπη.
Ένας στρατός εγώ κι εσύ άλλος ένας
Έλα ν’ αλλάξουμε τον κόσμο,
με όλα τα όπλα μας αυτά τα ισχυρά.
Με όλα τα χρώματα μας!
Με όλα του παρελθόντος μας τα δάκρυα,
να σώσουμε τους διψασμένους.
Ν’ απλώσουμε τα χέρια στα κλαριά μας,
για να μαζέψουμε καρπούς του γαλαξία
και να χορτάσουμε τους πεινασμένους .
Έλα να πάρουμε μια ανάσα ακόμη.
Αχ, έτσι!
Έλα!
Έλα ν’ αντέξουμε ένα βήμα ακόμη...
Γεωργία Παπαμιχαήλ
________________________________________________________
από τη συλλογή "Πορφυρό Νερό"
...«πολιορκώντας»
Κορμί πού να σ’ αφήσω
δε φτάνει η απαλότητα,
το φευγαλέο πέρασμα
απολύτρωση δεν έχει.
Οι εποχές,
τραβάνε στον ορίζοντα τις νύχτες·
κι εδώ... σκοτάδι.
Ακόμα δεν ξεπέρασα τις μυρωδιές.
Λεμονανθούς κατάπιε το φεγγάρι
κι έσταξε στα πατζούρια να δακρύσουν.
Δεν την αντέχω αυτή τη νύχτα.
Δεν την αντέχω άλλο... μ’ ακούς;
Θα σπάσω την ακόρεστη εμμονή
μ’ αυτή θ’ ανάψω μια φωτιά
στο κέντρο των αγγέλων.
Να κάψω δαίμονες που μέσα μου χορεύουν.
Στου θρήνου την αντήχηση
που λέει παραιτήσου,
διακρίνω τη φωνή σου.
Γεωργία Παπαμιχαήλ
________________________________________________________
από τη συλλογή "από σιωπή" Εκδόσεις Χρήστος Ε. Δαρδανός
 |
| Η φωτογραφία της Γεωργίας Παπαμιχαήλ με τον παφλασμό των κυμάτων της θάλασσας της Κερατέας! |
Κερνάει αστέρια η σοφίτα
μια σταγόνα κι άνοιξα τα χείλη
χαμόγελα με σκέπασαν
η Δευτέρα τρέμει
ο σταυρός πια δεν καίει
κι η εβδομάδα πέρασε.
Κερνάει αστέρια
στο χορό των κυμάτων
γυμνό κορμί επουλώνεται μ' όνειρα.
Η θάλασσα στρογγυλεύει βότσαλα,
ξύλα, τα πάθη μου.
Γιαπί που σφυρίζεις στον άνεμο,
'ψυχή μου...χωράς όλο το σύμπαν
μην ψάχνεις για συγκάτοικο!
ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ
...στ' άδειο μαξιλάρι
Πήρε τ' αγέρι το λευκό σου χέρι
Κι αγκαλιά μου που άλλο δεν κοιμάται
Καθώς χαράζει τ' ουρανού το νάζι
Καλεί την λησμονιά
Μα κάθε αστέρι της ψυχής μου ταίρι
Πριν μας αφήσει και χαθεί στην δύση
Όλο ρωτάει κι η νύχτα μαρτυράει
Το χάδι τι κρυφό
Χρυσά λουλούδια φτιάχνουν τα τραγούδια
Χρυσό στεφάνι στον ωκεανό σου
Σαν Εύα ψάχνω να βρω στο πλευρό σου
Το άλλο μου μισό
Εκτέλεση-ηχογράφηση: Παπαμιχαήλ Γεωργία
Μουσική: Καρμίρης Παναγιώτης
Ποίηση: Παπαμιχαήλ Γεωργία
__________________________________________
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου