Πόλυ Χατζημανωλάκη, ΠΟΙΗΤΙΚΗ

ΠΟΙΗΤΙΚΗ

Υπαρχουνε ποιήματα που δεν τα διακρίνεις

σαν περνάς

Ανεπιθύμητες συναντήσεις

Κάποιος σκύβει εμπιστευτικά

Να σου πει κάτι που ξέρεις

Απο καιρό

Πώς να τον αγαπήσεις;

Δεν μπορείς

Άλλοι πάλι

Γυαλιζουν τις λέξεις τους

Να αστραφτουν στον ήλιο

Υποκύπτοντας στο συρμό

Μιας λάμψης επίκτητης

Εμένα με θαμπώνει

Κλείνω τα μάτια ασυναίσθητα

Να σώσω το φως εντός

Μ αρέσουν εκείνα

Που τρέχουν χωρίς κράνος

Με μια μηχανή

Στριβω μαζί τους σε στροφές απότομες

Ημερολόγια μοτοσυκλέτας

Εικόνες ταξιδιού απ την ψυχή του ποιητή

Εδώ κάνω το σταυρό μου

Μ αρέσουν και κάποια Χαϊκού

Μικρές μαχαιριές

Αιφνιδιάζουν

Σαν ηχοι καμπάνας

Που διαρκούν

Που διαρκούν...

Είναι και κάποια αλλα χαμηλόφωνα

Διάβασα ενα σήμερα και ζηλεψα

Που λες αυτό ηταν

Αυτό ήθελα

Να ο χάρτης που θα διαβεί να έλθει

Ο λογος μου

Ο ρυθμός μου που τον έχασα

Αυτή η λεπτή κλωστουλα απο αίμα

Που αφήνει ίχνος στο χαρτί

Όταν όλα τα αλλα που συμβαίνουν

Περνούν και σβηνονται

Αυτό θα ήθελα να είχα γράψει

Ταπεινά παραμεριζω

Να περάσεις Ποιητή...

Πόλυ Χατζημανωλακη

Νοέμβριος 2014

Poly Hatjimanolaki 

13/11/2014