Ο κεραμιδόγατος σχολιάζει:
.
Ο κόσμος της ανθρώπινης συμβίωσης, έτσι όπως παρουσιάζεται από τους σύγχρονους γνωστούς υπερμηχανισμούς - «ε λ έ γ χ ο υ» - και - «π ε ι θ α ρ χ ί α ς» της Αυτοκρατορίας [T. Negri], δεν είναι ο κόσμος μες στον οποίο η ατομική ύπαρξη μπορεί αυθεντικά να αναπτυχθεί και να πραγματοποιηθεί μαζί και σε αρμονία με τους συνανθρώπους του, α λ λ ά...
Ένας άμορφος, ανεύθυνος, απρόσωπος κόσμος που μέσα του ο άνθρωπος ξεχνάει τον εαυτό του και τους άλλους γύρω του, ένας κόσμος κυριαρχούμενος από τον σκοτεινό ζωτικό Φ ό β ο [M. Heidegger] και από την ακατάπαυστη πάλη των ανθρώπων να μεταμορφώσει ο ένας τον άλλο σε μέσο, σε όργανο, σε πράγμα: «η κόλαση είναι οι άλλοι» [J. P. Sartre] όπου καμιά άλλη διέξοδος δεν υπάρχει έξω από τον σαδισμό της Κυριαρχίας και το μαζοχισμό της Υποταγής...
.
.
Ο κεραμιδόγατος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου