Το σχήμα της πλατείας,
το σχήμα των σπιτιών που την καθόριζαν,
με φωτεινές καμάρες, υπαίθρια εστιατόρια
και καφετερίες.
Σ' αυτόν τον χώρο συνωστιζόταν η νεολαία,
κατέκλυζε τα πεζοδρόμια,
δεν άφηνε τραπέζι για τραπέζι.
Η ματαιότητα κι η τρυφηλη ζωή της πόλης
πνίγονταν, διαχέονταν
μες στο γλυκό απόγευμα.
Κι όμως ήταν αναπόφευκτο:
σ' αυτόν τον χώρο που έπηζε η ομορφιά
μπήκα με λαχτάρα και δέος.
( ΓΛΥΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ συλ. "Το γυμνό ζευγάρι" )
Το μυστικό κι ανεκδήλωτο πάθος του
γι' αυτήν θεριεύει.
Χαμηλοβλέπει εξαιτίας της.
Έγινε άλλος άνθρωπος.
Από άνδρας δυνατός στη μορφή και την ψυχή
τώρα χαμηλοβλέπει, μελαγχολεί και συστέλλεται.
( συλ. "Παρακαταθήκη ηδυπάθειας" εκδ. Εντευκτηρίου)
Σ' ευχαριστώ από καρδιάς Πετρούλα μου!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή