Το νερό μέχρι το στήθος
και τα πόδια να χαράζουν στο βυθό…
Αυτή η ανατριχίλα που ζωγράφιζε στο κορμί της
- να ‘ταν από τη δροσιά της θάλασσας
ή από το άγγιγμα μου…?
Τα μαλλιά της
- βεντάλια ορθάνοιχτη στο νερό…
Μας καμάρωνε ο ήλιος
- με τα πόδια της, δεμένα στη μέση μου
και το είναι μου στο δικό της…
Μακριά από βλέμματα δηλητήρια…
Με τα χείλη σφραγισμένα στο αλάτι…
Εκεί
- στην αγκαλιά της…
Με αλμυρές ανάσες να αλλάζουν πνευμόνια
και τα κορμιά να ανταλλάσουν ρίγος…
Καυτή αίσθηση από έρωτα με θαύματα…
• ‘Είναι τόσο όμορφη η ζωή?’ / σκέφτεσαι
και τότε ψίθυρος στο αυτί
- «θέλω ξανά»
Χαλάς χατίρι στη ζωή ?......ⓀⒽ
μεγάλη μου τιμή .... ειλικρινά σας ευχαριστώ !
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ ευχαριστώ που με τιμάς να σε φιλοξενώ !
Διαγραφή