Μπέττας Φώτιος

Τι αναστάτωση που προκαλεί στα φυλλοκάρδια,

τούτος ο θόρυβος ο εκκωφαντικός,

στη ατέρμονη του Σίσυφου τη διαδρομή,

το κενό της ανυπαρξίας έντονο,

αναδύει τσαλακωμένο ήχο στριγκλιάς,

από ανοξείδωτες λαμαρίνες, σε τενεκέδες αδειανούς…

η απουσία του εντός περιεχομένου,

σε ευθύ συσχετισμό, με την δύναμη της έντασης,

χάνουν οι δονήσεις το νόημα,

των απαράμιλλων μελωδικών κραδασμών,

της συμπαντικής επικοινωνίας…

άμετρες κ ασυνάρτητες, δίχως αιδώ κραυγές,

απελπισμένων νεκροζώντανων υπάρξεων,

η αδυναμία ενσυναίσθησης αλίμονο,

οδηγεί μοιραία στην απώλεια συνείδησης…

φοβίζει το λυκόφως σαν χάνεται

μοιραία στου σκοταδιού τα πέπλα,

μα πιο τρομερό φαντάζει,

της χαραυγής το φώς, σαν γλιστρά κ τρυπώνει,

στου ορίζοντα το στερέωμα απ άκρη σ άκρη…

αχ πως μας καταδυναστεύει τούτη η λάμψη,

ανυπόφορη μες τις σκιές φανερώνεται,

σπορά στο προσωπικό μας μελόδραμα,

ψάχνει την χαμένη αρμονική του,

στου παιδικού ονείρου τις θύμησες...

Μπέττας Φώτιος

Πίνακας : A Sea Spell Dante Gabriel Rossetti

Φώτιος Μπέττας
18 Αυγούστου 2015 ·