Eνα μπουκέτο ηλιοτρόπια,
μια αγκαλιά ήλιοι, αιχμάλωτοι
στο γέρμα υποταγμένοι της ημέρας,
απελπισμένα γέρνουν τα στολίδια τους,
και τα φτερά κι αυτά κρεμάσανε στο πλάι'
γνωρίζουν το σκοτάδι που έρχεται κάθε ηλιοβασίλεμα,
μα κουβαλάνε την πρωινιάτικη δροσούλα μέσα τους.
Και η νύχτα τους δικαίωσε,
ανάμεσά τους θρόισε τ'αγέρι τ'Αυγουστιάτικο
κι ο ηγεμόνας στο ορίζοντα ξεμύτισε.
Σηκώσανε το μπόι και ανάστημα
ορθώσανε την κεφαλή στεφανωμένη χρυσοποίκιλτα χαμόγελα.
Την καλημέρα υποκλίθηκαν ,και έφυγα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου