Επιθυμία
Ήθελα νάμουν γλύπτης
να φτιάξω το άγαλμά σου,
νά'μουν ζωγράφος
να φτιάξω το πορτρέτο σου,
νάμουν τραγουδιστής
να υμνώ την ομορφιά σου.
Μα είμαι άνθρωπος απλός
και σ’ έχω στην καρδιά μου.
ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Ανεκπλήρωτη επιθυμία
«Γιατί είμαι άνθρωπος απλός
και σ’ έχω στην καρδιά μου.»
Θεοχάρης Παπαδόπουλος
ΤΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ
Είδε το άλικο τριαντάφυλλο,
στη μέση του κήπου ανθισμένο,
τόσο τον θάμπωσε η ομορφιά του
που χαϊδεύοντάς το
τσιμπήθηκε.
Τʼ αγκάθια χώθηκαν στο δέρμα του.
Πέρασαν χρόνια.
Το τριαντάφυλλο το ξέχασε.
Τʼ αγκάθια ακόμα τριβελίζουν το μυαλό του.
Έξυπνος πια και προνοητικός,
φοράει γάντια όταν θέλει να χαϊδέψει.
***
ΠΡΟΣΩΠΑ ΓΝΩΣΤΑ
Πρόσωπα γνωστά,
κάθε μέρα σε κοιτάζουν
κι αν κάθε τόσο αλλάζουν,
ξέρεις ότι είναι τα ίδια.
Φορούν τα ίδια ψεύτικα χαμόγελα
και συ χαμογελάς πικρά,
σαν πρόσωπο γνωστό,
που δεν κατάφερε νʼ αλλάξει.
Κροίσος
Έζησες χωρίς προβλήματα,
μέσα στον πλούτο και στη χλιδή,
μέσα σε μύριες ηδονές.
Σαν ήρθε ο Σόλωνας,
με χλευασμό, τον έδιωξες.
Μα σαν θαρθούν οι Πέρσες
(οι Πέρσες που θαρθούν το δίχως άλλο)
και σαν σε βάλουν πάνω στην πυρά
θα ‘ναι αργά να θυμηθείς του Σόλωνα τα λόγια.
Με το μαχαίρι
Με το μαχαίρι χάραξα
στο βράχο μια καρδιά
κ’ εκείνος μάτωσε.
Οπτασία
Σίγουρα θα γεννήθηκες στη θάλασσα,
έχει το χρώμα των ματιών σου.
Τα μαλλιά σου αύρα κυματιστή
στου μπάτη το παιχνίδισμα.
Τα χείλη σου κόκκινα
μάθανε να μιλούν μόνο για αγάπη.
Ο στίχος μου δειλός
αδυνατεί να περιγράψει τα κάλλη σου.
Και εγώ,
σ’ ένα θολό πρωινό του Οκτώβρη
στο νου μου σε φέρνω συντροφιά
ο ήλιος να βγει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου