''ΠΡΟΦΕΡΩ''…Ραυτοπούλου Αγγελική
Κλήρο τραβάω στα κρυφά,
σε άγνωστα, θολά νερά
ο Δίας με καλεί ,
σε θάλασσας λαμπρό βυθό,
για να χωθώ
και μόνο κέρδος να 'χω εγώ
κλίνη νεκρική μες στην σιγή,
στης γνώσης την διαδρομή.
Λάμπω κρυφά ,
μες στα βαθειά,
μια σαρκοφάγος στα λευκά,
καλλωπισμένη ,που γελά
και έτσι το Θείο ξεγελά
και έτσι φωτίζει την σκιά,
θανάτου την αποκοτιά,
σε βρώμικο παιχνίδι.
Ιερή πέτρα λάμπει στο νερό,
όμως, εγώ την αποφεύγω,
ρανίδα αίματος σταλάζω ,
φεύγω ,
το κέρδος εννοώ,
ένα είμαι με τον βυθό,
μα τώρα πια, εγώ μιλώ
κι αυτός σωπαίνει.
Λησμονώ,στα κρυφά,
σε δρόμο κυκλωτικό,
σαν τον παραπλανητικό,
τον παραλυτικό
ηγεμόνα ενός λαού,
που σε ανεμοζάλη
παραδέρνει,
χωρίς κέρδος, πέπλο
συνεχώς να υφαίνει,
ενός μυστήριου καιρού.
Εξαπατήθηκα το ξέρω,
η μοίρα η κακιά ,
η Λάχεσις η ίδια ,
με την λευκή ασπίδα,
με λίθο, τάχα, ιερό,
μα με φως ψεύτικο και δανεικό,
με εφοδίασε,
για άκαιρο ταξίδι στον καιρό.
Το να μιλώ στην ερημιά,
με ισχυρή φωνή
και με φωτιά ,
στην λήθη ανήκει ,
τώρα πια,
σταλαγματιά ειν' τελευταία
και βαρειά.
Σε σπήλαιο,γι' αυτό και ΄γω
λησμονημένων πόνων,
σταλάζω το αίμα,που απομένει
και τότε ,μου δίνει
κομματιασμένο το πανί,
και μες στην δίνη,
την ίδια την καρδιά μου δένει.
Συναθροίζω κρυφά,σιωπηρά,
σε ποτήρι στεναγμών,
σε φλύαρο ποτήρι,
το χάσμα,αυτού του κόσμου,
να το πιω.
Το τέρας,που μέσα μου
κατοικεί,
το άμυαλο
κρυφά ξεσκίζω,
τον μύθο του κερδίζω,
τον νου και το μυαλό,
χαλίκια του νερού,
του άπατου βυθού.
Διασκορπίζω, κρυφά,
την ύβρη,
σκοτεινιά ψεύτικου λίθου,
κάλπικου,
στους τέσσερις ανέμους
και την λαμπή κερδίζω ,
την ξαφνική και ευφραίνεται
η ψυχή.Γουργουρίζω, κρυφά,
σαν περιστέρι,
γίνομαι κτίστης
της ζωής μου
και ανδρείος των εχθρών
πολεμιστής,
έτσι, το λείψανο κατέχω,
κουφάρι,του παλιού μου εαυτού.
Τώρα, την μοίρα μου εγώ ορίζω ,
λάμδα ψελλίζω ,
μα η Λάχεσις
δεν λέει να φανεί.
Και από μακριά ,
μέσα απ' τα καθάρια τα νερά,
σαν μήνας καλοκαιρινός,
απόκρημνος,
μες στα λευκά ντυμένος,
με άλογο λευκό,
χωρίς φωνή,
με όψη αγέρα,
με βλεφάρου αναπνοή,
ο Έρωτας πια με καλεί,
αυτός ο μαγεμένος!
Έτσι και 'γω το Έψιλον προφέρω.
Το Έψιλον ,του νέου του καιρού!!!
ωδή στο φως
15/2/2014
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου