Οι εκδόσεις Καστανιώτη και ο ρ/σ 105,5 Στο Κόκκινο σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του ΒΑΓΓΕΛΗ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΛΟΥΛΑ
Την Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2014 και ώρα 8 μ.μ στο Polis Art cafe (Πεσμαζόγλου 5, Αίθριο Στοάς βιβλίου).
Τρεις γυναίκες, η δημοσιογράφος Κατερίνα Ακριβοπούλου, η ηθοποιός Ειρήνη Δράκου και η πεζογράφος Βάσια Τζανακάρη μιλούν για ένα μυθιστόρημα που ανιχνεύει τη γυναικεία σεξουαλικότητα αλλά και την ανοργασμική κοινωνία των χρόνων της φούσκας.
 |
Λούλα
Μυθιστόρημα
Βαγγέλης Ραπτόπουλος
Εκδόσεις Καστανιώτη, 2013
508 σελ.
Νεοελληνική πεζογραφία -
Μυθιστόρημα [DDC: 889.3]
Ερωτική λογοτεχνία [DDC: 808.803 54]
|
Ένα μυθιστόρημα για τον γυναικείο οργασμό και την απουσία του. Για τη χρήση της ινδικής κάνναβης. Για σεξουαλικές διαστροφές. Για τη λαγνεία ως εφιάλτη της Aνατολής. Για βρικόλακες στην Aχαΐα του προηγούμενου αιώνα. Για κόσμους άλλων διαστάσεων στη σύγχρονη Aθήνα. Kαι για τον κόσμο των ψυχώσεων.
"H Λούλα δύσκολα κατατάσσεται. Aφήγημα ρεαλιστικό, σχεδόν πορνογράφημα στην αρχή, λογοτεχνία τρόμου και θρίλερ στο μέσον, ψυχωσικό παραλήρημα ή βιντεοκλίπ στο τρίτο μέρος... H Λούλα είναι ένα βήμα στη θολή περιοχή όπου κανένας από τους "φτασμένους" μας λογοτέχνες δεν έχει πατήσει. Πού ανήκει, τελοσπάντων, αυτός ο ταλαντούχος όσο και απρόβλεπτος πεζογράφος;"
Μένης Κουμανταρέας
"Συναρπαστική δεινότητα στο στήσιμο αναπάντεχων καταστάσεων. Δεξιοτεχνική εμβάθυνση του προφανούς και μετατροπή του ευτελούς σε απέραντο ταμείο ψυχογραφίας. Σε παρόμοια τολμήματα απαιτείται συγγραφική πείρα, ψυχική αντοχή και κυρίως χαρακτήρας... O Pαπτόπουλος μπορεί δίκαια να πιστέψει ότι κέρδισε ένα δύσκολο στοίχημα. Mε βιβλία σαν τη "Λούλα" μια γενιά μπορεί να δείξει τα δόντια της".
Κωστής Παπαγιώργης
Κριτικές - Παρουσιάσεις
Βαγγέλης Ραπτόπουλος, «Λoύλα» είναι μόνο μία, tvxs.gr, 5.11.2013Χρύσα Κουγιουμτζή, Νέα συνεργασία με μια τολμηρή επιστροφή, "Επενδυτής", 2.11.2013Αγγέλα Γαβρίλη, «Sexatosis», www.diavasame.gr, Νοέμβριος 2013
Aκολουθεί αναδημοσίευση άρθρου από το http://www.diavasame.gr/
ΛΟΥΛΑ
03.11.2013
Συντάκτης: Αγγέλα Γαβρίλη
«Sexatosis»
Η «Λούλα», το εμβληματικό έργο στην πορεία του πολυγραφότατου Βαγγέλη Ραπτόπουλου που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1997, είναι απολύτως εθιστική: όπως ακριβώς μου συνέβη και με την «Πιο κρυφή πληγή» (εκδ. Ίκαρος), δεν μπόρεσα να αφήσω το βιβλίο από τα χέρια μου πριν φτάσω στην τελευταία σελίδα, διαβάζοντας με αγωνιώδες ενδιαφέρον αλλά και με ένα είδος ψυχικής ταραχής, λες και τα πρόσωπα και τα γεγονότα ήταν αληθινά και με αφορούσαν άμεσα.
Και βέβαια, δεν είμαι η μοναδική που επηρεάστηκα τόσο από το βιβλίο: η «Λούλα» προκάλεσε στο ντεμπούτο της αίσθηση, απορίες, ίσως και ένα είδος σοκ, όχι μόνο για την τολμηρότητα της γραφής και του θέματος, αλλά και γιατί δεν μπορεί να κατατάξει κάποιος το κείμενο σε συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος. Όπως σημειώνει ο Μένης Κουμανταρέας στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, είναι ταυτόχρονα «αφήγημα ρεαλιστικό, σχεδόν πορνογράφημα στην αρχή, λογοτεχνία τρόμου και θρίλερ στο μέσον, ψυχωσικό παραλήρημα ή βιντεοκλίπ στο τέλος». Στη νέα της έκδοση σήμερα –στο εξαιρετικό εξώφυλλο, ο πίνακας του Malcolm T. Liepke «Raising Her Skirt»–, περιλαμβάνεται κι ένα υστερόγραφο του συγγραφέα που φωτίζει ορισμένες πλευρές της ηρωίδας και της πλοκής.
Ας δούμε, όμως, τι μπορούμε να πούμε για την πλοκή στο πλαίσιο μιας παρουσίασης: συναντάμε τη Λούλα το καλοκαίρι του 1996, λίγο πριν από τη μυστηριώδη εξαφάνισή της, όπως έχουμε πληροφορηθεί από το απόκομμα μιας εφημερίδας στην αρχή τού βιβλίου, όπου οι γονείς της και η συγκάτοικός της ζητούν πληροφορίες από όποιον γνωρίζει κάτι για την τύχη της. Είναι μια νεαρή φοιτήτρια της Φιλοσοφικής στην Αθήνα, προερχόμενη από μια επαρχιακή πόλη, η οποία συγκατοικεί στα Εξάρχεια με μια φοιτήτρια της Νομικής, την Εύη. Οι δύο κοπέλες είναι εντελώς διαφορετικές, όχι μόνο εμφανισιακά αλλά και ως χαρακτήρες: η Λούλα είναι πολύ όμορφη αλλά δειλή και άβουλη και, παρά την ομορφιά της, οι σχέσεις της με τους άντρες είναι μια διαρκής αποτυχία, διότι συνήθως την κακομεταχειρίζονται, την απατούν και στο τέλος την εγκαταλείπουν, αφήνοντάς την στην απελπισία. Αντίθετα, η Εύη, που μειονεκτεί κατά πολύ στην εμφάνιση σε σχέση με τη Λούλα, έχοντας αυτοπεποίθηση που προκύπτει από το γεγονός ότι είναι σεξουαλικά έμπειρη και ξέρει όλα τα αντρικά «κουμπιά» στο σεξ, έχει πολλούς εραστές, που την πολιορκούν ακόμα και όταν τους βαριέται και τους απομακρύνει.
Αλλά υπάρχει μία ακόμα, καθοριστική διαφορά: όσο η Εύη απολαμβάνει το σεξ, τόσο η Λούλα στερείται τη χαρά του, γιατί αδυνατεί να έχει οργασμό. Όλες της οι ελπίδες έχουν πλέον κρεμαστεί στον πρόσφατο δεσμό της, έναν νεαρό που, παρά την άσχημη συμπεριφορά του, η Λούλα θεωρεί ότι μπορεί επιτέλους να την οδηγήσει στην κορύφωση της ηδονής. Και σε αυτό ακριβώς το χρονικό σημείο, λίγο πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές, τα πάντα θα ανατραπούν στον κόσμο της ηρωίδας: ένα δυσάρεστο νέο, μια απρόσμενη δική της αντίδραση, ένα χτύπημα στο θυροτηλέφωνο του διαμερίσματός της, και οι ώρες θα αρχίσουν να μετρούν αντίστροφα, οδηγώντας στην εξαφάνισή της.
Τα όσα διαδραματίζονται στη συνέχεια οδηγούν την πλοκή από τον ρεαλισμό στο μεταφυσικό και από τις ερωτικές περιπέτειες μιας φοιτήτριας στο χώρο του ψυχολογικού θρίλερ, και εξελίσσονται με τόσο γρήγορο και απροσδόκητο τρόπο ώστε ο αναγνώστης αισθάνεται ότι τον έχει ρουφήξει μια δίνη, οδηγώντας τον στο βάθος της: εκεί, ζαλισμένος και ξέπνοος, θα μάθει την αλήθεια για την τύχη της ηρωίδας και πολλά άλλα ακόμα για το σκοτεινό πηγάδι της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, εκεί όπου κατοικεί ο πυρήνας της προσωπικότητάς μας και μας καθορίζει, κι ας τον αγνοούμε. Στο ταξίδι του αναγνώστη στα τοιχώματα αυτής δίνης που οδηγεί προς τα μέσα και προς τα κάτω, ο συγγραφέας θα χρησιμοποιήσει με αριστοτεχνικό τρόπο σύμβολα, λαϊκές παραδόσεις, γνωστούς συγγραφείς της λογοτεχνίας του τρόμου όπως ο Λάβκραφτ και ψυχαναλυτικές θεωρίες, για να δημιουργήσει έναν εφιαλτικό κόσμο με έντονες εικόνες που προκαλούν αυτή την ψυχική ταραχή για την οποία μίλησα στην αρχή.
Στο υστερόγραφό του ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος απαντά σε ερωτήσεις και σχόλια αναγνωστών για τον χαρακτήρα της Λούλας και την τύχη της, καθώς και στα παράπονα κάποιων για την ταλαιπωρία στην οποία υποβάλλει την ηρωίδα του. Σε ό,τι με αφορά, η Λούλα και οι περιπέτειές της μου θύμισαν αρκετά τη «Ζυστίν» του Σαντ, με τη διαφορά ότι η Ζυστίν ήταν μία «αγία» ανάμεσα σε διεστραμμένους, ενώ η Λούλα είναι μια αφελής «Χιονάτη» που περιμένει τον πρίγκιπα να την οδηγήσει στην ηδονή. Και γι' αυτό καθόλου δεν μου ήταν συμπαθής, σε αντίθεση με τη ρεαλίστρια Εύη, με την οποία εξαρχής ταυτίστηκα ως ένα θετικότερο γυναικείο πρότυπο, παρά τα ελαττώματά της. Κι αυτή ακριβώς η ταύτιση ή η απόρριψη των ηρώων από τον αναγνώστη δείχνει πόσο δυνατή είναι η γραφή του Βαγγέλη Ραπτόπουλου και πόσο πειστικά αποδίδει τις ακραίες καταστάσεις που περιγράφονται στις σελίδες του βιβλίου.
Κλείνοντας, θα έλεγα ότι η Λούλα δεν είναι ένα βιβλίο για το σεξ. Το σεξ είναι το υλικό που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας ή, πιο σωστά, την εμμονή με το σεξ σε βαθμό ψύχωσης, απ' όπου προέρχεται και ο τίτλος της παρούσας κριτικής. Αλλά ο τρόπος που λειτουργεί στο βιβλίο το σεξ δεν είναι πορνογραφικός: παίζει το ρόλο ενός ψυχότροπου ναρκωτικού, που διευρύνει τη συνειδητότητα και ανοίγει τις πύλες του μυαλού σε άλλες πραγματικότητες, ενώ ταυτόχρονα σκάβει επίμονα και συστηματικά, επίπεδο κάτω από το επίπεδο, στο ανθρώπινο ασυνείδητο μέχρι τα βάθη του.
Ο Σύνδεσμος Πνευματικής & Κοινωνικής Δραστηριότητας Κερατέας «ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ» πραγματοποίησε το Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013 μια βραδιά όπου ο δημοσιογράφος Κώστας Αρβανίτης συνομίλησε με τον συγγραφέα Βαγγέλη Ραπτόπουλο με αφορμή το βιβλίο του «Η ΠΙΟ ΚΡΥΦΗ ΠΛΗΓΗ» αλλά και όλο το συγγραφικό του έργο.
Δείτε σχετικό άρθρο : http://tehneskaigrammata.blogspot.gr/2013/11/9112013.html
Βαγγέλης Ραπτόπουλος
Ο Bαγγέλης Pαπτόπουλος γεννήθηκε το 1959 στην Aθήνα, όπου σπούδασε παιδαγωγικά και δημοσιογραφία. Έζησε για ένα χρόνο στη Σουηδία (1980-81) και ως υπότροφος του International Writing Program για μισό περίπου χρόνο στις HΠA (1984). Πρωτοεμφανίστηκε με τη σταδιακά δημοσιευμένη τριλογία "Kομματάκια" (1979), "Διόδια" (1982), "Tα τζιτζίκια" (1985), που κυκλοφόρησε σ' έναν τόμο το 2003, με το γενικό τίτλο "H γενιά μου". Kαι ακολούθησαν: "H αυτοκρατορική μνήμη του αίματος" (1992), "O εργένης" (1993), "Έμμονες ιδέες" (1995), "Λούλα" (1997), "Tο παιχνίδι" (1998), "Bαθύς και λυπημένος, όπως κι εσύ" (1999), "H απίστευτη ιστορία της Πάπισσας Ιωάννας" (2000), "Mαύρος γάμος" (2001), "Aκούει ο Σημίτης Μητροπάνο;" (2001), "H δική μου Αμερική" (2002), "H επινόηση της πραγματικότητας" (2003), "Xάσαμε τον Μπαμπά" (2005), "Λίγη ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας" (2005), "Φίλοι" (2006), "Aρχαία συνταγή: Hρόδοτος, Ηράκλειτος, Λουκιανός" (2006), "H Mεγάλη Άμμος" (2007), "Aπέραντα άδειο σπίτι" (2009), "Ιστορίες της Λίμνης: Το παιχνίδι, Βαθύς και λυπημένος όπως κι εσύ, Απέραντα άδειο σπίτι" (2011), "Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας" (υπό έκδοση). Συνολικά έχουν τυπωθεί περισσότερα από 250.000 αντίτυπα των βιβλίων του."Tα τζιτζίκια" μεταφράστηκαν στα αγγλικά, "H απίστευτη ιστορία της Πάπισσας Ιωάννας" στα ιταλικά, αποσπάσματα από άλλα του βιβλία και μεμονωμένα διηγήματά του στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, σουηδικά, τσέχικα, σερβικά. "O εργένης" μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, τα "Διόδια" και διηγήματα από τα "Kομματάκια" και τις "Έμμονες ιδέες" στην τηλεόραση -ορισμένα απ' αυτά σε δικά του σενάρια. Διασκεύασε, επίσης, για το θέατρο μία από τις "Ιστορίες της Λίμνης", ενώ δραματοποιημένες σκηνές από την "Επινόηση της πραγματικότητας" παρουσιάστηκαν σε βιβλιοπωλεία. Έχει ακόμη γράψει το σενάριο της ταινίας "H φανέλα με το εννιά" και της τηλεταινίας "O μικρός ηλεκτρολόγος", και έχει διασκευάσει για το θέατρο το "Παραμύθι χωρίς όνομα".
Kατά καιρούς έχει κάνει διάφορες δουλειές, λίγο πολύ σχετικές με τη λογοτεχνία και το γράψιμο: σύμβουλος ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας σε εκδοτικούς οίκους ("Kέδρος", "Λιβάνης"), τακτικός συνεργάτης εφημερίδων και περιοδικών ("Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία - Επτά", "Η Καθημερινή της Κυριακής", "Tα Nέα", "Athens Voice", "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία - Έψιλον", "Kλικ"), σύμβουλος σεναρίων στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (ΕΚΚ) και σε τηλεοπτικά κανάλια (ET1, ET2), παραγωγός και παρουσιαστής ραδιοφωνικών εκπομπών (στο "Πρώτο", "Δεύτερο", "Tρίτο Πρόγραμμα" της EPA, στον "Eν Λευκώ" και στο "Kανάλι 1"). Δίδαξε επίσης σε σεμινάρια δημιουργικής γραφής (EKEBI), ενώ από το 2005 ως το 2007 υπήρξε μέλος του Δ. Σ. της Eταιρείας Συγγραφέων.
Περισσότερες πληροφορίες και χρήσιμοι σύνδεσμοι (links) περιλαμβάνονται στην ιστοσελίδα του συγγραφέα: http://vangelisraptopoulos.wordpress.com/
(φωτογραφία: Δημήτρης Τσουμπλέκας, 2001)
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2013) Λούλα, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2013) Λούλα, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2012) Η πιο κρυφή πληγή, Ίκαρος
(2012) Η πιο κρυφή πληγή, Ίκαρος
(2012) Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας, Ίκαρος
(2012) Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας, Ίκαρος
(2011) Ιστορίες της Λίμνης: Το παιχνίδι. Βαθύς και λυπημένος, όπως κι εσύ. Απέραντα άδειο σπίτι, Κέδρος
(2011) Φίλοι, Ελευθεροτυπία
(2010) Η επινόηση της πραγματικότητας, Κέδρος
(2009) Απέραντα άδειο σπίτι, Κέδρος
(2008) Τα τζιτζίκια, Κέδρος
(2007) Η Μεγάλη Άμμος, Κέδρος
(2006) Φίλοι, Κέδρος
(2005) Χάσαμε τον Μπαμπά, Εκδόσεις Πατάκη
(2003) Η γενιά μου: Κομματάκια, Διόδια, Τα τζιτζίκια, Κέδρος
(2003) Η επινόηση της πραγματικότητας, Εκδόσεις Πατάκη
(2002) Η δική μου Αμερική, Κέδρος
(2001) Ακούει ο Σημίτης Μητροπάνο;, Κέδρος
(2001) Μαύρος γάμος, Κέδρος
(2000) Η απίστευτη ιστορία της Πάπισσας Ιωάννας, Κέδρος
(1999) Βαθύς και λυπημένος, όπως κι εσύ, Κέδρος
(1999) Διόδια, Κέδρος
(1998) Λούλα, Κέδρος
(1998) Τα τζιτζίκια, Bell / Χαρλένικ Ελλάς
(1998) Το παιχνίδι, Οξύ
(1996) The Cicadas, Κέδρος
(1995) Έμμονες ιδέες, Κέδρος
(1995) Κομματάκια, Κέδρος
(1993) Ο εργένης, Κέδρος
(1992) Η αυτοκρατορική μνήμη του αίματος, Κέδρος
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2008) Ενδοσκεληδόν, Ζήτρος
(2005) Λίγη ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, Εκδόσεις Πατάκη [κείμενα, επιμέλεια]
(2005) Χαριλάου Τρικούπη 22. 4 ιστορίες της πόλης, Athens Voice
(2003) Νίκος Παναγιωτόπουλος, Αιγόκερως
(1997) Έρωτας σε πρώτο πρόσωπο, Κέδρος
(1994) Αφιέρωμα στον Αλέξανδρο Κοτζιά, Κέδρος
Μεταφράσεις
(2006) Συλλογικό έργο, Αρχαία συνταγή: Ηρόδοτος, Ηράκλειτος, Λουκιανός, Κέδρος [ανθολόγηση, μετάφραση, επιμέλεια]
(1993) Ηρόδοτος, Άμασις ή τα τόξα, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1993) Λουκιανός ο Σαμοσατεύς, Ιξίων, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1993) Ηρόδοτος, Ο άλαλος γιος του Κροίσου, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1993) Ηράκλειτος, Ο σκοτεινός λόγος, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1992) Ηρόδοτος, Η γυναίκα του Κανδαύλη, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1992) Ηρόδοτος, Κροίσος και Σόλων, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1992) Ηρόδοτος, Ραμψίνιτος ή Οι κλέφτες, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1992) Ηρόδοτος, Το δαχτυλίδι του Πολυκράτη, Εκδόσεις Καστανιώτη
Λοιποί τίτλοι
(1998) King, Stephen, 1947-, Οργή, Κέδρος [επιμέλεια σειράς]
(1997) King, Stephen, 1947-, Αδύνατος, Κέδρος [επιμέλεια σειράς]
(1997) King, Stephen, 1947-, Έργα οδοποιίας, Κέδρος [επιμέλεια σειράς]
(1997) King, Stephen, 1947-, Η μακριά πορεία, Κέδρος [επιμέλεια σειράς]
(1997) King, Stephen, 1947-, Ο δρομέας, Κέδρος [επιμέλεια σειράς]
(1995) Kafka, Franz, 1883-1924, Η σωφρονιστική αποικία, Κέδρος [επιμέλεια]
(1994) Θεοτόκης, Κωνσταντίνος, 1872-1923, Ακόμα;, Κέδρος [επιμέλεια]
(1994) Μητσάκης, Μιχαήλ, 1863-1916, Αυτόχειρ, Κέδρος [επιμέλεια]
(1994) Καρυωτάκης, Κώστας Γ., 1896-1928, Δεσποινίς Bovary, Κέδρος [επιμέλεια]
(1994) Chekhov, Anton Pavlovich, 1860-1904, Εχθροί, Κέδρος [επιμέλεια]
(1994) Gogol, Nikolaj Vasilievic, 1809-1852, Η μύτη, Κέδρος [επιμέλεια]
(1994) Fitzgerald, Francis Scott, 1896-1940, Τ' απομεινάρια της ευτυχίας, Κέδρος [επιμέλεια]
(1994) Melville, Herman, 1819-1891, Το καμπαναριό, Κέδρος [επιμέλεια]
(1993) Καβάφης, Κωνσταντίνος Π., 1863-1933, Εις το φως της ημέρας, Κέδρος [επιμέλεια]
(1993) Σολωμός, Διονύσιος, 1798-1857, Η γυναίκα της Ζάκυθος, Κέδρος [επιμέλεια]
(1993) Καρκαβίτσας, Ανδρέας, 1865-1922, Η θάλασσα, Κέδρος [επιμέλεια]
(1993) Παπαδιαμάντης, Αλέξανδρος, 1851-1911, Όνειρο στο κύμα, Κέδρος [επιμέλεια]
(1993) Βιζυηνός, Γεώργιος Μ., 1849-1896, Το αμάρτημα της μητρός μου, Κέδρος [επιμέλεια]
(1993) Ροΐδης, Εμμανουήλ Δ., 1836-1904, Ψυχολογία Συριανού συζύγου, Κέδρος [επιμέλεια]
Κριτικογραφία
«Λoύλα» είναι μόνο μία [Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Λούλα], tvxs.gr, 5.11.2013Ένα μυθιστόρημα που θα μπορούσε να λέγεται «Δεκεμβριανά» [Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Η πιο κρυφή πληγή], www.protagon.gr, 17.2.2013Χαοτική φαντασμαγορία ή Περί Τόμας Πίντσον, http://bibliotheque.gr, 20.10.2012Ο Ηράκλειτος της ακατάπαυστης αλλαγής ταιριάζει στους μεταβατικούς καιρούς μας [Αρχαία συνταγή: Ηρόδοτος, Ηράκλειτος, Λουκιανός], "Τα Νέα", 10.8.2012Η θηλιά στον λαιμό, "Ελευθεροτυπία"/ "Βιβλιοθήκη", 28.10.2011Το αντίθετο του ιστορικού μυθιστορήματος [Τάσος Αναστασίου, Συνεσταλμένος δολοφόνος], "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία"/ Ένθετο "ΕΠΤΑ", 11.9.2011Ο Ανατολίτης, "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία"/ Ένθετο "7: Τέχνες και Ζωή", 30.4.2011Τα καλά της κρίσης [Δώρα Κασκάλη, Στο τρένο], "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία"/ Ένθετο "ΕΠΤΑ", 13.3.2011Ανοιχτές πληγές [Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Ιστορίες της Λίμνης: Το παιχνίδι. Βαθύς και λυπημένος, όπως κι εσύ. Απέραντα άδειο σπίτι], "Athens Voice", τχ. 337, 10.3.2011Κλασικό αλλά... δεν μ' αρέσει, www.bookpress.gr, 28.12.2010Μικροαστών εγκώμιον, "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία"/ Ένθετο "7: Τέχνες και Ζωή", τχ. 474, 19.12.2010Ο σκοτεινός κύριος του Βέρτεκοπ [Ιερώνυμος Πολλάτος, Ο σκοτεινός κύριος του Βέρτεκοπ], "Lifo", τχ. 217, 23.9.2010Κρέας από σταφύλι [Σταυρούλα Σκαλίδη, Κρέας από σταφύλι], "Lifo", τχ. 217, 23.9.2010Αναμνήσεις από το ρετιρέ [Γιώργος Λαμπράκος, Αναμνήσεις από το ρετιρέ], "Lifo", τχ. 217, 23.9.2010Ο καιρός του καθενός [Δημήτρης Νόλλας, Ο καιρός του καθενός], "Lifo", τχ. 217, 23.9.2010Κάτι θα γίνει, θα δεις [Χρήστος Οικονόμου, Κάτι θα γίνει, θα δεις], "Lifo", τχ. 217, 23.9.2010Πέντε γράμματα του Νίκου Νικολαΐδη, "Athens Voice", τχ. 315, 14.9.2010«Η μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων», "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία"/ Ένθετο "7: Τέχνες και Ζωή", τχ. 460, 12.9.2010«Εις το ήμισυ του δρόμου», "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία"/ Ένθετο "7: Τέχνες και Ζωή", τχ. 456, 14.8.2010Εθνικό μυθιστόρημα [Ιερώνυμος Πολλάτος, Ο σκοτεινός κύριος του Βέρτεκοπ], "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία"/ Ένθετο "7: Τέχνες και Ζωή", τχ. 447, 13.6.2010Στιγκ Λάρσον γεννιέσαι, δεν γίνεσαι, "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία"/ Ένθετο "7: Τέχνες και Ζωή", τχ. 438, 11.4.2010Ναός του Κόσμου, www.protagon.gr, 4.2.2010Ενέπνευσε ακόμα και τον Δεκέμβρη [J. D. Salinger, Ο φύλακας στη σίκαλη], "Ελευθεροτυπία", 1.2.2010Ο Λορεντζάτος ως μυθιστορηματικός ήρωας [Ζήσιμος Λορεντζάτος, Collectanea], "Η Καθημερινή"/ "Τέχνες και Γράμματα", 29.11.2009Απέραντα άδειο σπίτι [Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Απέραντα άδειο σπίτι], Περιοδικό "Index", τχ. 33, Ιούλιος-Αύγουστος 2009Μοναχικοί μοναχοί [Γιάννης Μακριδάκης, Η δεξιά τσέπη του ράσου], "Η Καθημερινή"/ "Τέχνες και Γράμματα", 10.5.2009Το απέραντα άδειο σπίτι του ατομισμού [Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Απέραντα άδειο σπίτι], "Ελευθεροτυπία"/ "Βιβλιοθήκη", τχ. 549, 24.4.2009Το άλλο μισό της τρομοκρατίας [Λευτέρης Μαυρόπουλος, Το άλλο μισό μου πορτοκάλι], "Η Καθημερινή"/ "Τέχνες και Γράμματα", 5.4.2009
Πηγή : http://www.biblionet.gr/author/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου