ύπνος
βγήκαμε από τα σκοτάδια της παιδικής ηλικίας
με τα ξυλοπάπουτσα του πόνου
το πουκαμισάκι λιωμένο στη θλίψη
και το πλατύσκαλο μιας ανάσας
σφηνωμένο στο θώρακα του απροσδόκητου
από τότε περιφερόμαστε
στο αγκαθωτό της ματαιότητας
με οδηγό τη χαραμάδα στο ταβάνι της επιμονής
και την κόψη με τις τροχισμένες αυταπάτες
καμιά φορά μες το σκοτάδι
στεκόμαστε απέναντι από τον καθρέφτη του πεπρωμένου
και μετράμε τις πνοές
τις κραυγές, τις πληγές
κι έτσι διαπιστώνουμε
χωρίς να βλέπουμε
το είδωλο μας
στο βάθος μιας αναπότρεπτης συντριβήςτο χάραμα μπαίνουμε στα σκεπάσματα της υπομονής
και βυθιζόμαστε σε αβέβαιο ύπνο
και είναι τόσο ρηχός
που βγαίνουμε από την άλλη πλευρά του χρόνου
εκεί που ξεκινάει η ρωγμή
της μεγάλης μας ήττας
15.3.14
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου