Πού, μου αρνήθηκες,
μιαν αγκαλιά,
κι' έμεινε η χαρά
μισή στο χαμόγελο.
Και μ' ενα μολύβι
και δυό λέξεις
εγώ,
το άσπρο χαρτί
παλεύω
και το νικάω.
Μα το παράπονο,
μένει στην ψυχή
και αφήνει
σημάδι
που καμμιά γομολάστιχα
δεν μπορεί να σβήσει...
Τ.Μ. 15/9/2013.
Tzoutzi Mantzourani
30 Μαρτίου 2014
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου