Την έβαλε να σκάψει δυο μέτρα γης, να χώσει μέσα ένα ψάρι κι ύστερα να περιμένει.
/ τα λέπια που θα πέσουν απ’ τον ουρανό μη τα φας, μη /
Δυο γύρες στρίφωμα κάτω απ’ το φουστάνι και στα μέσα του δεμένος ήλιος καστανός. Οι ώρες που παίζουν μπάσο οι κηδείες, είναι οικοκυρικά μορφωμένες (μη μαρτυρήσεις σήμερα πως είμαι οιωνός).
Το κορίτσι ξεσάλωσε το λευκό άλογο και μπήκε με το αριστερό στον πύργο.
_Κι είναι κάτι παραμύθια που το τέλος τους φαντάζει για αρχή.
_
.
Αγγελίνα Ρωμανού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου