12.7.14
αναχώρηση
βελόνιαζε με μια σκέψη την ησυχία του
και χωρίς να το καταλάβει
διαπέρασε το πρωινό του
τα χέρια του είχαν γεμίσει ρωγμές
και φήμες
οι χούφτες του άνοιγαν
σαν νεκρές πεταλούδες
και τα δάχτυλά του
έπεφταν σαν παγωμένα πουλιά
έξω αθόρυβα κατέρρεε η ιστορία
όπως στα σχολικά βιβλία
και πέρα μακριά
ο ορίζοντας καιγόταν
σαν περιστατικό που δεν πρόσεξε κανείς
τράβηξε την κουβέρτα μέχρι τους ώμους
σκέπασε τις μολυσμένες πληγές
τα σπασμένα φτερά
και τη μεγάλη αναχώρηση
που ετοίμαζε καιρό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου