

Elissaios Vgen
18 Δεκεμβρίου 2013
ιστορίες
έστεκε συλλογισμένος
όπως ένα πλατάνι στα βάθη του καλοκαιριού
βημάτιζε όπως το σπουργίτι
στα πρώτα χιόνια της επιστροφής
κι όταν έκλεινε τα μάτια
έμοιαζε τηλεγραφόξυλο
στα μακρινά σύνορα του απόλυτα αναγκαίου
έφτιαχνε ιστορίες
με κομμάτια από λησμονημένο παρελθόν
και τρίμματα από μεθαυριανές βεβαιότητες
τις έραβε με κλωστές από ατάραχα πρωινά
και κουρέλια από αποσταμένες νύχτες
έβγαινε χαράματα στους άδειους δρόμους
και μοίραζε τις ιστορίες του σε μεθυσμένους
άστεγους και αναλφάβητους
όσοι τις διάβαζαν χάνονταν από την πόλη
δεν τους έβλεπε ποτέ κανείς
παρά μόνο
στις σκιές των πλατανιών
στο κουτσό περπάτημα του σπουργίτι
και στις κορυφές των τηλεγραφόξυλων
σαν σβησμένο μήνυμα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου