Μια πεταλούδα στον βυθό
Νικημένος νίβω το πρόσωπο .
Νταβάτζης της ψυχής
ψευτοπαλικαράς θα έλεγα
αφού νύχτωσε καί με ήλιο .
Ξεδίψασα δύο τρείς φορές
σε οάσεις .
Τόσο ελάχιστο το υγρό
ίσα που θυμάμαι την γεύση .
Η γραμμή που χώριζε τα όρια
κάπου ξεθώριασε
μπέρδεψα την θάλασσα
με το υπόλοιπο γαλάζιο .
Δεν ξέρω πια που κολυμπούν
τα πουλιά
και που πετούν τα ψάρια .
Χάθηκα στα όμορφα που
δημιούργησε η πλάνη .
Πεταλούδα • βρέθηκα σε πέταλα
πολύχρωμα που γρήγορα μαράθηκαν.
Αγκύλωθηκαν τα φτέρα
κι έδωσαν χώρο στην πίκρα .
Ξέρεις πως είναι απο τουλίπες
να γεύεσαι πικρόδαφνες ;
Στο τέλος έγινα βυθός
κι εσύ φοβάσαι να εισχωρήσεις
στο πυθμένα μου •
Κι ας γνωρίζεις οτι τα νερά έκει
πιο καθαρά και πιο ήρεμα .
18-12-2013
Μελισσουργού Βασιλική
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου