Κάποτε σε ένα κοριτσάκι έταξαν έναν παράδεισο.
Δεν είχε σημασία ποιος, σημασία είχε ότι τον πίστεψε ..
Η αθωότητα της έκανε λάθος και δεν ήταν καιροί πια
για παιδιά.
Κάθε βράδυ κοιμόταν με το όνειρο αλλά ο
παράδεισος δεν ερχόταν ποτέ όταν ξυπνούσε.
Έψαχνε απεγνωσμένα κάπου να πιστέψει..
Μπορούσατε να την κατηγορήσετε για αυτό;
Έψαχνε ανθρώπους σαν να έψαχνε
θησαυρό σε άγονη γη.
Πέρασαν τα χρόνια και ανακάλυψε
ότι τον παράδεισο τον είχε μέσα της
δεν έβρισκε όμως άνθρωπο να τον μοιραστεί.
Δεν ζητούσε πολλά, ζητούσε όμως κάτι "ακριβό".
Ήταν υπέροχο για εκείνην να λέει "σ'αγαπώ",
όμως κάθε φορά που ξεστόμιζε αυτή τη λέξη,
γυρνούσε πίσω και την τεμάχιζε !
ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ
"Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΤΗΣ"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου