ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ II
Αντίκρυ πάλι και σήμερα,
κωπηλατίσαμε την ζωή
και στην άλλη άκρη το όνειρο
λικνίζει την επιστροφή.
Απέναντι πάλι σήμερα και σε μια
ύφεση αγάπης,
ανακαλύψαμε πως μπορούμε
να συνυπάρχουμε,
με λόγια που θεμελειώνουν τις υποσχέσεις
Η αφή σου νωπή,
πάνω στο δέρμα παφλάζει
και στα χείλη ο βομβός των λουλουδιών
κοσμεί το πρόσωπό σου.
Απόψε όπως κάθε βράδυ
τυλιγμένος στο σώμα σου
θα δειπνήσω τον έρωτα
και το πρωί θα ανατέλλω
μέσα από τα μάτια σου
με το φιλί το ξάγρυπνο
να σου λέει την καλημέρα.
Σήκωσα το ανάστημα,
μεγάλωσα απ`την αγάπη σου
που απλόχερα μου`χεις χαρίσει.
Η γεύση της γλώσσας σου, ποτισμένη στα χείλη
διεγείρει το σώμα σαν πρωτόγονο άγγιγμα..
Ωριμάζουν οι μέρες, ομορφαίνουν οι νύχτες
καθώς μετράς με τον δείχτη σου
κάθε βράδυ τ`αστέρια.
Χτενάκι τα δάχτυλα του ζερβού χεριού μου
τα περνούσα με τέρψη στα λαμπερά μαλλιά σου.
Οι χιλιετερίδες προετοιμάζονται,
ταξινομούν τους αιώνες
για μια διαρκής παρέλαση
να ζητωκραυγάσουν την ύπαρξή σου.
Ν.ΠΛΩΜΑΡΙΤΗΣ
24 Δεκεμβρίου 2013
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου