Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Μάρτης του '75 ''Τα ερωτικά''.

ΕΡΩΤΙΚΟ 

Ω πόσο μιλήσαμε εκείνη τη μέρα, αγάπη;...

Για τους Έρωτες που ταξιδεύουνε,

τους προδομένους που ''τρυπιούνται'',

τα βόλια που δεν ''τελειώνουνε'' τον πρόεδρο τον κράχτη...

Για τα γυμνά αγάλματα π' αμέριμνα καμαρώνουνε,

για ψίθυρους που γίνονται καρδιάς ανεμοστρόβιλοι,

για 'κείνη την ελπίδα που τόσο αργοπορεί, 

για τις Ανατολές που ακόμα δεν λένε να φανούν...

Για κάλπικες απαντοχές, για το παράπονο μιας Άνοιξης,

που ''σκάλωσε'' στις άθλιες, κενές ψευτοειδήσεις,

για το αλάτι της ζωής και για σβησμένους ήλιους,

για τους ζωντανούς νεκρούς της νέας Ουτοπίας...

Για ανυπόταχτες ψυχές πίσω απ' το συρματόπλεγμα,

για 'κείνο το άγγιγμα που έμοιαζε άλικο ροδοπέταλο,

π' ακούμπησε τον χαμό κι έγινε ηλιαχτίδα,

που έφερε στη ζωή μας χιλιάδες νέους ποιητές...

Ω πόσο μιλήσαμε εκείνη τη μέρα, αγάπη;...

Ο κόσμος όλος ...μέσα σε δυο ανάσες...

Δικός μας κόσμος... Δικές μας ανάσες... Εμείς!...

Γαβρίλης Ιστικόπουλος / Μάρτης του '75 ''Τα ερωτικά''.