ΚΡΙΣΗ
Καιρός ναυτίας, - έλεγε -
δηλώσεις, τυμπανοκρουσίες, μετέωρα επίθετα,
νύχτες βαθιές, ξαγρυπνισμένες
μπροστά σ' έναν τεράστιον ουρανό, απόρθητον
από έλλειψη ενδιαφέροντος.
Έχω – είπε - ένα χρυσό μαχαίρι.
Δεν ξέρω σε ποιον να το χαρίσω,
δεν ξέρω που να το καρφώσω.
Τ' άφησε στο τραπέζι.
Ύστερα, αφηρημένος, άρχισε να κόβει τα φύλλα ενός βιβλίου,
ακούγοντας έξω τα βήματα των δυο πλανόδιων μουσικών.
Αθήνα, 18.ΙΙΙ.85
Διείσδυση
Τά πιό πολλά, τά πιό ὡραῖα,
τά 'δες ἀπ' τήν κλειδαρότρυπα--
λουλούδια πεσμένα στό πάτωμα
καί μέσα στά παπούτσια σου.
Καλύτερα λοιπόν
νά περπατᾶς ξυπόλητος
μή σ' ἀκούσουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου