Ένα σονέτο - Μνήμη Θόδωρου Αγγελόπουλου
30 Ιανουαρίου 2012 στις 12:44 π.μ.
Σε γη με χαλαρή μνήμη κάρπισες
Μ’ ανθρώπους που έτρωγαν λωτούς
Αναχωρητής της τέχνης, στων ανέμων τους ασκούς
Με το γιαξεμπόρε, τραγούδι άρχισες.
Μ’ ένα βλέμμα ο Οδυσσέας το τοπίο ανάτρεψε
Απ’την ομίχλη ο πρώτος αντάρτης θα φανεί
Άλικος επαναστάτης, την ιστορία προκαλεί
Εικόνα στα πέρατα, ο μύθος της διέπρεψε.
Θίασος προχωρεί στων Ατρειδών τη χώρα
Στη Θήβα στου Κάδμου την αρένα ανακωχή!
Στου απομεσήμερου το σύθαμπο μια μουσική
Η Ηλέκτρα με τη Γκόλφω, αγκαλιά βαδίζουν τώρα.
Ευρυμέτωπος χρόνος στο βάθος το πλάνο αγγίζει
Ab imo pectore maestro, την ποιητική σου φωτίζει.
Βασίλης Κουμής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου