Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013

Σιωπή Βασίλης Κουμής


Σιωπή

Μακροχρόνια αυτοδιάθεση στέγνωσε στο στόμα

Μιας ολόσωμης επιτηδευμένης σκοπιμότητας.

Μεταμφιεσμένη κραυγή γονιμοποίησε την αυταπάτη

Και την κατάταξε στο μαυσωλείο των ζωντανών.

Ο αέρας την αναπαραγάγει στα βουβά σχήματα

Των φεγγαριών, των λουλουδιών και των επαναστατών

Παραδίδοντάς την αυτόνομη στη στεντόρεια ουτοπία. 

Τραυματισμένη αντοχή, λυτρωτική άμυνα είναι

Που ψαχουλεύει στα ορυκτά της ψυχής και της γνώσης

Εξορύσσοντας αγαθά τιμιότερα των πολυτίμων λίθων.



Silence

Une autodétermination de long terme a séché dans la bouche

D’une opportunité tout entière affectée.

Un hurlement travesti a fécondé l’illusion

Εt l’a alignée dans le mausolée des vivants.

Le vent la reproduit dans les schémas muets

Des lunes, des fleurs et des révolutionnaires

En la livrant autonome à l’utopie retentissante.

Résistance blessée, c’est une défense rédemptrice

Qui farfouille dans les mines de l’âme et du savoir

Extrayant des biens plus précieux que les pierres précieuses.

Η Σιωπή ένα ανέκδοτο ποίημα  που διαβάστηκε στην Γιορτή Γαλλοφωνίας, στις 16 Μαρτίου 2012 στο Quilombo... 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου