"... Περνάω το χέρι μου κάτω απ' το λαιμό σου ελαφρά, με το φόβο
μη σταματήσω το τραγούδι των πουλιών στον ύπνο σου.
Αύριο, στις 10, όταν θ' ανοίξεις τα παντζούρια κ' εισορμήσει στα δωμάτια ο ήλιος
θα φανεί στον καθρέφτη καθαρότερα το δαγκωμένο κάτω σου χείλι
και το σπίτι θα γίνει κατακόκκινο, διάστικτο όλο
με χρυσά πούπουλα και μακρινούς, ασυντέλεστους στίχους..."
Γιάννη Ρίτσου "Σάρκινος λόγος" (απόσπασμα)
Το ποίημα ολόκληρο μπορείτε να το διαβάσετε σε προηγούμενή μου δημοσίευση :
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου