Δηξίθυμο βέλος
Με περπατησιά ανέμου βαδίζεις τα αόρατα
Αβέβαιο σαν σκίρτημα και σαν πόθος
Στου πάθους τα μέρη ρίπισμα κύματος
Κιμωλία μελάνη φόντο μαύρο φόντο λευκό
Πέλμα πιο απαλό από νερό στη λεπίδα του χρόνου
Οδύνη και λαύρα στιγμές που ομορφαίνεις
σαν εσύ άνεμος στα κλαδιά μουσηγέτης
βυθισμένη θερμότητα γη του αθεμελίωτου
-πυρήνας από κάρβουνο και πάγο
σαν εσύ πέλμα πιο απαλό από νερό
στη λεπίδα του χρόνου οδύνη και λαύρα
άνεμος στα κλαδιά μουσηγέτης
γιατί το ποίημα θέλει να είναι
γη του αθεμελίωτου βυθισμένη θερμότητα
Με περπατησιά ανέμου βαδίζεις τα αόρατα.
*
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου