μήπως και δεις με τα δικά μου μάτια την μορφή σου.
Φαλτσάρει η φωνή και σωστά δεν τραγουδά
εκείνο το υπέροχο "αγάπη πού'γινες δίκοπο μαχαίρι"
Μόνο μ ελπίδες γεμάτη η ψυχή μου..σε αγκαλιάζει όπου πας.
Με ταξιδιάρικα φτερά..η σκέψη πεταρίζει γύρω από εσένα.
Και αν το θαρρείς..πως κάτι αξίζει η ζωή μου.
Χαλάλι σου κι αυτή..και ας μην έχω δεύτερη να σου χαρίσω.
Κικη Κτενοπούλου
24/6/2014 ·
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου