Τετάρτη 7 Μαΐου 2014

Δημήτρης Νικηφόρου [ Περί πόνου στιχομυθία ]




[ Περί πόνου στιχομυθία ]

Όταν τον έβλεπε να κάθεται στο σκαμπό αντί να στέκει ορθός με τους αγκώνες στον πάγκο ήξερε πως ήταν ρετάλι. Γύρω καβλάντα και ξοδέματα. Σύντομες βυθίσεις σε κενό αέρα και επαναφορά στην πορεία με τον αυτόματο πιλότο. Στριμωγμένος σε μοναξιές που αγόραζαν ψέματα ενώ εκείνος τις είχε τσάμπα. Σε μοναξιές που έπιναν ουίσκι μπόμπα κερνώντας αβέρτα και γυναίκες που σέρβιραν στο γυαλί πόθους à la carte και παραμυθία table d'hôte. Από τη χαραμάδα της σιωπής του' λεγε με θυμό πως ο πόνος είναι φίλος ολονών, να μη το ξεχνά, να ξεκολλήσει. Του απαντούσε με μια γκριμάτσα «όλα καλά» και τσούγκριζαν τα ποτήρια - «Έλα γεια μας και γάμα τα!». Τα κορίτσια στα μαγαζιά τον είχαν υιοθετήσει από κοινού και τον μεγάλωναν μ' αναστεναγμούς. Περνώντας βιαστικά του έβαζαν στο στόμα καναπεδάκια με μπρικ, λεμόνι και βούτυρο ή καρδούλες καπνιστού σολομού με φτηνό χαβιάρι. «Έχω δουλειά μωρό μου, μη φύγεις..» Στο άδειο του σπίτι ο πόνος μπούκαρε με κρεπ σόλες να του αρπάξει ακόμα και το faux χαμόγελο στο συρτάρι που έβρισκε πάντα ανοιχτό με ένα σημείωμα οικειοθελούς προσφοράς. Με θιγμένο τον εγωϊσμό του επιδέξιου κλέφτη το άφηνε στη θέση του. Ο φίλος του συνέχιζε το κήρυγμα από τον άμβωνα της ορμήνιας. «Μη του πηγαίνεις κόντρα, σπας τα μούτρα σου, αυτός δεν πέφτει στο καναβάτσο. Είναι ασήκωτος. Άκρη να τον πιάσεις δεν έχει, ούτε μέση να τον λυγίσεις. Άδικα τον βαράς, δεν πονάει - είναι ο πόνος. Μη τον βρίζεις, δε χαμπαριάζει, πεισμώνει. Αγνόησέ τον αλλά όχι με περιφρόνηση. Μη τον φοβάσαι, βγάλ' τον μια βόλτα α λα μπρατσέτα, κέρνα τον ως το πρωί και σαν μεθύσει, κλείδωσέ τον στο υπόγειο ή χτίσ' τον στο τοίχο όπως χτίζαν παλιά οι άρχοντες τις μοιχαλίδες. Ο πόνος δεν έχει κόκκαλα, μόνο χόνδρους που λιώνουν και δόντια καρφωμένα στο καβούκι του χρόνου, έτσι που αν τον βρει κανείς μετά από καιρό δεν θα υπάρχει habeas corpus να σταθεί κατηγορία..» Ξημερώματα έφευγαν αγκαλιά με τις Κίρκες ενώ πίσω έσβηνε αργά το «ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος» του Καζαντζίδη._


Δημήτρης Νικηφόρου

( ανέκδοτη συλλογή «τ' αδέσποτα σκυλιά τρώνε ό,τι βρουν»
2003 (εκδοχή 2013 )
Ο 
Δημήτρης Νικηφόρου με ένα ''πεζό ποίημα'' της αλητείας του υποδέχεται το νέο τεύχος του Φαρφουλά

GreatHoundimi Nick
6/5/2014 ·

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου