10.5.14
βιογραφία
στηριγμένος στο τελευταίο δόντι της εποχής
έβλεπε τις στιγμές έξω από τις μέρες
να τις αφήνουν απανθρακωμένες
στα δάχτυλα της ενοχής
από τις γρίλιες μιας σύντομης βιογραφίας
χύνονταν παχύρευστα ημίωρα
και λιωμένα δευτερόλεπτα
στον πυθμένα της επόμενης
σχημάτιζαν τα δεσμά των εποχών
που έρχονταν με πάταγο
αργά το απόγευμα
κατέβηκε στην πλαγιά της νεότητας
με τον ορίζοντα κοφτερό γιαταγάνι
πάνω από τα ραχιτικά όνειρα
και τις καχεκτικές περηφάνιες
η ανησυχία έμπαινε ανάμεσα στα δάχτυλα του
στις μασχάλες του
στα νύχια των ελπίδων του
όπως η αποκεφαλισμένη σαρανταποδαρούσα
το βράδυ άκουγε τα δαιμονισμένα σφυρίγματα
από τις υπερταχείες του χρόνου
έδενε τα παπούτσια με τις φτέρνες της υπομονής
κούμπωνε το παλτό
μέχρι το λαιμό της συνήθειας
κι έπαιρνε τους δρόμους
γιατί είναι τρομερό τη στιγμή
που σιδερόφρακτες στρατιές του χρόνου
έρχονται κατά πάνω σου
να χαζεύεις το συμμετρικό βηματισμό τους
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου