Αν τη ζωή μου έτσι την εξόδεψα…
Στη ζωή μου δεν ταξίδεψα. Με τρόμαζε η θάλασσα, φοβόμουν τ’ αεροπλάνα, το αυτοκίνητο με ζάλιζε. Δεν χάρηκα «λιμένες πρωτοειδωμένους». Δεν γδύθηκα – ντρεπόμουν για το σώμα μου. Απόφευγα το σεξ – μη και κολλήσω κάτι. Δεν ερωτεύτηκα – ήθελε θυσίες. «Σεντέφια και κοράλλια» δεν απόκτησα, «ηδονικά μυρωδικά» δεν γεύτηκα.
Δεν σήκωσα το «ανάστημά» μου. Δεν αντιστάθηκα. Δεν αγωνίστηκα. Δεν ενέπνευσα τα παιδιά μου. Η τέχνη δε με συγκίνησε ποτέ – άλλωστε την αγνοώ. Από διάβασμα ότι άρπαζα από εδώ κι από εκεί. Δεν ονειρεύτηκα. Στο σκοτάδι αγριευόμουν, το φως με πείραζε στα μάτια. Ξόδεψα τη μία και μοναδική ζωή μου στην τρύπα της ανέχειας.
Περιμένεις να ‘μαι διαφορετικός;
Stelios Kanakis
24 Μαΐου 2014 στις 1:33 μ.μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου