Ελένη Ζάχαρη
18/4/2014 ·
Τούτη την Άνοιξη σε καρτερούσα
μέσα στις καμπάνες της θλίψης
στις ραγισμένες ώρες εγκατάλειψης
Τούτη την Άνοιξη σε περίμενα
να νικήσουμε το χρόνο
στην έκπληξη της Ανάστασης
στο παρόν που γίνεται αεί
ζητώντας μια από πριν δικαίωση
Τούτη την Άνοιξη έγινα μικρή ικεσία
στα βρεγμένα μάτια σου
υπόσχεση κι ανταμοιβή δακρύων
μέσα σε απέραντη ιεροπρεπή σιωπή
αδυνατώντας ν' αρθρώσω
λέξη ματωμένη ή πονεμένη
Τούτη την Άνοιξη μεταμορφώθηκα
σ' ό,τι είμαι κι αρνήθηκες
προσδοκώντας την αλλοίωση
μέσα απ' το Πάθος για το λάθος
Τούτη την Άνοιξη ετελεύτησαν
τα λόγια κι οι πίκρες των αντιδικιών
μας πήραν τα χρόνια
που δεν καταργήσαμε πάνω στο Ξύλο
τώρα βαδίζουμε αμίλητοι κι άκαμπτοι
συντριμμένοι κι αθώοι
ζητιανεύοντας μια ιδέα Φωτός...
Ε*
©Λένη....
Καλή Ανάσταση......εκεί....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου