
Tzoutzi Mantzourani
29/4/2014 ·
..."Είναι άνανδρο να παίρνεις πίσω την αγάπη που μου έχεις δώσει! Αν έχεις κότσια, παραδέξου οτι μ'αγάπησες και τώρα τέλειωσε.
Αλλά, τα λόγια που είπες, οι πράξεις που έκανες, δεν επιστρέφουν, δεν αλλάζουν, δεν γυρίζουν πίσω...
Εμπρός λοιπόν, σβήσε τις αφιερώσεις από τα βιβλία που μου χάρισες. Πάρε τα φιλιά μέσα από το στόμα μου, πάρε από μέσα μου, την ηδονή που μου χάρισες...
Είσαι ευχαριστημένος τώρα;
Δεν σβήνουν αγάπη μου τα γράμματα απ'το χαρτί, το σάλιο σου έχει γίνει ενα με το δικό μου, δεν ξεχωρίζει πιά... και η αγάπη σου, αν πράγματι μου έδωσες καθόλου, κάηκε στην φωτιά που μας έκαιγε και τους δύο, μαζί με τη δική μου!
Ξοδεύεται η αγάπη!
Και ο έρωτας το ίδιο!
Δεν είναι για να τα φυλάς στο σεντούκι. Να τα ζείς πρέπει, εκείνη τη στιγμή που σού'ρχονται . Αμα τα αφήσεις να περάσουν, πάει, τά έχασες...
Δεν μπορείς να με σβήσεις απ' τη ζωή σου, οπως δεν μπορώ ούτε και γώ.
Αυτό που ζήσαμε μαζί μας θα το κουβαλάμε πάντα...
Και αν τώρα σε βαραίνει πιά, θυμήσου πως κάποτε, ήταν η ευτυχία και το χαμόγελό σου, η καλημέρα σου, η καληνύχτα σου και η γλυκειά προσμονή της επόμενης μέρας.
Σβήσε λοιπόν την αφιέρωση απ’ το βιβλίο.
Εχω χαράξει τ' όνομά σου με μαχαίρι στην καρδιά μου...
Και η ουλή αυτή δεν θα φύγει ποτέ... "
Ο ΜΑΝΑΤΖΕΡ.
ΤΖΟΥΤΖΗ ΜΑΝΤΖΟΥΡΑΝΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου