Μπαρνασά Τούλα

Στις οροφές του ουρανού

που χτίζει η φαντασία,
όστρια βαφτίζει ο ποιητής
κι άνεμο χαλαζία,


φωτίκια μπλέ της θάλασσας

με νεφικά σκουφάκια

και μαρτυρίκια βότσαλα

λευκά γυαλοκαρφώνει .


Βιδώσε τα άστρα ο ουρανός

πυξίδας φαναράκια

κι έτσι μας δέσαν οι καιροί

στα πλοία της αιθρίας.


Ω δίβουλη και τρίβουλη

συ πίσω μου γυρίζεις

ζυγιά να πάρεις του νερού

καντάρια του πελάγου,

δράμια να βάλεις τα βουνά

τις λίμνες παλατζόνια

μες στους βυθούς αντίβαρο

να πέσει ουράνιο δόντι.


Να ελαφρύνεις με φτερά

και αλαφροκόκκαλα πουλιά ,

της θάλασσας το βουϊτό

του σύγνεφου το γνόθο.


Για δες ζαριά που σου λαχε

της τύχης οι εξάρες,

χρυσό σταχυ της Δήμητρας

αμπέλι του Διονύσου,

να χεις πατρίδα την πλουτιά

την εμορφιά σχεδία,

φύλλο ριγμένο στα νερά

μες σ΄ουρανό και πέτρα.


Ω δίβουλη και τρίβουλη

συ πίσω μου γυρίζεις

μοίρα του τρύγου ριζικό

της μέλισσας κροντήρι,

να στάζει μύρο ελληνικό

στη ρίζα του ύπνου μέλι

σε ανεμοδιάλυτα όνειρα

ζεφυρική πατρίδα.



Τούλα Μπαρνασά
23 Απριλίου 2014 · Αθήνα
Γραμμένο για την πανέμορφη χώρα που πάνω της

είχα την τύχη να γεννηθώ σαν σήμερα.